บทปลงสังขาร มนุษย์เราเอ๋ย เกิดมาทำไม นิพพานมีสุข อยู่ใยมิไป ตัณหาหน่วงหนัก หน่วงชักหน่วงไว้ ฉันไปมิได้ ตัณหาผูกพัน ห่วงนั้นพันผูก ห่วงลูกห่วงหลาน ห่วงทรัพย์ศฤงคาร จงสละเสียเถิด จะได้ไปนิพพาน ข้ามพ้นภพสาม ยามหนุ่มสาวน้อย หน้าตาแช่มช้อย งามแท้ทุกประการ แก่เฒ่าหนังยาน แต่ล้วนเครื่องเหม็น เอ็นใหญ่เก้าร้อย เอ็นน้อยเก้าพัน มันมาทำเข็ญใจ ให้ร้อนให้เย็น เมื่อยขบทั้งตัว ขนคิ้วก็ขาว นัยน์ตาก็มัว เส้นผมบนหัว ดำแล้วกลับหงอก หน้าตาเว้าวอก ดูน่าบัดสีจะลุกก็โอย จะนั่งก็โอย เหมือนดอกไม้โรย ไม่มีเกสร จะเข้าที่นอน พึงสอนภาวนา พระอนิจจัง พระอนัตตา เราท่านเกิดมา รังแต่จะตาย ผู้ดีเข็ญใจ ก็ตายเหมือนกัน เงินทองทั้งนั้น มิติดตัวไป ตายไปเป็นผี ลูกเมียผัวรัก เขาชักหน้าหนี เขาเหม็นซากผี เปื่อยเน่าพุพอง หมู่ญาติพี่น้อง เขาหามเอาไป เขาวางลงไว้เขานั่งร้องไห้ แล้วกลับคืนมา อยู่แต่ผู้เดียว ป่าไม้ชายเขียว เหลียวไม่เห็นใคร เห็นแต่ฝูงแร้ง เห็นแต่ฝูงกา เห็นแต่ฝูงหมา ยื้อแย่งกันกิน ดูน่าสมเพช กระดูกกูเอ๋ย เรี่ยรายแผ่นดิน แร้งกาหมากิน เอาเป็นอาหาร เที่ยงคืนสงัด ตื่นขึ้นมินาน ไม่เห็นลูกหลาน พี่น้องเผ่าพันธุ์ เห็นแต่เค้าแมว ร้องแรกแหกขวัญเห็นแต่ฝูงผี ร้องไห้หากัน มนุษย์เราเอ๋ย อย่าหลงกันเลย ไม่มีแก่นสาร อุตส่าห์ทำบุญ ค้ำจุนเอาไว้ จะได้ไปสวรรค์ จะได้ทันพระพุทธเจ้า จะได้เข้านิพพาน อะหัง วันทามิ สัพพะโสอะหัง วันทามิ นิพพานะปัจจะโย โหตุ สาธุ สาธุ สาธุ ...
สวัสดีค่ะ
*** แวะมาทักทาย....สบายดีนะคะ
พระธาตุพนมจำลอง อยู่ที่อำเภอห้วยเม็ก จังหวัดกาฬสินธ์
เอ้า! วันนี้ปลงสังขารแล้วหรือคะ
ความจริงก็เหมือนที่เพื่อนว่าแหละ แข่งกันได้แข่งกันดี โกงกันได้โกงกันดี เสร็จแล้วพอตายไปก็เอาอะไรไปไม่ได้ แม้แต่กระดูกก็ไปเป็นอาหารสัตว์ และเปื่อยเน่าไป ไม่มีเหลืออะไรเลย เมื่อคิดได้ดั่งนี้แล้ว อยู่แบบพอเพียงเถอะ ใช่ไหมเพื่อน
อย่าปลงนานนักนะ เป็นหนุ่มอยู่ อายุยังมีเหลืออีกนาน เมื่อเราไม่รู้ว่าเราจะตายวันนี้ เมื่อเรามีชีวิตอยู่ บางครั้งเราก็อยากปลง
แต่ถ้าเราปลง เหมือนเราไม่สู้ ในเมื่อเราร่างกาย ยังมีลมหายใจอยู่ ก็จำเป็นต้องสู้ เพราะสังคมมันบังคับ ขอใครกินก็ไม่ได้ด้วย
ต้องไม่ท้อ และไม่ถอย และที่สำคัญ ไม่ต้องถอน