ครั้งนี้ข้าแพ้เจ้า...เจอกันครั้งครั้งหน้าเป็นเรื่องแน่

            เป็นเวลากว่า 3 ปี ตอนม.ต้น ที่ผมซุ่มฝึกซ้อมอย่างจริงจัง และดูเหมือนว่า ร่างกายและจิตใจเริ่มทำงานประสานกันดียิ่งขึ้น....ความมั่นใจที่เปี่ยมล้นดั่งจอมยุทธ ผู้อยากจะโลดแล่นบนยุทธภพจนใจจะขาด.........

            ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผมและเพื่อน ท้าแข่งกันเป็นประจำ แบบที่ว่า"ใครแพ้เลี้ยงน้ำ " ผลลัพธ์ที่เกิดคือ ได้กินโค้กเย็นเจี๊ยบ ฟรีๆแทบทุกวัน แต่ก็มีหลายครั้งที่ต้องเป็นฝ่ายเสียตังค์ ซื้อโค้กให้พวกมันกิน....อย่างเซ็งครับ

              ตอนม.3 เทอมต้น ความฝันของผมเป็นจริง เมื่อผมสามารถพิสูจน์ตนเอง ผ่านการคัดตัว เป็นนักกีฬาสาธิตสามัคคี ตัวแทน สาธิตมหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยการเอาชนะไอ้พวกลิ่วล้อ ที่ผมเคยแพ้มันมาก่อนเมื่อครั้งยังเยาว์วัย  ตอนนั้นผมกับเพื่อนๆ เราดีใจมาก มันเป็นสิ่งที่ยากมาก เพราะไม่ได้มีแค่คุณคนเดียว ที่เจ๋ง มีอีกหลายคนที่เขาเตรียมตัวมาดี กว่าจะชนะได้ แทบหมดแรงเหมือนกัน

              การแข่งขันกีฬาสาธิตสามัคคี เมื่อครั้งสาธิตมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน จ.นครปฐม  มันเป็นครั้งแรก ที่ผมได้สัมผัสกับบรรยากาศ ที่ไม่เคยเจอมาก่อน นักกีฬาจากที่อื่น...แม่งมีแต่ระดับเยาวชนทีมชาติ แล้วกูจะสู้มันได้เหรอ?(นึกในใจ)      ในครั้งนั้นผมได้ลงแข่งประเภทชายคู่กับเพื่อนสนิท ชื่อ"ตื่นเต้น"(ชื่อโคตรแปลก....ปัจจุบันศึกษาอยู่คณะวิศวะกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น)  แข่งกับสาธิตเจ้าภาพ  ผลก็เป็นไปตามคาด......แพ้มัน 3-0 เซต.... ตกรอบแรก !  แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรเพราะเราทำเต็มที่แล้ว

               หลังจากแข่งเสร็จ ผมและเพื่อน ก็ไปเชียร์กีฬาชนิดอื่นกันต่อ  โดยเฉพาะกีฬาที่มีสาวสวยๆน่ารักๆลงแข่ง(โดยเพาะสาธิตจุฬา และสาธิตเกษตร)    มันเป็นอะไรที่ ผู้ชายอย่างพวกผมตั้งตารอ มากกว่าชัยชนะเสียอีก!!!!(แอบหื่นเล็กน้อย)    

               ครั้งนั้นคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมได้จับไม้ปิงปอง  พอขึ้นม.ปลายต่างคนก็ต่างตั้งหน้าตั้งตาเรียนอย่างเดียว เพื่ออนาคตของตนเอง.......ผมหยุดเล่นปิงปองมากว่า 3ปี แต่สิ่งที่น่าอัศจรรย์คือ สมาธิและการคำนวณของผมค่อนข้างใช้ได้ดีทีเดียว ผมมักจะทำข้อสอบวิชาคำนวณและวิชาที่จำๆ ได้ในระดับดีมาก  คงเป็นเพราะการเล่นปิงปองนี่เองที่ส่งผลต่อการพัฒนา IQ (เนื่องจากผมไม่ใช่คนเก่งโดยกรรมพันธุ์)     

               หลังจบม.ปลาย ผมสอบได้คณะแพทยศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น(MED 37th) มันเป็นอะไรที่สุดยอดมาก ส่วนเพื่อนอีกสามคน มี2คน ติดวิศวะ อีกหนึ่งคน ติดศิลปกรรมศาสตร์(มันชอบทางนี้จริงๆ)

               ตอนนี้ผมกลับมาเล่นปิงปองอีกครั้ง เพื่อลงแข่งกีฬาน้องใหม่ ผมได้เจอกับเพื่อนคณะเดียวกันชื่อ"กัอนหิน"(ชื่อแปลกอีกแล้ว)ซึ่งเป็นคนที่ชอบตีปิงปองเหมือนกัน ทำให้ผมมีเพื่อนใหม่   การแข่งก๊ฬาน้องใหม่ที่ผ่ามาในวันที่7กรกฎาคมที่ผ่านมา  ผมและเพื่อนก็ทำผลงานได้ดี ได้เหรียญทองแดงมาครองในประเภททีม   โคยเอาชนะนักกีฬาจากคณะศึกษาศาสตร์ และคณะวิทยาศาสตร์ มาได้อย่างสนุกซึ่งผมเก็บคณะวิทย์ได้ 2 คน 3-0 เซต อย่าซะใจ ก้อนหินก็เช่นกัน ถึงแม้เขาจะเล่นสไตล์รับ แต่ก็ปั่นหัวนักกีฬาคณะอื่นมาได้ด้วย  ก่อนที่เราจะมาแพ้ทันตแพทย์อย่างน่าเสียดาย เพราะหมดแรงก่อน!!!

                ในรอบชายเดี่ยว ผมสู้กับมือ 1 คณะวิทยาศาสตร์(แชมป์ปีนี้)ได้อย่างประทับใจคนดู แม้จะแพ้3-2เซตก็ตาม และความมันอย่างหนึ่งคือตอนที่แข่ง เหลือโต๊ะผมที่แข่งอยู่คู่เดียว ทำให้กองเชียร์ทั้งสนามต้องมาดูและเชียร์ ดูเหมือนว่ามันเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก ผมสู้อย่างสนุกก่อนที่จะแพ้และตกรอบไป..............