สองวันที่ผ่านมา  ครูอ้อยกับพี่ครู  ได้เดินทางไปอบรมตามโครงการโรงเรียนในฝัน  ซึ่งได้เลือกการเดินทาง  โดยใช้รถไฟฟ้าใต้ดิน.....

ทั้งครูอ้อย และพี่ครู  เพิ่งจะใช้บริการการเดินทางแบบนี้ ครั้งที่สองเอง.....

ด้วยเราใช้พาหนะ   รถยนต์ เป็นส่วนใหญ่  

แต่ปลายทางของเราสะดวกมากหากเลือก รถไฟฟ้าใต้ดิน  ครูอ้อยจึงเลือก 

สนนราคาก็ ถูกกว่า....เลือกใช้แท็กซี่ 

ทั้งสองคน ค่อนข้างจะตื่นเต้น

ด้วยเป็นคนยุคเก่า แต่ ต้องการเรียนรู้ด้วยประสบการณ์  ประกอบกับ  คนรุ่นใหม่ คือลูกชายของพี่ครู กำชับมาว่า...ไม่มีห้องน้ำ  ทุกคนต้องรีบเร่ง และระมัดระวังความปลอดภัย...เราทั้งสอง  จึงรู้สึกเพิ่ม ดีกรีความตื่นเต้น 

เราต้องทำอย่างนี้ สองวันนะพี่...นัดกัน แปดโมงเช้า  เพราะครูอ้อยอยู่ใกล้สถานีรถไฟ 

ส่วนพี่ครูต้อง  มาแต่เช้ากว่า  เพราะอยู่ไกลสถานี 

สมมตินัดแปดโมง  เจ็ดโมงสี่สิบห้า  ครูอ้อยออกจากบ้าน.....ก็ทันนัด 

เราไปถึงที่อบรม  โดยใช้เวลาไม่นานเลย....ไม่เหนื่อยด้วย   ผู้คนใช้บริการกันหนาแน่น แบบ....ต้องระวังตาปลาที่เท้า 

ด้วยอาจจะมีคนมาเหยียบก็ได้ 

ระหว่าง...การซื้อเหรียญ  ต้องรู้ด้วยว่า  เราจะไปขึ้นสถานีอะไร  ไปคราวนี้  คิดไม่ยาก  เพราะ เราไปสุดทาง  

แต่บางครั้ง เราต้องไปต่อรถบนดินอีก  ดังนั้น  ต้องรู้  บริบทของแต่ละสถานที่ที่เราจะไปด้วย.....

อิเล็กทรอนิกส์  ไฮโดรลิค  ตลอดเวลาที่เราผ่าน  ต้องตั้งสติที่จะใช้มัน...ตั้งแต่  บันไดเลื่อน  ประตูทางเข้า  ช่องทางผ่าน  การใช้เหรียญ  และรักษาเหรียญ   ตลอดจนการเดินเข้าไปในรถ และ ยืนบนรถ.....ต้องเรียนรู้ 

สองวัน...เราทั้งสองคนก็ชำนาญ 

โดยเฉพาะ..พี่ครูต้องกลับคนเดียว...เมื่อวานนี้...ยังไม่ได้โทร ไปถามเลยว่า....ถึงบ้านไหม