เราจะยืนอยู่ได้ด้วยตัวเอง ..ด้วยคำพูด..ด้วยสายตา..ด้วยสองมือ..และกำลังใจ

แบ่งเบาความทุกข์ แบ่งปันความสุข

คงจะดีถ้าเราสามารถอยู่คนเดียวในโลกแห่งนี้ได้...
โดยที่ไม่ต้องเจอะเจอใคร ไม่ต้องคิดอะไร
อยู่ไปวันๆ ไม่ต้องถูกตำหนิ หรือได้รับคำชม

แต่โลกแห่งความจริงมันมิได้เป็นเช่นนั้น
ในโลกแห่งความเป็นจริง ที่โหดร้ายใบนี้
คุณต้องเจอกับผู้คนมากมาย ดี ร้าย ปะปนกันไป
เผชิญกับปัญหาร้อยแปด ทั้งคำติ และคำชม เกิดขึ้น คละเคล้ากันไป
จนบางครั้งก็ทำให้หัวใจเหนื่อยล้า แรงใจขาดหายไป

แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยหายไปจากหัวใจก็คือ... เพื่อน
เพื่อนผู้เป็นดั่งกำลังใจ และ ทำให้เรามีพลังที่เข้มแข็ง ต่อสู้บนโลกใบนี้
แม้ใจที่เข้มแข็ง แม้นกายที่แข็งแกร่ง ก็ยังมีวันผุกร่อน บั่นทอน
ไปตามคำพูด และสภาวะจิตใจ... แต่ไม่เป็นไร

เราจะยืนอยู่ได้ด้วยตัวเอง
ด้วยคำพูด...ที่หยิบยกขึ้นมาให้กำลังใจ
ด้วยสายตา...ที่พร้อมจะแบ่งเบาความทุกข์
ด้วยสองมือ...ที่เพื่อนหยิบยื่นมาให้
ด้วยกำลังใจ...ที่มีให้อย่างจริงใจ...จากเพื่อน

เราจะยืนตะหง่าน ดั่งต้นมะพร้าว เคียงข้างขอบน้ำตลอดไป...

ขอบคุณบทความดีๆจาก boynaja