เมื่อวันที่ 6 กรกฎาคมที่ผ่านมา
ผมขับรถฝ่าสายฝนไปไกลถึงอำเภอหนองหญ้าปล้อง
ในวันนั้นผมมีกิจกรรมออกไปเยี่ยมบ้านนักเรียนประจำชั้นของผม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของงานดูแลนักเรียน เป็นหน้าที่
ของครูประจำชั้นทุกคนจะต้องออกเยี่ยมบ้านนักเรียน สำหรับตัวผมเองอยากเรียกภาระงานในครั้งนี้ว่า..โฮมรูมออนทัวร์ครับ..เรียกให้เก๋ไก๋..เร้าใจ..ดูได้อารมณ์ดีครับ..
กิจกรรมโฮมรูมกับการศึกษานั้น เป็นของคู่กันครับ แยกอย่างไรก็แยกไม่ออก ถือเป็นเครื่องมือสำคัญที่ประเทศ
ต่าง ๆ นิยมนำมาใช้ในการช่วยเหลือดูแลนักเรียน เพราะเป็นกิจกรรมการสอนที่มุ่งส่งเสริมและพัฒนาทักษะชีวิตต่าง ๆ ของผู้เรียน โดยแต่ละโรงเรียนก็จะมีกรอบในการดำเนินงานตามบริบทของตน
กิจกรรมโฮมรูมจะครอบคลุมตั้งแต่ทักษะทางการเรียน การสำรวจตัวเองของผู้เรียน การวางเป้าหมายใน
การดำเนินชีวิต การเตรียมตัวสอบ การป้องกันตนเองจากภัยต่าง ๆ เช่น ยาเสพติดเป็นต้น..และบางโรงเรียนกิจกรรม
โฮมรูมอาจรวมไปถึงการบำเพ็ญประโยชน์อีกด้วย
ส่วนการเยี่ยมบ้านนักเรียนนั้น เป็นนโยบายที่ต้องการให้ครูได้ลงลึกในการทำความเข้าใจกับนักเรียน เป็น
ความร่วมมือระหว่างโรงเรียนกับสถานศึกษา ครอบครัวและชุมชน เพื่อร่วมมือกันช่วยเหลือให้ผลการเรียนของนักเรียน
ดีขึ้น
ความจริงเรื่องพวกนี้มีมานานแล้ว..อย่างน้อยก็หลายสิบปีเห็นจะได้..ในตอนนั้นโครงการฝึกสอนชนบทของโรงเรียนฝึกหัดครูที่ผมเรียนอยู่ เขาจะบรรจุกิจกรรมฝึกปฏิบัติให้พวกเราที่เป็นนักเรียนครูต้องทำกันครับ เรียกว่า..
กิจกรรมโฮมโปรเจ็กต์..พวกผมต้องออกเยี่ยมบ้านนักเรียน ไปตรวจแปลงผักและเล้าไก่ ที่นักเรียนของผมทำโครงงาน...
ได้เรียนรู้และสัมผัสวิถีชีวิตของชุมชน สร้างความสัมพันธ์อันดีระหว่างนักเรียนครูกับชาวบ้าน ซึ่งเป็นเรื่อง
สำคัญมาก ใครสอบไม่ผ่านกิจกรรมนี้สอบตกครับ..
เมื่อต้องทำหน้าที่ครูประจำชั้น...การออกเยี่ยมบ้านนักเรียนสำหรับผมนั้น จึงไม่ใช่เรื่องยุ่งยากลำบากอะไรมาก
นัก... เราทำให้สนุก..ก็มีความสุขที่จะทำ
โฮมรูมออนทัวร์..ของผมจึงเป็นเรื่องของการเยี่ยมบ้านผสมผสานกับการท่องเที่ยวอันเป็นนิสัยที่ผมชื่นชอบ..
จึงไม่แปลกอะไรที่ผมจะขับรถฝ่าสายฝนไปไกล...จากเยี่ยมบ้านนักเรียนไปสุดปลายทางถึงบ่อน้ำร้อนที่อำเภอ
หนองหญ้าปล้อง..
สนุกอย่าบอกใคร..มีภาพสวย ๆ มาฝากด้วยครับ
คลิกไปที่ http://www.oknation.net/blog/krunoppol/2009/07/06/entry-1 เดี่ยวนี้เลยครับ
