แจ๋ว

            ผมวิเชษฐ์ แสงดวงดี ทำงานที่มหาวิทยาลัยสยาม ตำแหน่งอาจารย์ คณะนิเทศศาสตร์ ภาควิชาหนังสือพิมพ์และสิ่งพิมพ์ เริ่มทำงานในหน้าที่นี้ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2534 จนถึงปัจจุบันรวมทำงานมาเป็นเวลา 18 ปีแต่เดิมทำงานที่มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ซึ่งทำงานเกี่ยวข้องกับผลิตรายการ ในแผนกวีดิทัศน์ สำนักเทคโนโลยี ต่อมาเห็นว่าตนเองชอบสอน ชอบอธิบายเลยคิดอยากจะลองเป็นอาจารย์ซึ่งในขณะนั้นมหาวิทยาลัยสยามกำลังเปิดรับสมัครอาจารย์คณะนิเทศศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นคณะฯ ยังใหม่และต้องการบุคลากรที่จะเข้ามาช่วยในการดูแลในด้านของการสอนปฏิบัติ เช่น การถ่ายภาพ วิทยุกระจายเสียง วิทยุโทรทัศน์ ภาพยนตร์ มันก็เป็นสิ่งที่กระผมถนัดพอดี และมหาวิทยาลัยก็ต้องการอย่างมากเช่นกัน หลังจากที่สมัครเพียง 1 วันก็ถูกเรียกตัวในคืนนั้นให้มาสอนในวันถัดไป เมื่อเข้าไปก็ได้พัฒนาห้องปฏิบัติการต่างๆ ทั้งหมดที่อธิการบดีต้องการ เช่น ห้องผลิตรายการวิทยุกระจายเสียง ห้องมืดใช้ในการล้างฟิล์ม ห้องผลิตรายการโทรทัศน์ นอกจากนี้ยังออกแบบรายวิชาต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับห้องปฏิบัติการทั้งหมดจนสามารถใช้สอนนักศึกษาในแต่ละปีอย่างมากมาย คนเริ่มรู้จักและเข้ามาศึกษาคณะนี้มากขึ้นทุกปี จากหนึ่งห้องเรียน มีนักเรียน 25 คน จนถึงปัจจุบันเป็น 14 ห้องเรียน มีนักเรียน 700 คน นักเรียนที่จบไปรุ่นแรกๆ เมื่อจบก็ได้ออกไปสร้างชื่อเสียงอย่างมากมาย ปัจจุบันคณะได้เปิดสาขาใหม่คือสาขาดิจิตอลมีเดีย ซึ่งกระผมก็ได้รับมอบหมายให้ออกแบบและดูแลการสร้างศูนย์ปฏิบัติการดิจิตอลใหม่ให้กับสาขาดิจิตอลมีเดีย และสาขาเดิมที่ต้องใช้ ทำให้คณะฯ มีนักศึกษาเพิ่มจำนวนมากขึ้นอีก นอกจากนี้เมื่อห้องปฏิบัติการต่างๆ ได้เพิ่มขึ้น ห้องปฏิบัติการเดิมทั้งหมดผมก็ได้พัฒนาและปรับปรุงให้ทันสมัยอยู่อย่างต่อเนื่อง อีกทั้งยังพยายามนำนักศึกษาเข้าประกวดและแข่งขันในรายการต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาคปฏิบัติ เช่น เรื่องจริงผ่านจอ รายการของเอ็ม 150 ประกวดหนังสั้นต่างๆ สสส ประกวดภาพถ่าย จนได้รับรางวัลมากมายในทุกๆ ปี ส่วนเพื่อนร่วมงานกระผมได้เข้าไปเปลี่ยนความสัมพันธ์จนทุกคนกลายเป็นพี่เป็นน้องกันทั้งหมด จึงทำให้ทุกคนเห็นว่าที่นี่คือบ้าน ทุกคนคือพี่น้อง จึงทำให้คณะฯ มีการพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ อย่างไม่หยุดยั้งในตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา 18 ปี