อุดมกับคุณภาพ

ข่าวทางอุดมศึกษา

            จะเห็นได้ว่าปัญหาของมหาวิทยาลัยเอกชนคือ จำนวนนักศึกษาที่จะเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษานั้นลดลงอย่างต่อเนื่อง  มหาวิทยาลัยเก็บค่าหน่วยกิตสูงมากเมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยของรัฐบาล  และคุณภาพของบัณฑิตที่จบมานั้นก็มักไม่แตกต่างกับมหาวิทยาลัยรัฐบาล  ซึ่งในปัจจุบันมีมหาวิทยาลัยเอกชนที่ก่อตั้งขึ้นใหม่เป็นจำนวนมากและไม่เป็นที่รู้จัก  ทำให้มหาวิทยาลัยเอกชนขาดความน่าเชื่อถือ  เมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยของรัฐบาลที่มีระยะเวลาในการก่อตั้งเป็นเวลานาน  จนทำให้เป็นที่รู้จักของบุคคลทั่วไป  ทำให้ผู้ปกครองและนักเรียนเกิดความไม่มั่นในประสิทธิภาพของมหาวิทยาลัยเอกชน  ดังนั้นมหาวิทยาลัยเอกชนควรจะพัฒนาคุณภาพทางวิชาการเพื่อให้บัณฑิตที่จบมามีคุณภาพและเป็นที่ต้องการของตลาดแรงงาน  เป็นที่ยอมรับของสังคม  ก็จะช่วยทำให้ความต้องการศึกษาในมหาวิทยาลัยเอกชนมีเพิ่มขึ้น  สำหรับในส่วนค่าใช้จ่ายที่มหาวิทยาลัยเอกชนนำมาใช้เพื่อพัฒนาการเรียนการสอน  รัฐบาลควรสนับสนุนงบประมาณให้กับมหาวิทยาลัยเอกชนด้วยเพื่อเอกชนจะได้นำไปใช้ในการพัฒนาตนเองโดยที่ไม่จำเป็นต้องเก็บอัตราค่าเล่าเรียนจากนักศึกษาสูงจนเกินไป  ซึ่งจะทำให้มหาวิทยาลัยเอกชนสามารถอยู่ได้และเป็นอีกทางเลือกหนึ่งของการศึกษาระดับอุดมศึกษาด้วย

                นอกจากนี้มหาวิทยาลัยของรัฐบาลมีการเปิดหลักสูตรพิเศษขึ้นมามากมายเพื่อรับนักศึกษาอย่างไม่จำกัดจำนวน  เป็นแรงดึงดูดใจให้กับนักศึกษาเข้ามาเรียน  ซึ่งการจัดการเรียนการสอนในรูปแบบดังกล่าวอาจจะไม่มีประสิทธิภาพ  เนื่องจากไม่มีการวัดความสามารถของผู้เรียนก่อนว่าพื้นฐานอยู่ในระดับใด  อาจารย์ผู้สอนนั้นมีความรู้ความสามารถหรือไม่  หรือการเรียนในชั้นที่มีผู้เรียนมากเกินไปจะเป็นอุปสรรคต่อการเรียนการสอน   ดังนั้นมหาวิทยาลัยของรัฐบาลจึงควรคำนึงถึงในเรื่องนี้ด้วย และควรมีหน่วยงานเข้ามาควบคุมเพื่อไม่ให้มีการเปิดหลักสูตรพิเศษมากจนไม่สามารถที่จะควบคุมมาตรฐาน