ให้เขาฟื้นกลับมาด้วยความรักของแม่ที่มีให้ลูกทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของความเป็นแม่
18 กรกฎาคม 2552 วันนี้ผมขอเขียนบันทึกนี้แทนเพื่อนรักของผม...
ขอให้ทุกอย่างที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเพื่อนผมผ่านไปขอให้เขาสามารถผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายไป
ขอให้เขากลับมาเป็นคนเดิมวันพฤหัสที่ผ่านมาทุกอย่างได้พิสูนจ์ทุกอย่างที่เขาไม่เคยเชื่อว่าจะ
เป็นความจริง....ให้เขาฟื้นกลับมาด้วยความรักของแม่ที่มีให้ลูกทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของความเป็นแม่
ทุกคนค่อยเขากลับมา...เพื่ออีกชีวิต...เราทุกคนคอยอยู่...ตื่นเสียที่...แม่กับพ่อคอยอยู่น่ะ
ทุกคนรอกรกลับมาของอยู่เพื่อลูก...ผมรออยู่...เราจะพาแก้มกลับไปอยู่ที่เธออยากอยู่อย่าไปไหนอีก
เลย.....กลับมาน่ะเพื่อน....รู้สึกตัวเสียที่....พ่อกับแม่คอยอยู่....เรนรออยู่น่ะ