ได้ความรู้จากการบันทึกประสบการณ์การทำงานอย่างละเอียด..."โดยไม่คาดคิด"
ต่อจาก "บันทึกฯสี่ดรุณี"ตอนที่1 เพราะพี่เม่ยมีความคิดที่จะปรับปรุงภาระงานของนักเทคนิคการแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ใหม่ ให้เหมาะสมกับปริมาณงานและกำลังคนในเวลาปัจจุบัน จึงต้องนำบันทึกปฏิบัติงานที่เราได้บันทึกกิจกรรมต่างๆในความรับผิดชอบมาทบทวนดู ...เป้าหมายก็คือเพื่อหาข้อมูลจริงจากหน้างานกันไปเลย...
พี่เม่ยเลือกดูย้อนหลังกลับไป ก็พบการเดินทางของ KM ที่เข้ามาหาพวกเราแบบ "ไม่รู้ตัว" จริงๆค่ะ...
- ช่วงสองปีแรกที่เริ่มต้นการใช้บันทึกใหม่ๆ การบันทึกของทุกคนจะเป็นลักษณะของการรายงานกิจกรรม เช่น วันนี้เตรียมน้ำยา lot ใหม่... วันนี้เบิกน้ำยา A, B, C เรียบร้อยแล้ว.... วันนี้ส่งใบสั่งซื้อสารเคมีไปแล้ว ฝากตามด้วย....หรือ ฝากทดสอบราย...ซ้ำอีกครั้งด้วย เพราะไม่แน่ใจ.... เป็นต้น ยังไม่พบประเด็นความรู้ใหม่อะไร นอกจากการมอบหมายงานที่เป็นระบบมากขึ้นกว่าการบอกด้วยปากเปล่า และช่วยลดปัญหาช่องว่างในการส่งต่องานเมื่อมีการหมุนเวียนจุดปฏิบัติงานได้
- สองปีถัดมา...เอ๊ะ! สะดุดตาเมื่อเริ่มเห็นการบันทึกปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิบัติงานลงในสมุด บางปัญหาก็บันทึกการแก้ไขไว้ด้วย บางปัญหาก็โยนค้างไว้ และเครื่องหมายดอกจันแดงๆว่า ระวัง!นะอาจจะเจอแบบนี้...
มีช่างมาซ่อมเครื่องมือ แนะนำอะไรใหม่ๆไว้ก็บันทึกไว้ คนตามหลังมาอ่านก็ได้รู้...ทุกคนเริ่มที่จะบันทึกประสบการณ์ในการทำงานของตนเองลงเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ในสมุดส่งงาน และถ่ายทอดวิธีการทำงาน (เช่นการแก้ไขปัญหา...การติดต่อประสานงาน...)ไว้ให้คนอื่นอ่านด้วย - ถัดมาอีกสองสามปี ข้อมูลในบันทึกฯเริ่มมีคุณค่ามากขึ้น พี่เม่ยได้พบความรู้ใหม่จากหลายๆบันทึกของดรุณีทั้งสี่ บางเรื่องบันทึกกันเป็นหน้าๆเลยค่ะ เช่นบันทึกของดรุณีน้อยนามว่า "น้องหรู" ...ที่บันทึกไว้ว่า...
พบปัญหาการย้อมสีพิเศษ (PAS staining) เมื่อเม็ดเลือดขาวที่เป็นผลบวกควบคุมกลับย้อมไม่ติดสี ทำการทบทวนตรวจสอบน้ำยาทุกตัว คือน้ำยาตัวที่ 1 และน้ำยาตัวที่ 2... ประสานงานกับผู้เตรียมน้ำยาให้เตรียมใหม่ ยังใช้งานไม่ได้อีก เตรียมน้ำยาใหม่อีก คราวนี้เน้นควบคุมทุกขั้นตอนการเตรียมตั้งแต่ตรวจสอบสารเคมีว่ามีการเปลี่ยนlot หรือไม่ ใช้น้ำกลั่นจากแหล่งเตรียมใด... ได้น้ำยาใหม่มา ก็ทดสอบเปรียบเทียบสลับกับน้ำยาเดิม เพื่อหาว่าน้ำยาตัวใดคือ "ตัวปัญหา" หาสาเหตุของปัญหา และสรุปว่าควรระมัดระวังในขั้นตอนใดบ้าง เสนอแนวทางการสต็อคน้ำยาใหม่ให้เหมาะสมกับการใช้งานและอายุของน้ำยาซึ่งพบว่า "สั้น" กว่าที่ตำราได้อ้างอิงไว้คำตอบที่ได้จากทุกขั้นตอนเหล่านี้หาไม่ได้จากตำราค่ะ..."ตำราจะบอกไว้แต่เพียงวิธีที่ดีที่สุด แต่ไม่ได้บอกถึงปัญหาและวิธีแก้ไขอย่างที่เราประสบในการปฏิบัติงานจริงไว้ บันทึกฯนี้ บอกเราได้ค่ะ" แบบนี้คนที่รับงานต่อก็สบายเลยค่ะ...
พี่เม่ยนำบันทึกฯมาทบทวนในครั้งนี้ นอกจากจะได้แนวคิดในการจัดแบ่งงานให้เหมาะสมกับปริมาณงานและกำลังคนแล้ว ยังได้ความรู้ใหม่จากบันทึกของดรุณีน้อยทั้งหลายโดยไม่คาดคิด ความรู้นี้มีหลักฐานแสดงที่มาที่ไปอย่างชัดแจ้ง มีรายละเอียดและเชื่อมโยงแหล่งข้อมูลไว้เรียบร้อย....
KM เนียน เนี้ยน เนียน ในเนื้องานจริงๆค่ะ
เรียนพี่เม่ย
ตำรา เหมือน ตำ แล้ว ลา
อย่างนี้ อีก 3 ดรุณีที่กล่าวถึง ก็เป็นนักบันทึกเจนเวทีด้วยซิ แต่เอ๊ะ ไม่ค่อยเห็นบันทึนบนบล็อกบ้างเลย