ผู้ที่ถ่อมตนคือ HERO ตัวจริง
ประมาทเพียงนิด...ชีวิตจบเห่!!!!
คนที่เป็นนักกีฬา คงเข้าใจดีครับ ว่าการพ่ายแพ้ มันเป็นยังไง....มันมีหลายระดับขั้น ประมาณนี้ครับ(ขำๆ อย่าเครียด)
1. แพ้นักกีฬาทีมชาติ : งั้นๆ รู้อยู่แล้วว่าต้องแพ้
2. แพ้เพราะเราบาดเจ็บ : เซ็งเล็กน้อยแต่ไม่มาก เพราะตกที่นั่งลำบาก
3. แพ้มือหนึ่ง : ถ้ามึงเก่งจริง กูก็ยอม!!! แต่ถ้าสูสี ก็แค้นเล็กน้อย เจอกันอีก สนุกแน่
4. แพ้คนฝีมือระดับเดียวกัน : นั่งเซ็ง นอนเซ็งไปหนึ่งคืน อย่างงี้มันต้องมีนัดล้างตา!!!!!
*5. แพ้คนที่อ่อนหัดกว่า : สุดจะบรรยาย เป็นอะไรที่เซ็งสุดๆในชีวิต (แพ้..มัน..ได้..ไง!!!!!!!!!!)
ไอ้ข้อ 5 นี่แหล่ะครับ บั่นทอนกำลังใจสุดๆ แทบจะไม่อยากเล่นมันต่อไปแล้ว ประเภทที่ว่า นำมากว่า2เซต แต่ถูกตามจนเสมอ และแพ้ในที่สุด!! ....ปัญหาเกิดเพราะความประมาทตัวเดียวแท้ๆ ไปอ่อยให้เค้าซะงั้น นี่แหละครับคือบทเรียนอันล้ำค่า ที่นักกีฬาทุกคนต้องตระหนัก ไม่ว่าเราจะแข่งกับใคร จะเก่งกว่าหรือด้อยกว่าก็ตาม มีโอกาสทำแต้มเมื่อไหร่ อย่าปล่อยให้หลุดลอยไป หรือมีโอกาสชนะสูงก็ต้องชนะให้ได้ อย่าอ่อนข้อเด็ดขาด!!!
แต่สิ่งสำคัญไปกว่าชัยชนะ คือการยอมรับและเข้าใจความพ่ายแพ้ เพื่อพัฒนาตนเอง และอย่าลืมว่า กีฬามีแพ้มีชนะ ทุกคนคือ"เพื่อน ที่รักในสิ่งเดียวกัน " หากคุณเข้าใจเช่นนี้ ก็จะอยู่บนสังคมนี้ได้อย่างเป็นสุข โดยปราศจากความแค้นเคือง อิจฉาริษยา ทำให้สังคมที่กำลังฟอนเฟะ เพราะความขัดแย้ง ชิงดี ชิงเด่น เริ่มมีหวังที่จะกลับมา สงบสุข....อีกครั้ง..........
ศิวโรจน์(เฟม)พลน้ำเที่ยง MED 37th KKU
ถึงจะแพ้แต่ได้อะไรดีๆจาก
คำว่า แพ้ มากมาย
ก็คุ้มค่านะ
สวัสดีค่ะ
- ตามมาบ้าด้วยคนค่ะ
- ชอบมากเลยค่ะ
- -"
อ่านแล้วฮึกเหิมจริงๆเลยบทความนี้
เห็นด้วยนะ แพ้ก็ไม่เห็นเป็นไร
จะได้มีเป้าหมายที่ต้องก้าวข้ามไป
แต่งเพลงเจ๋งมาก
เหอๆๆ
น่าติดตามกว่าเล่นปิงปอง
เขียนบล็อกเพลงฮิปฮอปเลยดิ