“ขลุ่ยไทยสื่อสร้างสรรค์”
ความเป็นมา
โรงเรียนบ้านครัวฯจัดว่าเป็นโรงเรียนขนาดกลาง มีนักเรียนไม่มากนัก และเป็นโรงเรียนขยายโอกาส เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ฐานะทางบ้านยากจน ทางโรงเรียนไม่มีงบประมาณในการจัดซื่อเครื่องดนตรีไทยชิ้นใหญ่ได้ จึงเห็นว่าขลุ่ยไทยเป็นเครื่องดนตรีไทยที่หาง่าย ราคาก็ไม่แพง เหมาะสำหรับที่จะนำมาให้นักเรียนสามารถเล่นได้
ปัญหา
เด็กนักเรียนส่วนใหญ่ไม่ค่อยมีพื้นฐานทางดนตรีมากนัก จะหาที่มีความสนใจเอง หรือมีความชอบในการเล่นดนตรีน้อยมาก เด็กก็ไม่มีกิริยามารยาทที่ดี ไม่มีความเคารพเชื่อฟัง เวลาฝึกให้เล่นจะต้องบังคับให้เล่น ซึ่งผิดต่อหลักการดนตรีอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็มีบางส่วนที่มีความสนใจดี มีความรักและชอบในดนตรีเป็นอย่างมาก
กระบวนการ
ครูต้องเข้าใจพื้นฐานของเด็กแต่ละคนเสียก่อนว่ามีความสนใจมากน้อยเพียงใด เพราะถ้าเด็กไม่มีความสนใจ การที่จะฝึกหรือหัดให้นั้นก็จะไม่เกิดประโยชน์ ส่วนวิชาการในการฝึกนั้น จะเน้นในเรื่องของการให้ท่องจำเสียงของโน้ตเสียก่อน เพราะหัวใจหลักของดนตรีคือโน้ต หลังจากฝึกหัดให้เด็กท่องจำเสียงได้แล้ว ต่อไปก็เป็นวิธีการฝึกกับเครื่องดนตรี โดยมีกระบวนการสอนดังนี้
1. ครูอธิบายส่วนประกอบต่าง ๆ ของขลุ่ย
2. อธิบายวิธีการจับที่ถูกต้อง
3. อธิบายวิธีการใช้นิ้วปิดรู เสียงต่าง ๆ
4. อธิบายเกี่ยวกับการใช้ลมในการเป่า (สั้น ยาว เบา แรง)
ผลที่ได้รับ
- ทำให้เด็กมีอารมณ์สุนทรีย์
- กิริยามารยาท สำรวม เรียบร้อย
- ให้ความเคารพต่อครูอาจารย์
- สามารถนำไปฝึกฝนต่อยอดเป็นอาชีพนักดนตรีได้
ตัวอย่างนักเรียนที่ประสบความสำเร็จ
นายสุขสรรค์ ชื่นชุ่ม นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 มีความสนใจในดนตรีอย่างมาก มีการพัฒนาตลอดเวลา ทำให้ผู้ฝึกสอนมีความภูมิใจในตัวนักเรียนเป็นอย่างมาก ปัจจุบัน นายสุขสรรค์ สามารถนำดนตรีที่ครูสอนไปพัฒนาเป็นอาชีพเสริมในระหว่างเรียนได้เป็นผลสำเร็จ และจึงอยากให้เด็กไทยหันมาฝึกหัดดนตรีไทยชนิดนี้ให้มากขึ้น และจะได้เป็นการอนุรักษ์ไว้สืบไป
<address class="MsoNormal" style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: right;">นายมานพ พูลธนะ</address>
ครูอัตราจ้าง โรงเรียนบ้านครัว(ซิเมนต์ไทยสงเคราะห์) สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี เขต 1
</span>
เพราะดีครับ