ที่มูลนิธิกระจกเงา เรามีวัฒนธรรมการเขียนบันทึกประจำวันผ่านระบบเครือข่าย Intranet ของ สนง จนมันกลายเป็นวัฒนธรรมของทั้งสำนักงานเชียงราย กทม และ พังงา ทุกคนจะต้องเข้าไปสู่ระบบ Intranet หรือที่มีวีรศักดิ์ บริบูรณ์สุข (อดีตเลขาธิการของมยช) เรียกว่า "เครือข่ายพระอินทร์"

จำได้ว่าเมื่อสัก 8 ปีที่แล้ว ตอนที่เรายังไม่เริ่มวัฒนธรรมเขียนบันทึก Online เราประสบปัญหาเรื่องการเมืองภายในองค์กร เพราะพวกที่อยู่ภาคสนาม กับ ส่วน สนง ช่วยนินทากัน เช่น คนใน สนง จะสงสัยว่า พี่คนโน้นเขาเข้าหมู่บ้านหายไปแต่เช้ากลับมาเย็นหน้าแดง ไปมาตั้งหลายวัน มันไปทำอะไร ตกลงไปทำงาน หรือ ไปอู้อยู่ที่ไหน แล้วการที่อยู่กันคนละฝ่าย ก็ไม่มีใครไปถามว่าทุกวันนี้ไปทำอะไรมา

แล้วก็พวกอยู่ สนง ก็โดนพวกเข้าพื้นที่สงสัยว่า วัน ๆ เอาแต่วุ่นเรื่องเอกสาร และ จมอยู่หน้าคอม แถมบางครั้ง Chat Online ตกลงมันทำงานหรือเปล่า รู้จักออกไปตากแดด ตากลมกันบ้างมั๊ย ?

เป็นอันว่าจบ เมื่อเครือข่ายพระอินทร์ทำงาน (Intranet) ทุกคนรู้ว่า ใครทำงานได้น้ำได้เนื้อมากน้อยเพียงใด ใครเขียนเวอร์ไป ก็โดนเพื่อนแซวผ่าน Webboard ของ Intranet แถมหัวหน้างานก็ไม่ต้องไปเรียกให้ลูกน้องมารายงานเสียยืดยาว ก็สามารถยิงเข้าประเด็นได้เลย ลดความอืดอาดในการสื่อสารและการประชุมไปได้เยอะ และผมเรียกมันว่า "วัฒนธรรม Intranet"  ทุกวันนี้ผมจะต้อง Log in เข้าไป สนง ทั้งสามแห่งเพื่อไปอ่านไปฟังการบันทึกความคิด การทำงานของสมาชิกทั้งเจ้าหน้าที่ และ เหล่าอาสาสมัคร เป็นประโยชน์กับผมมากในการติดตามและเท่าทันองค์กร และนี่คือปัจจัยหนึ่งที่ทำให้ Speed ในการทำงานเปลี่ยนไป

เมื่อสองอาทิตย์ก่อน ดร มิชิตา นักจัดการกล่องความคิด ที่หลุดเข้ามาช่วยงานเครือข่ายจิตอาสา พยายามเชื่อมโยงเหล่าคนทำงานด้านอาสาสมัครให้เข้าไปเขียนบันทึกการทำงานที่แต่ละคนไปประสบมา โดยใช้ Blog วันนี้เลยชวน ดร.มิชิตาว่า เราน่าจะย้ายพื้นที่เขียน Blog มากองรวมกันในชุมชน KM แห่งนี้ เพราะนอกจากจะเป็นแหล่งพบปะกันเองในกลุ่มจิตอาสาแล้ว ยังได้มีโอกาศเชื่อมตนเองกับเครือข่ายการพัฒนาสังคมเครือข่ายอื่น ๆ ด้วย ซึ่งตกลงเจ๊มิชาตา ก็เห็นดีเห็นงาม อพยบมาที่นี่แล้ว

http://gotoknow.org/michita

หวังว่า สภากาแฟ แห่งนี้จะอบอุ่นไปด้วยคนหนุ่มสาวเฟ้อฝันอีกกลุ่มใหญ่ ๆ

 

หวังว่า สภากาแฟ แห่งนี้จะอบอุ่นไปด้วยคนหนุ่มสาวเฟ้อฝันอีกกลุ่มใหญ่ ๆ