เด็กเรียนพิเศษ เหตุผล

ลูกเรียนป3 ที่โรงเรียนสาธิตในมข. เริ่มเรียนพิเศษมาตั้งแต่อยู่ชั้นอนุบาล2 หลายคนถามว่าทำไมให้เรียนเร็วจัง เราก็ถามในใจว่า ถ้าไม่ให้เรียนแล้วจะทำอะไร อยู่ที่แฟลตกันสองคนแม่ลูก เข้าห้องแม่ก็วุ่นวายกับงานในห้อง ลูกก็คว้ารีโมตมาเปิดทีีวี ถ้าเป็นเสาร์อาทิตย์ ผละจากทีวีเข้าหาคอมต่อ- เป็นประจำ

เราคิดง่ายๆ ต้องลดเวลาดูทีวีลง พาลูกเล่นกีฬา ตีแบด ตีเทนนิส ปั่นจักรยาน เตะบอล ชู๊ตบาส พอพาลูกทำ เราก็ทำด้วย เหนื่อยจากงานประจำแล้ว มาเหนื่อยจากเล่นกีฬาอีก แล้วลูกเป็นเด็กผู้ชายแรงเยอะ พลังงานมากเหมือนถ่านอัลคาไลน์ เราเป็นคู่ซ้อมเหนื่อยแทบแย่  ลูกเล่นเสร็จ แต่เรายังไม่เสร็จ ต้องหาข้าวทานอีก กว่าจะเก็บของ เก็บห้อง มาสอนการบ้าน สอนนี่ไม่เท่าไหร่ น่าจะเป็นการกำกับติดตามให้ทำ พูดง่ายๆ เข้าไปอีกคือ ต้องจับทำการบ้านอีก กว่าจบงานในตอนเย็นมันเหนื่อยมาก

ดังนั้นการจับลูกไปเรียนพิเศษตอนเย็น เราได้หลายอย่างคืนมา เราได้เวลาเตรียมอาหาร - ส่วนใหญ่ก็ซื้อนั่นแหละ เราได้เก็บห้อง เราได้พลังงานไว้ใช้ตอนสอนการบ้านลูก และสุดท้ายได้ความไม่เครียด เพราะการทำงานหลายอย่างๆ ทำใหเราเหนื่อยทั้งกายและใจ ทำให้เกิดความเครียดขึ้นง่ายๆ แล้วพาลหงุดหงิดโมโหง่ายทำให้บรรยากาศในบ้านไม่ดี ไม่อยากให้เกิดบรรยากาศแบบนี้ เพราะอยู่กันสองคน เมื่อเราหงุดหงิดอารมณ์เสีย ลูกจะคุยกับใคร ดังนั้นถ้ามีทางใดสามารถป้องกันการเิกิดความตึงเครียดลงได้ก็อยากจะทำ เลยเป็นเหตุผลที่ให้ลูกไปเรียนพิเศษตอนเย็นหลังเลิกเรียน

หลายคนมีเหตุผลที่จะให้ลูกเรียนพิเศษต่างๆ กันไป เช่น เรียนเพื่อรู้ เรียนเพื่อรอพ่อ-แม่ทำงานตอนเย็น เรียนเพราะเด็กสนใจจะเรียน แต่สำหรับตัวเองที่เลี้ยงลูกคนเดียวให้ลูกเรียนพิเศษเพื่อซื้อเวลามากกว่า !!!