ณ โรงพยาบาลบ้าเดิมที่นายหิดอยู่ วันหนึ่งเมื่อกลางดึกได้มีเสียง
เอะอะโวยวายเกิดขึ้น...........
มีผู้ป่วยรายหนึ่งกระโดดลงไปที่ท่อน้ำทิ้ง เพื่อที่จะฆ่าตัวตาย แต่
นายหิดคนเดิมได้กระโดดตามลงไป และช่วยชีวิตผู้ป่วยรายนั้นขึ้นมาจนได้
คืนนั้นนายหิดจึงได้รับมอบหมายให้ เฝ้าดูแลผู้ป่วยคนนั้น และตอนเช้า หมอได้เรียกตัวนายหิดไปคุยเนื่องจากเห็นว่านายหิดน่าจะหายจากอาการบ้าแล้ว
หมอ : เมื่อวานเธอช่วยชีวิตคนเอาไว้หมอว่าเธอน่าจะหายดีแล้ว
เดี๋ยวหมอจะโทรศัพท์เรียกญาติเธอมารับกลับบ้าน
นายหิด : ดีครับ ผมชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว
แต่ก็ได้มีเสียงโหวกเหวกโวยวายเกิดขึ้นอีก นางพยาบาลผู้หนึ่งวิ่งเข้ามาในห้อง ที่หมอและนายหิดกำลังสนทนาอยู่
นางพยาบาล : แย่แล้วค่ะ! คนไข้ที่คิดจะกระโดดท่อน้ำฆ่าตัวตาย
เมื่อวาน ผูกคอตายอยู่ในห้องค่ะ
หมอ : อะไรนะ!........ นายหิดนี่เธอดูแลเค้ายังไงเนี่ย ปล่อยให้เค้าฆ่าตัวตายได้ยังไง
นายหิด : อ้าว! ก็ผมเห็นเค้าตัวเปียก ก็เลยเอาขึ้นไปตากไว้จะได้แห้ง
หมอ : !?!??...
..........................................
ขอบคุณที่มา จาก FW . mail
โฮ..
เป็นโศกนาฏกรรมอันขันขื่นจริงๆ ...
ขอบคุณเรื่องเล่า...ชวนคิด นี้นะครับ
สวัสดีค่ะ
"ไม่เอาน่า...อย่าคิดมาก..."
แค่เรื่องของคนบ้าค่ะ
กว่านี้ก็ได้นะคะ...
หวัดดีครับคุณวราภรณ์ ไม่ได้แวะมาทักทายหลายเพลา หาเวลายากยิ่งครับ ได้แต่ตอบคอมเม้นท์ หวังว่าคงยังไม่ลืมกันนะครับ
ที่สดใส
นายหิดนี่ฉลาดแบบไม่คิดนะคะ
พร้อมความคิดเห็นค่ะ.. อย่าลืมนะคะว่านายหิดไม่ใช่คนธรรมดา...