“การสร้างเสริมสุขภาพผ่านกระบวนการคุณภาพเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน (SHA)”

 

         เราได้มีโอกาสรับรู้เรื่องราวดีๆ ....ความคิด ความรู้สึกของคนทำงาน ประสบการณ์ ความทรงจำ ความประทับใจในองค์กร ฯลฯ เมื่อทางสถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล(องค์การมหาชน) ได้มอบความไว้วางใจให้เข้าร่วมโครงการ "การสร้างเสริมสุขภาพผ่านกระบวนการคุณภาพเพื่อการเปลี่ยนแปลงที่ยั่งยืน (SHA)" หนึ่งในนั้น ประการแรก คือ การถ่ายทอดสิ่งที่อยู่ในความคิดจิตใจเรียบเรียงผ่านตัวอักษรเพื่อการเริ่มต้นเรียนรู้และรู้จักกัน    พอให้ผ่านหูผ่านตากันมาบ้างแล้วนะคะกับ เรื่องแรก "ทำไม..ต้องเป็นสีม่วง?" positive core (1) และในแก่นแท้ดีๆ อีกเรื่องหนึ่งที่อยากนำมาเล่าสู่กัน นั่นคือ......

 

..ลึก.ลึก..ในใจ.........(positive core ภาค 2)

         ความรู้สึกของผม ในช่วงเวลาที่มาทำงานที่โรงพยาบาลพะโต๊ะใหม่ ๆ  รู้สึกว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะไม่ค่อยมีอะไรน่าประทับใจ  โดยเฉพาะผู้นำองค์กร ส่วนใหญ่จะเป็นทางผ่านซะมากกว่า พูดง่าย ๆ           ถ้าเลือกได้ ทุกคนจะไม่มาที่โรงพยาบาลพะโต๊ะ   จะสังเกตได้ว่าบุคลากรที่มาปฏิบัติงานที่โรงพยาบาลจะอยู่ได้ไม่นาน อาจเพราะว่าจุดอ่อนของพื้นที่อำเภอพะโต๊ะมีมากมาย   เช่น  ความเจริญรุ่งเรืองไม่มีเท่าอำเภออื่น  , การเดินทางไม่สะดวก , อาหารการกิน และที่เที่ยวไม่ค่อยมี คนที่มาทำงานแบบเลือกไม่ได้ ก็อยู่ไปงั้น ๆ และคิดว่าเมื่อไรจะได้ย้ายไปจากโรงพยาบาลพะโต๊ะเสียที

            ตัวผมเอง เป็นคนอำเภอพะโต๊ะโดยกำเนิด และคิดว่าเจ้าหน้าที่ที่มาปฏิบัติงานน่าจะให้อะไรกับโรงพยาบาลพะโต๊ะบ้าง น่าจะมีใครเอาใจใส่ในผู้รับบริการหรือคนพะโต๊ะบ้าง  หลายครั้งที่ผมไปประชุมที่อำเภอเมือง  รู้สึกว่าในความคิดของคนที่อื่น เขาจะมองว่า ใครที่มาจากอำเภอพะโต๊ะ ด้อยค่า ไม่มีความสำคัญ อ้อ! มาจากพะโต๊ะเหรอ! แล้วก็ยิ้มๆ ได้ยินได้ฟัง มองเห็นรอยยิ้มที่คล้ายเคลือบมุมมองบางอย่าง คาดว่าคงไม่น่าชื่นใจสักเท่าไหร่นัก บางครั้งผมเคยเห็นการให้บริการของบุคลากรโรงพยาบาลพะโต๊ะ ที่ใช้ปฏิกิริยาและคำพูดที่ไม่ดี เช่น ทำไมคุณมาตอนเวลาเจ้าหน้าที่พักเที่ยงละ หรือมารอหมอครึ่งวันแล้วยังไม่ได้รับการดูแลเลย ภาพพจน์เหล่านี้ ยังอยู่ในจิตใจของผมเสมอ เวลาที่ผมออกปฏิบัติงานในพื้นที่ จะมีคำถาม คำพูดให้ได้ยินบ่อย ๆ ทำไมเจ้าหน้าที่พูดไม่เพราะเลย ยิ่งหมอแล้วไปกันใหญ่...

            แต่หลังจากนั้นมาประมาณ 5 ปี การได้ผู้นำที่มีแนวคิด มีภาวะผู้นำ ก็ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในองค์กร โดยผมมีความรู้สึกว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะ เกิดการเปลี่ยนแปลง ทั้งด้านระบบบริการ พฤติกรรมการบริการที่ดีขึ้น ด้านโครงสร้างสิ่งแวดล้อมที่สวยงามขึ้น ยิ่งแนวคิดและการพัฒนา ในเรื่องที่เกี่ยวกับคุณภาพ ทำให้ผมรู้สึกว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะไม่ใช่โรงพยาบาลที่ล้าหลังอีกต่อไป 

          ณ ตอนนี้ ผมและทุกคนรู้สึกว่าโรงพยาบาลพะโต๊ะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่นับจากอดีตที่ผ่านมา เรียกว่า เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือได้เลยทีเดียว

      ตัวผมเองก็มีการเปลี่ยนแปลง เมื่อมาพินิจพิเคราะห์ตัวตนแล้ว พบว่า มีเรื่องราวของความสุขใจในแต่ละวันที่เดินขึ้นมาทำงาน เพราะผมมักจะหยุดพักทักทายกลุ่มผู้รับบริการที่นั่งเรียงรายเพื่อรอรับบริการ อย่างแรก อาจเพราะ รู้จักกัน แต่บางวันไม่มีคนคุ้นหน้า ผมก็ต้องหยุดทัก สวัสดีครับสักคำ หรือวันนี้มาทำอะไร เหมือนเจ้าบ้านที่ต้องให้การดูแลแขกผู้มาเยี่ยมเยือน  เพราะเมื่อรู้จักกันแล้ว เขาจะได้บอกเล่าอะไรๆที่อยากบอก อยากให้เราช่วยได้ถนัดถนี่หน่อย 

   ......สุขใจครับ........

                                                 นคร  สุขเจริญ            

                                    เจ้าพนักงานสาธารณสุข  (PCU รพ.)

       ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน ตกแล้วหยุด หยุดแล้วตก โอกาสที่จะได้มองภาพปุยเมฆสีขาวตัดกับสีสดของท้องฟ้าหลังฝนเกือบจะไม่มี  แต่..บรรยากาศของคุณภาพที่ครุกรุ่นกับมิติด้านจิตใจที่ละเอียดอ่อนขึ้นทุกวันทุกวัน....ทำให้ท้องฟ้าสว่างกระจ่างได้อย่างงดงามไม่แพ้..ฟ้าหลังฝนที่สดใสเลยทีเดียว................

         ..ขอบคุณที่ทุกคนมีความละเอียดอ่อน-ความดีงามในจิตใจส่งมอบให้ผู้รับบริการนะคะ.....