คนทุกคนวางความสำคัญและความเป็นโลกส่วนตัวไว้ไม่เท่ากัน  บางคนอาจยินดีเปิดเผยความรู้สึก และความเป็นตัวตนที่แท้จริงของตัวเองอย่างหมดเปลือก  แต่บางคนอาจอยากจะเก็บซ่อนบางเรื่องราวไว้ในโลกแคบและมีความสุขอย่างเรียบง่าย เพราะฉะนั้นภายใต้รอยยิ้มและเสียงหัวเราะจึงอาจไม่ได้ตัวตนของเขาทั้งหมดก็เป็นได้ คนที่มีทุกอย่างพร้อม  มีคนรอบข้างรายล้อมมากมายจนเหมือนว่าชีวิตไม่เคยขาดความรัก คนที่ใครต่อใครพากันอิจฉา  มีรอยยิ้มเปื้อนหน้าอยู่เสมอ  แต่ในอีกมุมหนึ่ง...ที่อยู่คนเดียวในห้องเงียบเหงาที่อาจไม่มีใครเคยได้เห็น  หัวใจดวงหนึ่งมีที่ว่างวางอยู่มุมลึกอย่างโดดเดี่ยว  ว่างเปล่าและรอคอย รออย่างไม่เคยบอกใคร รอให้ใครบางคนมานั่ง นั่งตรงที่ใจดวงนี้ และชีวิตที่ดูเหมือนเต็มมาตลอด...อาจว่างเปล่ามานานแล้ว