ครูและศิษย์

   

 พระคุณครู

           เมื่อครั้งยังเป็นเด็ก  หลายคนคงเคยได้ยิน คำถามที่ว่า  “โตขึ้นอยากจะเป็นอะไร”   บางคนก็ตอบว่าอยากเป็นหมอ  เป็นพยาบาล  จะได้ช่วยเหลือชีวิตผู้อื่น อยากเป็นวิศวกร  จะได้สร้างตึกสูงๆถนนหนทาง    หรืออยาก เป็นสถาปนิก   จะได้ออกแบบบ้านหลังโตๆสวยๆ   ให้พ่อแม่อยู่  และอีกมากมายหลากหลายคำตอบจากคำถามเดียวกันนี้  แต่ยังมีอีกอาชีพหนึ่งที่ใครๆหลายคนมองข้ามด้วยเห็นว่าเป็นอาชีพที่ต้องตรากตรำทำงานหนักแลกกับผลตอบแทนอันน้อยนิด  แต่ในความเป็นจริงแล้วบุคคลที่ทำอาชีพนี้กลับเป็นต้นกำเนิดของทุกๆอาชีพในสังคมเลยทีเดียว  ความหวัง ความฝันอันงดงามจะไม่สามารถเกิดขึ้นได้ถ้าขาดบุคคลเหล่านี้  ไม่ใช่ใครอื่นใดเลย บุคคลเหล่านั้นคือ“ครู” ผู้คอยประสิทธิ์ประสาทสรรพวิชชาให้แก่ศิษย์
          “ครู” คำสั้นๆ ง่ายๆแต่มีความหมายอันลึกซึ้งนัก  ครู คือบุคคลที่ทำหน้าที่อบรมสั่งสอนถ่ายทอดความรู้อันมีค่าแก่ศิษย์ผู้ขลาดเขลาสั่งสมสติปัญญาให้แก่ศิษย์จนเกิดความแตกฉานถ่ายทอดวิชาความรู้ต่างๆให้แก่ศิษย์อย่างมิได้เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย   เฝ้าชี้แนะอย่างมิได้หวงแหน  ปิดบังอำพรางใดๆ   
ครู คือ พ่อแม่คนที่สองที่ไม่ได้มอบเพียงแต่วิชาความรู้เพียงอย่างเดียว แต่ครูมอบทั้งความรัก เมตตาความอบอุ่น ห่วงใยให้แก่ศิษย์  อย่างไม่เลือกที่รักมักที่ชัง  ทั้งๆที่มิใช่ลูกของตน แต่ครูก็ยังรักยังห่วงใยเสมือนศิษย์เป็นลูกของตน   ครู คือ “พระ” ในสถานศึกษา ที่คอยอบรมบ่มนิสัยขัดเกลาจิตใจศิษย์ให้เป็นคนดี สั่งสมคุณธรรมจริยธรรมให้บังเกิดในใจศิษย์   ครู คือ กระจกเงาที่คอยสะท้อนคิดให้แก่ศิษย์ให้พึงปรับปรุงตนเองให้ดีตามแบบอย่างที่ครูคอยปฏิบัติเป็นแบบอย่างที่ดีอยู่ตลอดเวลาครู คือนักพัฒนาผู้ยิ่งใหญ่ ที่คอยพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้มีคุณภาพ  ซึ่งเสมือนหนึ่งเป็นการพัฒนาชาติให้เจริญรุ่งเรืองวัฒนาถาวร  “ครูสร้างคนครูสร้างชาติ”    และอีกหลากหลากหลายอย่างที่ครูพร้อมที่จะรังสรรค์ขึ้นได้เพื่อประโยชน์อันจะเกิดขึ้นแก่ศิษย์และประเทศชาติโดยมิได้เห็นแก่ความยากเย็น
        ด้วยอุดมการณ์ที่เปี่ยมล้นในหัวใจ   ด้วยศรัทธาแรงกล้าในวิชาชีพครู  ด้วยภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่ที่จะเป็นผู้ถ่ายทอดองค์ความรู้  ครูจึงยอมเสียสละความสุขสบายส่วนตัว เพื่อรับภาระอันยิ่งใหญ่ในการเป็นครู   ตั้งแต่เช้าจรดค่ำ ครูยังคงคอยทำหน้าที่  คอยพร่ำบ่นพร่ำสอนวิชาความรู้ต่างๆแก่ศิษย์ ต้องอดทนต่อความไม่รู้ไม่เอาไหนของศิษย์  โดยมิได้เห็นแก่ความยากลำบาก  แม้ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจะเต็มใบหน้าอันอ่อนโยนของครู  แต่ครูก็มิเคยบ่นไม่เคยที่จะทอดทิ้งลูกศิษย์  กลับแต่จะถามลูกศิษย์ว่า  เข้าใจหรือไม่  ยังไม่เข้าใจตรงไหน  ครูพร้อมที่จะพูดจะอธิบายได้เป็นร้อยพันครั้งเพื่อสั่งสมความรู้ สร้างสรรค์ความเป็นปัญญาชนให้แก่ศิษย์  ไม่ว่าจะยากดีมีจนชนชั้นวรรณะใด  ครูก็มิเคยรังเกียจเดียดฉันท์  ยังคงห่วงใยในศิษย์ทุกๆคนอย่างเสมอภาคเท่าเทียม  ครูไม่ได้พียงแค่พร่ำสอนองค์ความรู้ต่างๆให้แก่ศิษย์เท่านั้น  แต่ครูยังถ่ายทอดจริยวัตรการดำรงตนในสังคมให้แก่ศิษย์ด้วยการปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดีอยู่ตลอดเวลา  ครูเป็นผู้มีความเสียสละอดทนสูง     ครูหลายท่านยอมแม้การต้องพลัดพรากจากบ้านเกิดเมืองนอน พลัดพรากจากครอบครัวอันเป็นที่รักเพื่อไปปฏิบัติหน้าที่ของการเป็นครูในท้องถิ่นห่างไกล  ด้วยน้ำใจอันประเสริฐด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครู  ครูยังคงรักษาจรรยาของความเป็นครูอยู่ทุกที่ทุกชั่วโมงนาทีมิได้ขาดตกบกพร่องแต่อย่างใด 

