นัยน์ปพร หัวดง และทีมงาน IC ได้ทำการศึกษาถึง การติดเชื้อที่ผิวหนังทารกแรกเกิด ซึ่งปี 2549และปี 2550 นั้นเป็นปัญหาที่สำคัญและพบบ่อย พบอัตราการติดเชื้อคิดเป็นร้อยละ 23. 81 และ ร้อยละ 31.58 ของการติดเชื้อทั้งหมด โดยเฉพาะในช่วงระหว่าง เดือน กันยายน 2549 - พฤษภาคม 2550 พบอัตราการติดเชื้อที่ผิวหนังทารกสูงขึ้น โดยพบ การติดเชื้อ 12 ราย ในช่วง 9 เดือน มีลักษณะเป็น Pustules 5 ราย , Back abscess 3 ราย , Back abscess+ Pustules 3 ราย, Subcutaneous cyst 1 ราย จากอุบัติการณ์ดังกล่าว คณะกรรมการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อในโรงพยาบาล จึงได้ทบทวนกระบวนการดูแลทารกหลังคลอดและศึกษาย้อนหลังในทารกแรกเกิดที่มีการติดเชื้อ ถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการติดเชื้อโดยใช้กระบวนการทางระบาดวิทยา หาความสัมพันธ์ ของ สถานที่ เวลา และบุคคล ที่เกี่ยวข้อง กับกระบวนการดูแลทารกหลังคลอด
จากการทบทวนพบปัจจัยที่เกี่ยวกับการติดเชื้อที่ผิวหนังทารก 12 ปัจจัยดังนี้
พี่เลี้ยงเด็กไม่ล้างมือก่อนจับเด็ก Hygiene ของพี่เลี้ยงเด็กไม่ดี
Ventilation ภายในตึก ไม่ดี เด็ก On photo ส่วนใหญ่จะมีการติดเชื้อที่ผิวหนัง
สุขวิทยา ของมารดาและญาติผู้ดูแลเด็กไม่ดี เช่น ไม่ล้างมือก่อนจับเด็ก
ของใช้เด็ก เช่น ผ้าอ้อม ผ้าเช็ดตัว มีน้อย บางครั้งเปียกชื้น ตามบริเวณราวเตียง ไม่ได้ซักก่อนนำมาใช้
เด็กน้ำหนักมาก เกิดการกดทับ
เด็กและมารดานอนบนเตียงเดียวกัน
ห่อตัวเด็กหนาเกินไป
มารดาหลังผ่าตัดเจ็บแผลไม่ค่อยอุ้มทารก แต่ใช้วิธีการดึงลากตัวทารกเข้าหามารดาแทน
เทคนิคการเช็ดตัวเด็ก
สารเคมีที่สัมผัส
การนอนแช่ปัสสาวะ อุจจาระ
ไม่มีที่ตากผ้าให้สำหรับผู้รับบริการ
ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันนี้เราพัฒนาดีขึ้นเยอะมากๆ แล้ว แทบจะไม่พบเด็กๆที่ติดเชื้อทางผิวหนังอีกแล้ว เพราะพอเราศึกษาพบสาเหตุครั้งนี้ เราก็แก้ไขในแต่ละเปราะ จนลูกหลานเราสบายตัวก่อนกลับบ้านได้ ให้พ่อแม่สบายใจ
