รำลึกพระคุณแม่
“เรือนสาม…น้ำสี…”
เรือนหนึ่ง คือเรือนครรภ์ ทุกคืนวัน เอื้ออาทร
ห่วงหา และอาวรณ์ ในอุทร ของมารดา
สิบเดือน แม่อุ้มท้อง แม่ยังต้อง ออกไปหา
รายได้ เลี้ยงกายา เยี่ยงนกกา ออกหากิน
เรือนสอง คือเรือนตัก เมื่อลูกรัก ออกมาดิ้น
ใจแม่ แทบจะสิ้น แต่ด้วยยิน ดีปรีดา
แต่เล็ก แม่ถนอม เฝ้ากล่อมเกลี้ยง เลี้ยงรักษา
มิได้ พักสักครา เลี้ยงลูกยา ให้ได้ดี
เรือนสาม คือเรือนบ้าน ให้ลูกหลาน อยู่เป็นที่
ทำงาน เลี้ยงชีวี ก่อนจะมี ซึ่งคู่ครอง
เรือนนี้ แม่มีให้ เมื่อลูกไม่มีคู่สอง
มอบให้ ลูกครอบครอง แม้ลูกปอง หรือต้องการ
น้ำหนึ่ง คือน้ำนม แม่สะสม ซึ่งอาหาร
ลูกดูด ดื่มสำราญ ด้วยเลือดท่าน ในอุทร
น้ำสอง คือน้ำคำ ที่แม่พร่ำ เฝ้าสั่งสอน
ห่วงหา และอาทร แม่พร่ำสอน ให้ทำดี
น้ำสาม คือน้ำใจ แม่มีให้ ไม่หน่ายหนี
แม้ลูก ละกรรมดี ใจแม่มี ให้อภัย
น้ำสี่ คือน้ำพัก- น้ำแรงรัก เอาใจใส่
อาบเหงื่อ ต่างน้ำให้ ลูกสบาย แม่ปรีดา
เรือนสาม และน้ำสี่ ลูกที่ดี ควรรู้ค่า
ทดแทน คุณมารดา ก่อนชีวา ท่านวายปราณ
ทำดี ตอบแทนคุณ สร้างผลบุญ ให้แก่ท่าน
ลูกน้อย ขอกราบกราน ผ่านทางสาส์น ถึงมารดา
ชนิดคำประพันธ์ : กาพย์ยานี 11
ผู้ประพันธ์ : นายพนม ไชยโรจน์
โอกาสวันแม่แห่งชาติ 12 สิงหาคม 2541
อ่านแล้วรู้สึกดี ทั้งความงามทางภาษาและความหมาย เทิดทูนพระคุณแม่เช่นเดียวกัน
สวัสดีครับคุณกะหร่องมาก ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม ได้อ่านบันทึกเล่มโปรดแล้ว
เยี่ยมมากครับ ถ้ามีให้แสดงความคิดเห็นด้วยจะดีมากครับ ขอบคุณอีกครั้งครับ