มาถึงคราวนี้ มารู้จักตัวตนของคำว่า มนุษย์ กันดีกว่าครับ ซึ่งในโปสเตอร์ ได้กล่าวถึง โลกมนุษย์ หรือมนุษยภูมิ ไว้ดังนี้ครับ...

โลกมนุษย์ 

มนุษยภูมิ  เป็นที่อาศัยของสัตว์ผู้มีใจสูงในเชิงกล้าหาญที่จะประกอบกรรมต่าง ๆ ทั้งที่เป็นกุศลกรรมและอกุศลกรรม  แบ่งเป็น  4  จำพวก  คือ

            1.  ผู้มืดมาแล้วมืดไป  บุคคลที่เกิดในตระกูลต่ำ ยากจน ขัดสน ลำบาก ฝืดเคืองอย่างมากในการหาเลี้ยงชีพ มีปัจจัย 4 อย่างหยาบ เช่น มีอาหารและน้ำน้อย มีเครื่องนุ่งห่มเก่า ร่างกายมอวอ หม่นหมอง หรือมีร่างกายไม่สมประกอบ บ้าใบ้ บอด หนวก หาที่นอน ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค ไม่ใคร่ได้ และเขากลับประพฤติทุจริตทางกาย วาจา ใจ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงทุคติอบาย

           2.  ผู้มืดมาแล้วสว่างไป  บุคคลที่เกิดในตระกูลต่ำ ผิวพรรณหยาบ ฯลฯ แต่เขาเป็นคนมีศรัทธา ไม่มีความตระหนี่ เป็นคนมีความดำริประเสริฐ มีใจไม่ฟุ้งซ่าน ย่อมให้ทาน ย่อมลุกรับมรณะชีพราหมณ์ หรือวณิพกอื่น ๆ ย่อมสำเนียกในกิริยามารยามเรียบร้อย ไม่ห้ามคนที่กำลังจะให้ทาน เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

            3.  ผู้สว่างมาแล้วมืดไป  เป็นบุคคลผู้อุบัติเกิดในตระกูลสูง เป็นคนมั่งมี มีโภคสมบัติมาก เป็นผู้มีปัจจัย 4 อันประณีต ทั้งเป็นคนที่มีรูปร่างสมส่วน สะสวย งดงาม ผิวพรรณดูน่าชม แต่กลับเป็นคนไม่มีศรัทธา ตระหนี่ ไม่มีความเอื้อเฟื้อ กรุณาอาทร มีใจหยาบช้า มักขึ้งโกรธ ย่อมด่า ย่อมบริภาษบุคคลต่าง ๆ ไม่เว้นแม้กระทั่งมารดาบิดา สมณชีพราหมณ์ ย่อมห้ามคนที่กำลังให้โภชนาหารแก่คนที่ขอ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงทุคติอบาย

            4.  ผู้สว่างมาแล้วสว่างไป  เป็นบุคคลที่อุบัติเกิดในตระกูลสูง มีผิวพรรณงามและเขาย่อมประพฤติสุจริตทางกาย วาจา ใจ เมื่อตายไปย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์

 

บุพกรรม    กรรมของมนุษย์ที่ทำในกาลก่อน ส่งผลให้มีปฏิปทาต่างกัน เช่น บางคนเป็นคนดี บางคนบ้า บางคนรวย บางคนจน บางคนมีปัญญา บางคนเขลา ฯลฯ เพราเหตุปัจจัยต่าง ๆ อาทิ

 

