สิ่งที่ควรจดจำนำมาใช้

 

วันนี้ช่วงที่เดินทางยามเช้า ๆ ไปทำงานสังเกตเครื่องทำงานของรถยนต์เหมือนจะฝืด ๆ เร่งไม่ขึ้นอะไรทำนองนั้น  ดูแล้วเหมือนคนขี้เกิยจไม่อยากไปไหน

เหมือนเด็กที่คอยงอนง้อคุณพ่อคุณแม่

ที่ต้องคอยพยุงลุกขึ้นเดินก็ไม่อยากก้าวอย่างนั้นละ

พอไปถึงที่ทำงานเจ้าหน้าที่วิ่งตามเรียกเจอกันตรงบันไดขึ้น เขาเกือบไม่ทันเรา  คือเขามามอบเอกสารเตรียมการประชุมเริ่ม 10. 00 น. เป็นต้นไป 

หลังจากนั้นแวบเข้าพบนิสิตรออยู่ในห้องเรียนก่อนแล้วตั้งสองนาน

เลยขำกันใหญ่ 

ขออภัยที่มาสายอธิบายเรื่องราวให้ฟังก็ถึงเวลาประชุม  คณะกรรมการหลักสูตรและคณาจารย์ประจำหลักสูตร ป. โท  สาขาวิชาไทยคดีศึกษา

มีภาพบันทึกไว้ด้วยละ...เพื่อเป็นภาพกิจกรรมประจำงานนี้ หลังการประชุมมีเตรียมเอกสาร

และเข้ามาบันทึกว่าจะนำภาพที่ถ่ายไว้ลงเครื่อง

พอเสร็จแล้วก็ลบภาพออกจากในกล้อง

แล้วมาเปิดไฟล์อัลบั้มปรากฏว่าเปิดไม่ได้  แล้วทีนี้ภาพในกล้องก็ลบทิ้งไปแล้ว...

ข้อคิดคือ  อย่าด่วนลบทิ้งสิ่งใด ๆ จนกว่าจะแน่ใจว่ามันยังมีอยู่นะครับ...อิ อิ อิ