ชีวิตที่ (เกิน) พอเพียง : ๗๘๖. เที่ยวหัวหิน ปราณบุรี

ธนาคารไทยพาณิชย์จัดประชุมแบบ retreat กลางปีที่หัวหิน ระหว่างวันที่ ๑๙ – ๒๑ มิ.ย. ๕๒ โดยพักที่โรงแรม Hyatt Regency โรงแรมระดับ ๕ ดาว และเขาจัดให้กรรมการพักห้อง Suite ซึ่งแปลว่าเป็นชีวิตหรูหรา

เวลา ๑๔.๓๐ น. ผมออกจากห้องประชุมศาลายาเสวนา ครั้งที่ ๒ เรื่องราคายา ที่กำลังเสวนากันออกรส ไปรับหมออมราที่รามาฯ และเปลี่ยนเป็นผมขับรถเองควงสาวน้อยขึ้นทางด่วนไปขึ้นสะพานพระราม ๙ ออกถนนพระราม ๒ จนไปชนถนนเพชรเกษม เราผ่านเพชรบุรีโดยไม่แวะซื้อขนมหม้อแกงของชอบเจ้าประจำ เพื่อถนอมพุง

ผมตั้งใจจะแวะศูนย์ศึกษาการพัฒนาแหลมผักเบี้ยเพื่อดูนกยามเย็น แต่ก็เผลอขับรถเลยไปจนได้ จนไปถึงหัวหินเวลา ๑๗.๓๐ น. เราแวะเดินชมบริเวณตลาดโต้รุ่ง ตลาดฉัตรไชย บริเวณสถานีรถไฟ เพื่อเปรียบเทียบบรรยากาศกับเมื่อหลายปีมาแล้ว แล้วไปกินอาหารเย็นที่ร้านอาหารจีนไฮ้เปียง ที่อยู่บนถนนเส้นใหญ่ เยื้องกับสถานีตรวจอากาศ คือถ้ามาจากกรุงเทพจะถึงร้านไฮ้เปียงก่อนถึงตลาดหัวหินไม่ถึง ๑ ก.ม. ร้านอยู่ทางขวามือ มีป้ายใหญ่เห็นแต่ไกล และมีป้านเชลล์ชวนชิมขนาดใหญ่มาก เราสั่งอาหาร ๓ อย่างคือหอยจ๊อ เนื้อปูผัดผงกะหรี่ และผักบุ้งไฟแดง อาหารอร่อยมากสมกับได้ป้ายเชลล์ชวนชิม ดีทั้งวัตถุดิบที่สด อาหาร ๒ อย่างเป็นเนื้อปู เนื้อเป็นเส้นๆ หอมเนื้อปู และสด และรสชาติอาหารก็เยี่ยม หมออมราชอบผักบุ้งไฟแดงที่สุด ว่าผัดอร่อยมาก ราคาก็ยุติธรรมคือ ๓๕๕ บาท รวมข้าว ๒ จาน น้ำ ๑ ขวด น้ำแข็งหนึ่งกระติก

ไฮไล้ท์ ของวันแรกคือร้านอาหารไฮ้เปียงนี่เอง เราตัดสินใจถูกที่เลือกร้านนี้

๑๙ มิ.ย. ๕๒
ผมออกไปวิ่งชายหาดในตอนเช้ามืด ชายหาดสวยและสะอาดจริงๆ ทรายเม็ดละเอียด หาดทรายกว้าง มีปูลมตัวเล็กๆ มากมาย แสดงความสมบูรณ์และมลพิษต่ำ นี่คือเสน่ห์ของหัวหิน ชายหาดบริเวณโรงแรม Hyatt Regency ไม่มีร้านอาหารหรือร้านค้า ทำให้บรรยากาศสงบ ต้องรสนิยมของผม เช้านี้มีผมไปวิ่งชายหาดอยู่คนเดียว หมออมราไปเดินเล่นและถ่ายรูปอยู่พักหนึ่ง
ตกค่ำ เราไปกินอาหารที่ MacFarland House ซึ่งเป็นบ้านเก่าของหมอ ยอร์ช แม็คฟาร์แลนด์ หรือพระอาจวิทยาคม คณบดีคนแรกของศิริราช บ้านนี้อยู่ติดชายหาด จึงเห็นว่าน้ำขึ้นเกือบชิดกำแพงโรงแรม

