มัวยุ่งๆกับการรวบรวมงานเขียนทั้งที่เขียนในบล็อกและที่เคยนำเสนอทางเว็บไซต์ของคณะวิทย์ฯ เลยทำให้สิ่งที่ตั้งใจจะเขียนเรื่อยๆ ให้กับตัวเองและให้ผู้สนใจทั่วไปได้อ่านเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนความเห็นกัน หยุดชะงักไป

เมื่อวานมีงานเปิดตึก ย้ำ เปิดเฉพาะตึกคณะศึกษาศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยอิสลามยะลา และมีการสัมมนาระดับนานาชาติเกี่ยวกับการศึกษาในอิสลาม

คำถามที่เคยเกิดขึ้นในใจผม ที่ถามตัวเองและตอบเองมานานแล้ว วันนี้ก็อยากเสนอคำถามทำนองนั้นอีก

คำถามแรก...ทำไมต้องเป็นตึกคณะศึกษาศาสตร์ ??? ทั้งๆที่ยังไม่มีคณะ

อันนี้ผมก็เดาๆ คิดว่าคำตอบจริงคงไม่ห่างจากนี้มากนัก ... กลจักรใหญ่ในการสร้างคนให้เป็นคน สร้างมนุษย์ให้เป็นคนที่เพรียบพร้อมด้วยคุณธรรมจริยธรรมที่ดี ก็ต้องเริ่มที่การให้การศึกษา.. คณะศึกษาศาสตร์จึงจำเป็น ...

... ที่อื่นมีแล้ว เช่น ราชภัฏฯ มอ. หรือทักษิณ และเท่าที่เคยได้ยินมา มอ.ปัตตานี แรกเริ่มที่คณะศึกษาศาสตร์ เป้าหมายสวยหรู่มาก คือ พัฒนาการศึกษาในพื้นที่

... แต่ทุกวันนี้ เป็นที่รู้กันทั่วประเทศว่า คุณภาพการศึกษาที่ต่ำที่สุดของประเทศไทย ก็ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้นี้แหละครับ

มันเป็นเพราะเหตุใด..? เรามีสถาบันที่ผลิตเพื่อเป้าหมายเฉพาะแล้ว แต่ผลทางการศึกษาในพื้นที่ก็เป็นอย่างที่กล่าวมา

เท่าที่ได้พูดคุยกับผู้เกี่ยวข้อง เช่น ครู ศึกษานิเทศ และนักบริหารการศึกษาในพื้นที่... เขาว่า ประชาชนในพื้นที่ บางพื้นที่ไม่ตอบสนองระบบการศึกษาที่รัฐจัดให้เท่าที่ควร บางแห่งไม่สนใจเลย..?

ตัวอย่างเช่น ...

  • โรงเรียนระดับมัธยมประจำอำเภอ บางแห่งเกือบปิดตัวเองเพราะไม่มีคนไปเรียน 
  • โรงเรียเอกชน ที่มีความจำกัดมากๆ ทั้งอาคารสถานที่ ทั้งครูผู้สอน ทั้งอุปกรณ์ สื่อช่วยสอนต่างๆ แต่กลับมีนักเรียนมาสมัครเรียนล้นอย่างไม่คาดฝัน โรงเรียนที่ลูกชายผมเรียนอยู่ทางฝ่ายบริหารบอกว่า เขาสามารถรับนักเรียนทั้งหมด(ในช่วงแรกๆนี้) ประมาณ 300 คน แต่มีคนมาสมัครเรียนมากกว่า 500 คน

ที่เป็นเช่นนี้เป็นเพราะอะไร ???

บางคนตอบว่า เพราะโรงเรียนของรัฐไม่ค่อยตอบสนองความต้องการของชุมชน ...ผมว่าก็น่าคิด อย่างโรงเรียนใกล้บ้านผม บางครั้งเลือกกรรมการโรงเรียนเฉพาะคนที่ว่าตาม ผอ. หรือคนที่สามารถเรียกชาวบ้านมากินน้ำชาช่วยหาเงินแก่โรงเรียนได้ คนที่เข้าใจระบบการศึกษา เข้าใจศาสนาที่ชาวบ้านเชื่อและยึดมั่นอย่างแน่นหนา น้อยคนนักจะไปมีปากเสียงในการจัดการศึกษาในหมู่บ้าน

แล้วชาวบ้านต้องการการจัดการศึกษาแบบใด ที่เขาจะสนองตอบโดยส่งลูกหลานเรียนอย่างจริงๆจังๆ

บางครั้งเราไปหวังพึ่งงานวิจัยที่ทำขึ้นเพื่อให้เป็นเล่ม ตามแบบสอบถามที่ส่งต่อๆ ไปเรื่อยๆ และสรุปผลจากคำตอบในแบบสอบถามนั้น จะมีสักกี่กลุ่มที่ทำวิจัยแล้วไปนั่งพูดคุยกับชาวบ้านอย่างที่ อ.จรุวัจน์ ทำ

เรา.. ผม อ.จรุวัจน์ และ อ.มหาวิทยาลัยอิสลามยะลาคนอื่นๆ ทุกคนมีลูก ทุกคนอยากสอนลูกเรื่องใดบ้าง ก็เลยหาโรงเรียนที่เหมาะ ที่ตรงตามที่ตัวเองอยากได้ แต่บางครั้งหายากมาก เจอโรงเรียนที่บอกกล่าวอย่างทีพูดถึงแล้วแต่เวลาไปทำจริง กลับทำไม่ได้ เป็นเพราะอะไร???

ผลสรุป..เท่าที่ผมสรุป ครูแบบบูรณาการกับสิ่งที่ชาวบ้านศรัทธานั้นหายากมาก ถ้าจะมีต้องสร้างเอง ...ก็เป็นที่มาของคณะศึกษาศาสตร์ ...

คนอาหรับรวยๆ มาเที่ยวภาคใต้ เห็นความจำเป็นทางการศึกษา ก็ได้บริจากเงินให้สร้างตึก และเจาะจงด้วยว่า ตึกศึกษาศาสตร์ ก็เลยทำให้เกิดตึกคณะศึกษาศาสตร์ทั้งที่ยังไม่มีคณะ

...เมื่อวานได้ฟังวิทยากรระดับอธิการบดีของมหาวิทยาลัยในระดับอาเซียน มีหลายเรื่องอยากนำมาพูดคุยในบล็อก.. ไว้โอกาสหน้า อินชาอัลลอฮฺ