ผมเคยเขียนเรื่องนี้ไว้ที  http://www.oknation.net/blog/krunoppol/2009/07/12/entry-1 เห็นว่าน่าจะนำมาเผยแพร่ที่นี่  เพราะกำลังอยู่ในช่วง ฤดูกาลเยี่ยมบ้านพอดี..
                  เป็นมุมมองของครูคนหนึ่งครับ..ลองรับฟังดู...
                 เมื่อพูดถึงกิจกรรมเยี่ยมบ้านนักเรียน  คนในวงการศึกษาส่วนใหญ่จะมีความเข้าใจว่าเป็นเรื่องของครูและฝ่ายปกครองนักเรียน (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นฝ่ายกิจการนักเรียน)  ภาพจึงออกมาว่า..ครูครับ  ลูกผมมีปัญหาอะไรหรือ..ตกใจ
หมดเลย..ที่เห็นหน้าครู..
                หนูไม่ได้อยู่กลุ่มเสี่ยงสักหน่อยไม่ต้องไปเยี่ยมนะครู..
                 เป็นเรื่องของภาพลักษณ์ของการเยี่ยมบ้าน  ที่ถูกกระบวนการผลิตซ้ำทางการศึกษาอย่างต่อเนื่อง..ทำให้เรื่องดี ๆ หลายเรื่องถูกบดบังไปอย่างน่าเสียดาย...อย่างเช่น เรื่องหลักสูตรท้องถิ่นศึกษา เป็นต้น

                 การเยี่ยมบ้านเป็นส่วนหนึ่งของการสำรวจชุมชน..ซึ่งจะนำไปสู่การสำรวจข้อมูลพื้นฐานของผู้เรียน  สิ่งแวดล้อมอันเป็นบริบทของชุมชนทั้งทางธรรมชาติและสังคมวัฒนธรรม..เป็นจุดเริ่มต้นสำคัญของการจัดการเรียนการสอน  ที่ทำให้
ผู้เรียนได้เรียนรู้อย่างกว้างขวาง มีความสุข สอดคล้องกับสภาพจริงของชุมชน..และการพัฒนาหลักสูตรท้องถิ่น
                  หลักสูตรท้องถิ่นที่มีความหลากหลายเป็นไปคามสภาพท้องถิ่นของตน..เป็นเรื่องที่ครูต้องเข้าไปเรียนรู้จริง..รู้แจ้ง..อย่างเชิงประจักษ์..นำมาวิเคราะห์ถึงความเชื่อมโยงในมิติต่าง ๆ ของระบบเศรษฐกิจ สังคมของประเทศ  และสังคมโลก (เชื่อมโยงกับหลักสูตรแกนกลาง)
                 กิจกรรมเยี่ยมบ้านหรือโฮมรูมออนทัวร์..ที่ผมพูดถึงจึงไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เสียแล้ว  ไม่ใช่  เรื่องที่ฝ่ายปกครองจะทำเพียงฝ่ายเดียว  ต้องขับเคลื่อนกันทั้งระบบโรงเรียนครับ..

                ของแบบนี้ใครคิดเก่ง..ทำได้ก่อน..เป็นผู้นำครับ...