๒๐ มิ.ย. ๕๒
          วันนี้เป็นวันเที่ยวปราณบุรี   เรารีบกินอาหารเช้าที่โรงแรมแล้วออกเดินทางเวลา ๗ น.   โดยตั้งใจจะไปเที่ยวชมป่าชายเลนที่เป็นโครงการตามพระราชดำริ    ดังนั้นระหว่างทางบนถนนเพชรเกษม เมื่อเราเห็นป้ายบอกทางไปวนอุทยานปราณบุรี และศูนย์ศึกษาเรียนรู้ระบบนิเวศป่าชายเลนสิรินาถราชินี เราจึงเลี้ยวเข้าไป    เราหลงไปตามป้ายไม้เก่าๆ บอกทางไปวนอุทยานปราณบุรี ขึ้นเขาไปตามถนนลูกรังโรยหินเกร็ด    ผมเห็นวิวสวยจึงลงไปถ่ายรูป จึงได้ภาพนกยูงโดยบังเอิญ   ได้ยินเสียงเขาร้องเรียกกันด้วย
          เราหลงทางไปออกเขาเต่า ได้เห็นอ่างเก็บน้ำเขาเต่าตามพระราชดำริ ที่เวลานี้เป็นที่พักผ่อนหย่อนใจด้วย   ได้เข้าไปชมชายหาดหลังวัดเขาเต่า มีวิวสำนักสงฆ์บนเขา   มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่บนยอดเขา มีรูปเจ้าแม่กวนอิมอยู่ที่เชิงเขา    แต่เราไม่ได้ขึ้นไป
          วนอุทยานปราณบุรี   หลังขับรถวนหลงไปมาเราก็มาถึงวนอุทยานปราณบุรีเพื่อเดินชมป่าชายเลนตามที่ตั้งใจ    แต่โชคไม่ดี มีนักศึกษาหลายกลุ่มมาทัศนศึกษา และบางกลุ่มคงจะมารับน้องใหม่    จึงมาทำเสียงอึกทึกครึกโครมสนุกสนานตามประสาหนุ่มสาว    ทำให้การเดินชมธรรมชาติของผมเสียรสหมด
          ทางเดินชมป่าชายเลนที่นี่ให้ความรู้ดีมาก    มีการจัดให้ได้เห็นสภาพป่าเลนต่ำ ป่าเลนสูง ป่าตะกาด สันดอนงอกใหม่   มีคำอธิบายบทบาทของพืชชนิดต่างๆ ต่อการเกิดและดำรงอยู่ของป่าชายเลนที่ดีมาก   แต่เราไม่มีโอกาสดูตามสบาย เพราะมีกลุ่มหนุ่มสาวดังกล่าวแล้ว   แต่เราก็พอเห็นความสำคัญของการมีช่องทางให้น้ำขึ้นน้ำลงแสดงบทบาทนำเอาตะกอนอินทรียสารเข้ามาหล่อเลี้ยงป่าชายเลน   และบทบาทของสัตว์น้ำ (เช่นปูดำหรือปูทะเล ปูแสม ปูก้ามดาบ แม่หอบ กุ้งดีดขัน ฯลฯ) และสัตว์บกหลากหลายชนิดในป่านี้   ผมคิดว่าจริงๆ แล้วยังมีโอกาสทำวิจัยเรื่องระบบนิเวศป่าชายเลนได้อีกมาก
          หมออมราตั้งข้อสังเกตว่าป่าชายเลนนี้สมบูรณ์สู้ที่ชุมพรไม่ได้   ที่ชุมพรมีเสียงกุ้งดีดขันอื้ออึง   ที่นี่ไม่ได้ยินเลย ผมคิดว่าน่าจะเกิดจาก ๒ สาเหต (๑) หนุ่มสาวทำป่าแตก (๒) ช่วงนี้น้ำลง ป่าจึงไม่ครึกครื้น   หรืออาจจะเกิดจากป่าไม่สมบูรณ์อย่างหมออมราว่าก็ได้ เราไม่มีความรู้
          จากป้ายบอกเรื่องราวที่ทางเดินชมป่าชายเลนทำให้ผมสันนิษฐานว่า ผมหลงไปรับรถขึ้นเขาเจ้าแม่ทับทิม ซึ่งเป็นแหล่งที่อยู่ของนกยูง จึงไปพบนกยูงเข้าโดยบังเอิญ   และบนเขาเจ้าพ่อหัวรวม มีกวางด้วย   ผมเห็นรูปกวางที่ป้ายริมถนนยังอุทานกับหมออมราว่า ป่านี้ยังมีกวาง
          ผมต้องแบ่งบันทึกท่องเที่ยววันที่ ๒๐ มิ.ย. ไปลงอีกบันทึกหนึ่ง เพื่อให้มีที่ลงรูปได้เพียงพอ

วิจารณ์ พานิช
๒๐ มิ.ย. ๕๒