ครูอ้อย  ขับรถมาหลายปี และหลายปีที่พูดถึงนี้  ไม่เคยได้ถอยรถเข้ามาจอดในโรงรถเล็กๆๆแคบๆๆสักทีเลย 

พูดกันง่ายๆๆว่า  .....ครูอ้อยถอยรถไม่เก่งนัก  เพราะเคยชินกับการจอดรถกลางแจ้ง 

นานๆๆครั้งจึงจะได้มีโอกาสเข้าไปจอดในที่ มีเส้นให้จอด เช่นตามห้างต่างๆๆ 

วันนี้  ได้ถอยรถเข้าไปจอดในโรงรถใหม่  เลยให้คิดถึงคำว่า....ไปถึงร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ...แต่มาตายตอนจอด..นี่ล่ะค่ะ

*****

Carr1

*****

ครูอ้อย  ขับรถไปถึงสุพรรณบุรี  ในระยะทาง 111 กิโลเมตร  2เท่า ก็ 200กว่ากิโลเมตร   ไม่หนักใจเลย 

แต่พอมาถึงบ้าน  ครูอ้อยต้องใช้เวลา และถอยหน้าถอยหลัง นานพอสมควร 

แถมยังมี  สิ่งของวางระเกะระกะ...ท้ายรถ  และตู้เก่าข้างรถ   ให้กลัวว่ารถจะไปถูกด้วย....

ที่สำคัญ  รถก็มีความยาวและก็ค่ำแล้ว...แสงสว่างก็ไม่พอ.....  

แต่ครูอ้อยก็จอดจนสำเร็จค่ะ...โล่งใจ 

แต่หนักใจเพราะยังไม่รู้ว่า....เสียงสังกะสี กรอบแกรบนั้น  จะทำให้รถมีรอยไหม...แงแง   ถูกตีแน่เลย