หมู่นี้รู้สึกว่าการบ้านเยอะ ทำงานไม่ค่อยทัน มีงานค้างเยอะ เพราะมีคนเอาต้นฉบับหนังสือมาให้เขียนคำนิยม ๒ เล่ม มีผลงานวิจัยให้ review มีการบรรยายให้เตรียมตัวหลายรายการ ภรรยาถามว่าทำไมงานมันแตกต่างหลากหลายอย่างนี้
ผมจึงนึกขึ้นได้ว่า เวลานี้ผมไม่มีความรู้เรื่องใดเรื่องหนึ่งดีพอที่จะบรรยายให้ใครๆ ฟังได้ ผมจึงเลิกบรรยายแบบ “ผู้รู้” ไปหลายปีแล้ว หันมาบรรยายแบบ “ผู้ไม่รู้” แทน แต่ถ้าไปตั้งคำถามตลอดโดยไม่มีอะไรไปแลกเปลี่ยนเลย ผู้ฟังก็คงเบื่อ เวลานี้ผมจึงกลายเป็นนักจัดการคุณค่าของเรื่องต่างๆ ไปพูดให้เขาฟังว่า ผมเห็นคุณค่าของเรื่องนั้นๆ อย่างไร หรือเห็นโอกาสสร้างคุณค่าเพิ่มอย่างไร
อาจารย์หมอธนา นิลชัยโกวิทย์ แห่งคณะแพทยศาสตร์ รพ. รามาธิบดี ขอให้เขียนคำนิยมหนังสือคู่มือกระบวนกร จิตตปัญญา ผมจึงสวมวิญญาณนักจัดการคุณค่า (Value Management) เขียนคำนิยมให้ ดังนี้
วิจารณ์ พานิช
๖ มิ.ย. ๕๒
กำลังรอหนังสือเล่มนี้วางตลาดครับ ขอบคุณครับ
ท่านอาจารย์เป็นนักค้นหา "ความงาม" ในงานต่างๆ เพื่อชี้ให้ใช้เป็นจุดเริ่มต้นของการพัฒนาองค์ความรู้ค่ะ
หนูจะต้องส่งงานท่านอาจารย์ค่ะ จำได้ค่ะ ป่วยไปหลายวัน งานด่วนวิ่งชนอีกหลายวัน วันนี้มารื้อทุกเรื่องที่ค้างขึ้นมาทำค่ะ บนเตียงป่วย ก็ทำงานค่ะ แต่งานเรื่องพยาบาลมหิดลไร้รัฐ กำลังรวบรวมข้อมูลค่ะ ยังหาตัวคุณนิติกรเพื่อขอทบทวนข้อเท็จจริงอีกทีค่ะ