        ครู ทำหน้าที่ของการเป็นครูโดยมิได้หวังผลตอบแทนแม้ค่าตอบแทนอันน้อยนิดเมื่อเทียบกับภาระอันยิ่งใหญ่  แต่ก็มิได้ทำให้ครูเปลี่ยนแปลงอุดมการณ์ของครูได้  จิตวิญญาณของ
     ความเป็นครูยังคงเต็มเปี่ยมในกาย  ด้วยหวังเพียงสิ่งเดียวว่า  ที่สุดของการทำหน้าที่ครู คือการที่ได้เห็นความงอกงาม  ความสำเร็จในด้านต่างๆที่จะเกิดขึ้นในตัวศิษย์ หวังเพียงเห็นศิษย์ได้ดี  เติมโตเป็นคนดี มีความรู้ดี และพร้อมที่จะรังสรรค์สิ่งดีๆเพื่อสังคม  อาชีพครูจึงเป็นอาชีพที่มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มิได้ด้อยค่ากว่าอาชีพใดๆในสังคมเลย  แต่กลับเป็นอาชีพที่สำคัญที่สุดในสังคม  ที่เสมือนเป็นแม่พิมพ์ของชาติ สร้างคนสร้างชาติ ให้เจริญรุ่งเรืองตลอดมา
พระคุณครูจึงมากค่ามหาศาล  ถ้าไม่มีครู  ศิษย์ทุกคนก็ไม่มีโอกาสได้เติบโตมีความรู้ เป็นผู้ใหญ่ที่ดี   ไม่ว่าคุณครูทุกท่านจะยังทำหน้าที่ รักษาปณิธานความเป็นครูอยู่แห่งหนใด  ศิษย์ทุกคนจะยังรำลึกถึงพระคุณของครูอยู่ตลอดเวลา  จะปฏิบัติตัวเป็นคนดีของสังคมและรักษาหน้าที่ของตนให้ดีที่สุดอย่างที่ครูคอยพร่ำสอนมา  เพื่อเป็นการตอบแทนพระคุณของครู  และ“ครู” จะยังตราตรึงอยู่ในใจของศิษย์ทุกคนด้วยความรัก ความเคารพ ความกตัญญู ที่ศิษย์มีต่อครู ตลอดไป  
               พระคุณครูสดสวยดังกล้วยไม้         ช่อระย้าเรียงรายในไพรสณฑ์
        ยกย่องครูปูชนียบุคคล                       สดุดีกัลยาณชน “คนเป็นครู”

                                                         มอบแด่คุณครูทุกท่าน