ให้เขาฟื้นกลับมาด้วยความรักของแม่ที่มีให้ลูกทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของความเป็นแม่

18 กรกฎาคม  2552  วันนี้ผมขอเขียนบันทึกนี้แทนเพื่อนรักของผม...

ขอให้ทุกอย่างที่เลวร้ายที่สุดในชีวิตของเพื่อนผมผ่านไปขอให้เขาสามารถผ่านช่วงเวลาที่เลวร้ายไป

ขอให้เขากลับมาเป็นคนเดิมวันพฤหัสที่ผ่านมาทุกอย่างได้พิสูนจ์ทุกอย่างที่เขาไม่เคยเชื่อว่าจะ

เป็นความจริง....ให้เขาฟื้นกลับมาด้วยความรักของแม่ที่มีให้ลูกทำหน้าที่อันยิ่งใหญ่ของความเป็นแม่

ทุกคนค่อยเขากลับมา...เพื่ออีกชีวิต...เราทุกคนคอยอยู่...ตื่นเสียที่...แม่กับพ่อคอยอยู่น่ะ

ทุกคนรอกรกลับมาของอยู่เพื่อลูก...ผมรออยู่...เราจะพาแก้มกลับไปอยู่ที่เธออยากอยู่อย่าไปไหนอีก

เลย.....กลับมาน่ะเพื่อน....รู้สึกตัวเสียที่....พ่อกับแม่คอยอยู่....เรนรออยู่น่ะ