นินทาพ่อบ้านมาหลายบันทึก คราวนี้มานินทาลูกกันบ้าง.... ไม่รู้จะดีกว่า หรือเปล่า......ตัดสินใจ จะเล่าแล้ว ต้องเล่าสิ ฮา ลูกสาวเป็นคุณครูโรงเรียนแห่งหนึ่ง ใน กทม. อยู่บ้านคุณตาไกลจากโรงเรียนมากๆๆ เลยมาอยู่กับคุณแม่...... คุณแม่ก็เห่อลูกมากๆๆ เลยแอบยิ้ม และอดนิยมชมชอบลูกตัว......ไม่ได้เลย ลูกสาวคิดว่าจะพึ่งพาคุณแม่ได้ เมื่อจะเขียนบัญชีเรียกชื่อ.....แหม เผอิญจริงๆๆ คุณแม่ ก็ไม่เคยป็นครูประจำชั้น สักที ตั้งแต่เป็นคุณครูมา.....ฮา เลยแนะนำไม่ค่อยจะได้ ได้แต่บอกว่า อย่าให้ผิดนะลูก.....มันเป็นเรื่องสำคัญมากเชียว วันแรก......คุณแม่จ๋า มอเตอร์ไซค์ เอาเงินหนูตั้ง 40 บาทน่ะค่ะ อยู่บ้านคุณแม่ เสียเงินค่ารถ แพงกว่า อยู่บ้านคุณตาอีกแน่ะ......อูยยยย เหนียวจังลูกแม่......เดี๋ยวแม่จ่ายให้.....ก็ได้ วันที่สอง......ขึ้นรถเมล์กลับบ้าน เอิ๊กเอิ๊ก......เหนื่อยจัง คุณแม่ หนูขึ้นรถเมล์ฟรีด้วย แต่ ขึ้นสะพานลอย จนเมื่อยขาเลยค่ะ ตั้ง 4 เที่ยว ฮา......อันนี้ คุณแม่จะช่วยยังไงคะลูก ***** ***** ไปหัดขับรถแล้ว และจะขับรถ หนูแดง ของครูอ้อยให้ได้ ดีใจมากด้วย ที่ครูอ้อย ยกรถคันนี้ให้......โถ คุณแม่ อายุเท่าหนู ยังไม่มีใครมาซื้อ ให้เลยค่ะ...... โรงเรียนของเธอ มีโปรแกรมไปเที่ยวกระบี่ เธอก็จับฉลากได้ และได้ไปเที่ยว ในวันหยุดนี้ ดีจัง.....ลูกของแม่.....โชคดีเสมอ คุรุทายาทตัวจริง..ของแม่ ***** ดีใจสุดสุด..ในวันคล้ายวันเกิดของลูก *****
สวัสดีครับ
เอาใจช่วยคุณลูก สู้ๆๆๆๆๆ
แล้วแบบนี้คุณแม่ต้องซื้อหนูแดงคันใหม่ใหม่สิครับ
สวัสดีค่ะ น้องชายจ๋า ฤทธิชัย
น้องยังต้องรอทายาทจะทำงานได้อีกเกิน10 ปี ดีใจแทนคุณแม่พี่ครูอ้อยที่ได้คุรุทายาทตัวจริง
อย่างนี้ไม่เรียกนินทาค่ะ
เป็นปลื้ม...จึงจะถูกค่ะ
ยินดีด้วยกับความชุ่มชื่นในหัวใจของคนเป็นแม่ค่ะ
ชื่นชมและศรัทธาครูอ้อยเสมอค่ะ
หลานมีโปรแกรมเข้าภูเก็ตให้ลุงเลี้ยงสักมื้อไหมเนี่ย...
สวัสดีค่ะ น้องรัก ครู ป.1
มีความสุขมากๆๆนะคะ