  • ปฏิปทาให้มีอายุสั้น  เพราะเป็นคนเหี้ยมโหดดุร้าย มักคร่าชีวิตสัตว์
  • ปฏิปทาให้มีอายุยืน  เป็นผู้เว้นขาดจากการทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป มีความละอาย เอ็นดูอนุเคราะห์ด้วยความเกื้อกูลสรรพสัตว์และภูติอยู่
  • ปฏิปทามีโรคมาก  เป็นผู้มีปกติเบียดเบียนสัตว์ด้วยมือ ท่อนไม้ ก้อนดิน ก้อนหิน หรือศาสตราวะต่าง ๆ
  • ปฏิปทามีโรคน้อย  ไม่เบียดเบียนสัตว์ด้วยมือ หรือศาสตราวุธต่าง ๆ มีมีด ขวาน ดาบ ปืน เป็นต้น
  • ปฏิปทามีผิวพรรณทราม  เป็นคนมักโกรธ มากไปด้วยความแค้นเคือง ถูกเขาว่าเล็กน้อยก้ขัดใจโกรธเคือง พยาบาทมาดร้าย ทำความโกรธความร้ายและความขึ้งเคียดให้ปรากฏ
  • ปฏิปทาให้มีผิวพรรรงาม  เป็นคนไม่มักโกรธ ไม่พยาบาท ไม่มาดร้าย ไม่ทำความโกรธความร้ายและความขึ้งเคียดให้ปรากฏ
  • ปฏิปทาให้เป็นคนมีศักดาน้อย  คือเป็นคนมีใจริษยา มุ่งร้าย ผูกใจในการอิจฉาริษยาในลาภสักการะ ความเคารพ ความนับถือ การไหว้และการบูชาของคนอื่น
  • ปฏิปทาให้เป็นคนมีศักดามาก  เป็นคนไม่มีใจริษยา ไม่มุ่งร้าย ยินดีด้วยในลาภสักการะ ความเคารพ ความนับถือ การไหว้และการบูชาของคนอื่น
  • ปฏิปทาให้มีโภคะน้อย  เป็นผู้ไม่ให้ข้าว น้ำ ผ้า ยาน ที่นอนที่อาศัย เป็นต้น
  • ปฏิปทาให้มีโภคะมาก  ชอบให้ทานมีอาหาร น้ำ เครื่องนุ่งห่ม ของหอม ที่นอนที่อาศัย เครื่องตามประทีปแก่สมณะหรือชีพราหมณ์ เป็นต้น
  • ปฏิปทาให้เกิดในตระกูลต่ำ  เป็นคนกระด้าง เย่อหยิ่ง ไม่กราบไหว้คนที่ควรกราบไหว้ ไม่ลุกรับคนที่ควรลุกรับ ไม่ให้อาสนะแก่คนที่ควรให้ ไม่ให้ทางแก่คนที่ควรให้ทาง เป็นต้น
  • ปฏิปทาให้เกิดในตระกูลสูง  เป็นคนอ่อนน้อมถ่อมตน วจีไพเราะ สงเคราะห์เอื้อเฟื้อ รู้จักยืนเคารพ ยืนรับ ยืนคำนับผู้เฒ่า ผู้ใหญ่ สักการะแก่คนที่ควรสักการะ เคารพคนที่ควรเคารพ นับถือคนที่ควรนับถือ บูชาคนที่ควรบูชา เป็นต้น
  • ปฏิปทาทำให้มีปัญญาทราม  คือเป็นผู้ไม่เคยเข้าไปหาบัณฑิต สมณะหรือชีพราหมณ์แล้วสอบถามว่า อะไรเป็นกุศล อะไรเป็นอกุศล อะไรมีโทษ อะไรไม่มีโทษ อะไรควรเสพ อะไรไม่ควรเสพ เป็นต้น
  • ปฏิปทาทำให้มีปัญญาหลักแหลม  เป็นผู้มักเข้าไปสอบถามบัณฑิตสมณะหรือชีพราหมณ์ อะไรเป็นกุศล อะไรไม่เป็นกุศล อะไรมีโทษ อะไรไม่มีโทษ อะไรเมื่อทำไปแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เป็นประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความทุกข์สิ้นกาลนาน อะไรเมื่อทำไปแล้วย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูล เพื่อความสุขสิ้นกาลนาน ดังนี้

 

อายุมนุษย์  80 ปี  เมื่อตายแล้วจะขึ้นหรือลงหนอ

ทุกคนเกินมา มีสิทธิ์เลือกเท่าเทียมกัน จะต่างกันแค่เรามาจากกุศลกรรมหรืออกุศลกรรมอย่างไร

หากเลือกที่จะไปสู่ทางสว่าง ทุกคนก็จะได้ทางสว่างในการเดินทาง แต่ถ้าไม่ใช่ ผลย่อมเกิดแก่ตนเอง มิใช่ใครจะหยิบยื่นให้เราได้เลย...เลือกเอาเองละกันว่าจะขึ้นสู่ที่สูงหรือจะลงสู่ที่ต่ำนะครับ.. แล้วพบกันใหม่