ความเป็นจริงแล้วคุณค่าของครูไม่ได้อยู่ที่ฐานะความเป็นอยู่ เพราะในทุกสาขาอาชีพก็มีทั้งคนรวยและคนจนปะปนกัน

คุณค่าของครูอยู่เหนือเงินตรา

               

แม้คุณครูจะมีความสำคัญถึงเพียงนี้ แต่คุณครูส่วนมากก็ยังไม่ทราบว่าตนเองเป็นบุคคลสำคัญ จึงเกิดอาการน้อยเนื้อต่ำใจ ตัดพ้อว่าอาชีพครูนั้นเงินเดือนน้อยและไม่มีโอกาสร่ำรวย และมีคำถามในใจว่าทำไมต้องมาเลือกอาชีพนี้ ซึ่งต้องรับผิดชอบสูง ในขณะที่ผลตอบแทนไม่มาก ทำให้คุณครูไม่มีปีติและความภาคภูมิใจในอาชีพอย่างที่ควรจะเป็น

                ในความเป็นจริงแล้วคุณค่าของครูไม่ได้อยู่ที่ฐานะความเป็นอยู่ เพราะในทุกสาขาอาชีพก็มีทั้งคนรวยและคนจนปะปนกัน พ่อค้าแม่ค้าต่างก็มีทั้งรวยและจน ไม่ว่าจะขายของชำ ขายก๋วยเตี๋ยว หรือขายรถยนต์

                เหตุที่ทำให้คนรวยหรือจนนั้นขึ้นอยู่กับบุญเก่าหรือทานบารมีที่ได้สั่งสมมา หากมีทานบารมีมาก ไม่ว่าจะประกอบอาชีพอะไรก็รวยทั้งนั้น ไม่จำกัดว่าจะต้องอยู่เมืองไทย หรืออยู่ต่างประเทศ แต่ถ้าไม่มีทานบารมี อยู่ที่ไหนก็ไม่รวย

            เมื่อทราบดังนี้แล้ว ครูทุกท่านจึงไม่ควรกังวลในเรื่องเหล่านี้ แต่ควรคำนึงถึงประโยชน์ที่สังคมโดยรวมจะได้รับและความปีติใจที่ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงินทอง แม้ภูเขาทองก็ไม่อาจจำมาแลกความภาคภูมิใจที่คุณครูจะได้รับจากการทำหน้าที่เป็นผู้ให้แสงสว่างต่อเพื่อนมนุษย์ได้

                                               

ท่านคิดอย่างไร........

                                                                     จากหนังสือ  TEACHER