เริ่มเรื่องวันนี้กับสิ่งที่อยากบอกเล่า..ความจริงแล้ว ดิฉันควรจะเขียนบล๊อกตั้งแต่เข้าเรียน ใหม่ๆนะคะ..แต่ในมุมคิดณ ขณะนั้น...." ไม่ไหวๆๆๆๆ" พูดกับตัวเองบ่อยมากจน..เราคิดว่ามาขั้นนี้จะบ่นไม่ไหว..ได้ไง..
ความอึด..ทน เป็นผลเสมอเมื่อเราใช้มัน..จนในที่สุด..เรียนมาจนตอนนี้ส่งวิทยานิพนธ์ 5 บทแล้วหละค่ะ
อ้อๆๆๆแต่ก็ยังต้องปรับแก้(อีกมาก)....แต่มันโอเคกับตัวเอง..ในแง่ที่ว่า..ได้มีเวลามานั่ง..ระลึกรู้อะไรหลายอย่าง..และก็มาพูดกับพี่น้องที่นี่แหละ..
อย่างไรก็ตามคงต้องฝากเนื้อฝากตัวกับกุนซือ ผู้รู้ที่น่ารัก ทุกท่านด้วยค่ะ และขออนุญาตว่า..รู้จักกันแล้ว
จะเรียกชื่อตัวเองหละนะคะ..
อ้อนค่ะ..ชื่ออ้อน-แอ้น..และในที่สุดเหลือแค่คำว่า" อ้อน" ตามกาลเวลาและอายุ..(...???)
อ้อนเป็นเด็กวิทย์น่ะค่ะ..อ้อต้องเรียกสายวิทย์จึงจะถูก..มันเป็นการยากที่จะเข้าใจสิ่งที่ไม่ตรงไปตรงมาอย่างสังคม..แต่ในที่สุดแล้ว..การศึกษา"สังคม"ก็พัฒนาให้เราเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ได้จริง..แล้วอ้อนจะเล่าให้ฟังค่ะ...
ยินดีที่รู้จักค่ะ
รออ่านอยู่นะคะ ^^ คุณอ้อนแอ้น
ขอให้คุณตั้งใจต่อไป มีคนคอยให้กำลังใจคุณอยู่มากมาย
มาให้กำลังใจค่ะ
สู้ ๆ นะคะ
(^___^)
ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะทุกท่าน..อ้อนชักจะรักสังคมที่นี่ซะแล้ว..
มาแย๊วววววววว..คร้า
แวะมาเป็นกำลังใจให้เสมอนะคร้า..
ทุกยาม
ทุกเวลา
ที่ต้องการ..ฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ...
@_________@
"อ้อนค่ะ..ชื่ออ้อน-แอ้น..และในที่สุดเหลือแค่คำว่า" อ้อน" ตามกาลเวลาและอายุ..(...???)"
ฮ่าๆๆๆๆ
ชอบจัง..
เหมือนนางมารร้ายเยย..กาลเวลาเปลี่ยนไป
ทุกอย่างก้อเปลี่ยนตาม...
อิอิ..
อ้าวววววว..โทดทีคร้า
ดร.พี่อ้อน..
นู๋ลืมใส่ชื่อ กิกิกิ...แบบว่า มือใหม่หัดขับง่ะคร้า
กิกิกิ...
มาอ่านแร้วนะค๊า...น้องคงมิอาจจะมีบล็อกส่วนตัวคือกาน
เนื่องจากเวลาที่มีให้ลูกลิงที่แสนจะเรียบร้อยสองตัว อิอิ
แต่จะแวะมาเติมกำัลังใจให้พี่สาวคนนี้นะค๊า
ขอบคุณพี่น้องน่ารัก แม่ลิงน้อย/นางมารร้ายและทุกๆท่านนะคะ
^^
กำลังใจมาแบบเปี่ยมล้นค่ะ..
สนใจอยากจะศึกษาในด้านการพัฒนาสังคมและเชื่อว่ามนุษย์พัฒนาได้