คนสูงอายุที่มีความสุข จิตใจนั้นจักตั้งมั่นในความดีงาม ตั้งมั่นในศีล ในธรรม
คนสูงอายุที่มีความสุข ร่างกายนั้นจักต้องเคลื่อนไหว ผ่อนคลาย และรู้จักถ่ายเทพละกำลัง
ศิลปะ วิทยาทั้งกายและจิตของผู้สูงอายุแต่ละคนย่อมเป็น "ประสบการณ์ฝังลึก (Tacit Experiexce)" ของแต่ละท่าน "ประสบการณ์ใคร ประสบการณ์มัน"
คนแต่ละคนย่อมรู้กายของตนเองว่าทำอย่างไรถึงจะ ไม่ทำอย่างไรถึงจะร้าย
การเฝ้าสังเกตุตัวเองตั้งแต่หนุ่ม จนเข้าสู่วัยสูงอายุนั้นเป็นที่สำคัญ
การรู้จักตนเองมีคุณค่ากว่าการรู้จักผู้อื่น
การบังคับตนเองได้ย่อมประเสริฐกว่าการบังคับผู้อื่นหลายเท่า
การก้าวย่างตามตามรู้ของตน ในชีวิตของตนย่อมเป็นสิ่งที่ "ถูกต้อง" เหนือกว่าความรู้ของใคร ๆ
ก้าวย่างที่เคยเหยียบย่างผ่านสิ่งใดมา จิตนั้นย่อมรู้ว่าก้าวใดที่มีหนาม ก้าวใดที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
เพียงมีสติระลึกรู้ถึงประสบการณ์ฝังลึกที่เคยผ่านมา พร้อมกับมีสัมปชัญญะคอยช่วยเหลือ เกื้อหนุนให้เดินตามประสบการณ์ฝังลึกเหล่านั้น "ชีวิตย่อมมีสุข"
ใครจะทำอะไรก็ตามใจ ใครจะไปเหยียบดาวก็ตามใจ ใครจะคอยแข่งกันไปไหน ปล่อยตามใจเขา
ขอให้เพียงแต่เรา ทำตามความรู้ ทำตามประสบการณ์ของเรา

ประสบการณ์ตนมีไว้เตือนตน สอนตน ให้พ้นผิด
ประสบการณ์ชีวิต มีคุณ ค่าใหญ่หลวง
ประสบการณ์ฝังลึก ตรองตรึง สิ่งทั้งปวง
ชีวิตล่วง วัยชรา ย่อมน่าชม...
ชีวิตคนเราที่ผ่านมา
เก็บทั้งทุกข์ เก็บความหวานอย่างหลากหลาย
แต่ขอเพียงช่วงวัย....วันสุดท้าย
ขอพักใจ...หย่อนกาย
อย่างสงบ..อย่างง่ายๆ...ก็เพียงพอ