ศาลากลางจังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนเขา ไม่รู้ว่าเขาติดต่อราชการประชาชน

ไป ไป เต๊อะ ไป แอ่ว จังหวัด เจียงฮาย

            ไปเชียงรายครานี้ ไม่ได้ไปเที่ยว แต่ไปทำงาน เห็นอะไร ก็น่าสนใจไป

รถสองแถว สีเขียว วัดริมถนน  ปั๊มน้ำมัน  สารพัด ที่อยากจะเก็บภาพ  แต่ก็

ด้วยเงื่อนของเวลาแล้ว ไม่สามารถ ที่จะทำได้ดังใจหวัง

สองแถวที่เชียงรายมีสีเขียว  ส่วนที่เชียงใหม่เป็นสีแดง

แวะพักเข้าห้องน้ำที่ปั๊มน้ำมัน  หรือใครไม่เคยแวะ

 

ศาลากลางจังหวัดเชียงราย ตั้งอยู่บนเขา  ไม่รู้ว่าเขาติดต่อราชการประชาชน

กันอย่างไง  เราคนที่อื่นแท้ๆ ยังคิดได้สารพัด  คิดถึงความลำบากในการได้

เข้าไปพบผู้หลักผู้ใหญ่  คิดว่า คนจน ที่ไม่มีรถ ไม่มีค่ารถ เขาคงเดินจนชิน

ชักเลอะเทอะแล้ว  ไปคิดแทนเขาได้ยังไง คนเริ่มเข้าสู่วัยทองก็อย่างงี้แหละขี้ร้อน

ขี้บ่น    ตามประสาชิมไปบ่นไป

ภาพถ่ายจากศาลากลาง   พื้นที่สูงของจังหวัดเชียงราย

ป้ายบอกถนนบอกซอย  ของเทศบาลเชียงราย เขาทำได้ ดีนัก ช่างกลมกลืนกันยิ่งนัก  บ่งบอกให้ทราบว่า  ไทย  จีน  อังกฤษ  เป็น พี่น้องกัน

บรรยากาศบ้านกกโท้ง  ชุมชนมุสลิมในเขตเทศบาลเชียงราย

มาถึงที่นี่แล้วไม่แวะกินโรตีแกงถัว  จะถึงเชียงรายหรือ   กองทัพเดินด้วยท้อง

ดูซิ  มีใส้อั่วเนื้อขายด้วย

ผ่านสะพานข้ามแม่น้ำกก  หวนคำนึงให้คิดถึง  เพลงเชียงรายรำลึก  ร้องให้ฟังเลย

 ณ ราตรีหนี่ง  ที่ยังฝั่งใจ เชียงรายฟ้าแจ่ม คืนนั้นวาวแวม  ด้วยแสงจันทรา นภา

สดใส  ริมน้ำกกงาม ด้วยลมผิวผ่าน คืนนั้นเชียงรายมีเธอกับฉันร่วมสัมพันธ์

ไม่คลาย   ยิ่งร้องก็ยิ่งเพี้ยน  ใครร้องเป็น ก็ร้องให้ถูกก็แล้วกันนะ

ผ่านแม่น้ำกก  แวะตลาด เทศบาล  ยามค่ำคืน  ได้อารมณ์ดี  มีของกินมากมาย

ของกิ๋นบ้านเฮา  เลือกเอาเต๊อะนาย  เป็นของปื้นเมือง  เป็นเรื่องสบาย  ล้วน

สะปะมามี ฟังหื้อดีเน้อ  ฟั้งอยากจนเผลอ  มาบลื่นน้ำลาย

 

บันดล ก่อนที่ จะบรรยายถึงของกิ๋นพื้นเมือง  ก็ได้ยินเสียง  แทรกโสตประสาทดัง

ขึ้นมาว่า   ดวงตาของฉันมันมืดมิด  แต่ชีวิตของฉันไม่มืดลง

ทางฝั่งนี้ ก็บอกว่า   ปลาบ่เจ้า  เอาไปทำของกิ่นบ้านเฮา  แกงส้มก่อลำนะเจ้า

 

บ่ดีลืมข้าวนึ่งเน้อเจ้า   ที่เชียงใหม่ตอนนี้ไม่ค่อยเห็น ข้าวเหนียว  ห่อใบตอง

ขายเหมือนเมื่อก่อน คงจะเป็นเพราะ ใบตองแพงกว่า ถุงพาสติก  หรือชอบ

ความสะดวกมากกว่า  ทานข้าวเหนียวที่ห่อใบตองร้อน ๆ ทานกับเนื้อทอด

น้ำพริกแดง  ลำ แต้ ๆ

 

 

เบื้องหลังของชายผู้นี้   ก็คือ เขานั้งอยู่ริมถนน  ส่วนเบื้องหน้าก็คือ ร้านขนมหวาน

นาฬิกาบอกเวลาสองทุ่มแล้ว  ท้องมันบอกสัญญานว่า ต้องกลับที่พักแล้ว  หิว หิว

เข้าใจใหม   โอ เค  เมื่อท้อง เท้า ใจ ร่วมมือกันอย่างนี้ เราจะขัดได้ไง  กลับ

 

ก่อนกลับอย่าลืมซื้อสับปะรด นางแล  หวาน ๆ ไปฝากลูกฝากเมียเน้อเจ้า

 สวัสดี เจ้า..................