ความโง่งมของผม
ช่วงวันสองวันนี้ ผมมีปัญหาที่แก้ไม่ตกอยู่หนึ่งเรื่อง นั่นคือ ผมจัดประชุมอบรมครู แล้วท่านวิทยากร บอกว่าต้องการสถานที่อบรมให้มีหมอนด้วย
ผมดูในภาพที่วิทยากรนำมาให้ดู เป็นภาพที่ผู้เข้าอบรมกอดหมอนใบใหญ่กันคนละใบ
ผมเริ่มคิดหนัก ว่าผมจะหาหมอนมาจากไหนตั้ง 30 – 40 ใบ จะยืมหมอนวัด ก็เป็นหมอนหน้าอิฐ เล็กๆ แข็ง ๆ คงไม่เหมาะที่จะนำมากอด จะยืมหมอนห้องพยาบาลโรงเรียนก็ดูไม่เหมาะ หมอนที่บ้านก็มีแค่ ห้าหกใบ
ผมนำเรื่องนี้ไปปรึกษาแม่ของลูก โดยให้ดูภาพ แค่ดูภาพแป๊บเดียว เธอแก้ปัญหาให้ผมในทันทีเลยครับว่า
“เรื่องแค่นี้ไม่เห็นจะยาก ก็ทำไมไม่ให้ผู้เข้าอบรมเอามาเองล่ะ”
ครับ เรื่องนี้ยอมรับว่าผมโง่จริงๆครับ แค่เส้นผมบังภูเขา
สวัสดียามเช้าค่ะ ท่าน Small man
อ่านแล้วคิดถึงหนังสือเรื่อง "ขอหมอนใบนั้นที่เธอหนุนนอน"....
มีความสุขสดใส บิ้วตี้ฟูลซันเดย์ ครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ
ขอชื่นชมแม่บ้านของท่านนะคะเธอสุดยอดเลย...
ขอหมอนใบนั้นที่เธอหนุนนอน...ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นปัญหาแล้วนะคะ
โชคดีค่ะ...การงานที่มีคนสนับสนุนอยู่ข้างกาย...ให้กำลังใจซึ่งกันและกัน....
สี่ตีนยังรู้พลาดนะครับท่าน มีคนอย่างท่านครูน่าจะมีความสุขนะครับ
ท่านรองคะ..ท่านเบดูอินบอกว่าผมเรายุ่ง..เรามัวแต่ยุ่งกับผมค่ะ
สงสัยเราไม่ค่อยได้ดูแล"หัว" ตัวเอง มังคะ
เส้นผมมันเลยบังภูเขาค่ะ..เอิ๊กกกๆๆ
ผมจะจัดเตรียมตามที่อาจารย์บอกครับ
เจอกันเย็น 17 ที่โรงแรมเหลายาอินแลนด์ครับ อยู่เลย สพท.ตราดไปนิดหน่อย อยู่ข้างถนนใหญ่ ให้รถจอดได้เลยครับ
ขอบคุณมากครับ
ได้ชมกุหลาบชมพูที่นำมาฝาก ดีมากครับ
ผมชอบทำงานแบบปรึกษาหารือครับ หลายหัวดีกว่าหัวเดียว บางเรื่องบางราว เราก็คิดไม่ออกสำหรับบางเรื่อง
ขอบคุณมากครับ
คงต้องช่วยกันมาดูแลหัวกันหน่อยนะครับ ประเดี๋ยวเส้นผมจะบังภูเขา 555....
ขอบคุณมากครับ
อบรมแล้วมีหมอนด้วย ต้องถาม อาจารย์ ดร.ขจิตครับ
แล้วจะเล่าให้ฟังครับ
ขอบคุณมากครับ
คนหลังบ้านช่วยผมได้หลายๆเรื่องครับ
สวัสดีค่ะ อ.small man
คนมีความรับผิดชอบ ก็เป็นเสียอย่างนี้แหละค่ะ
เป็นภาระของตนเองไปหมด แบ่งปันความรับผิดชอบให้ผู้ื่อื่นบ้างก็ได้ค่ะ
โชคดี มีสุขค่ะ
สวัสดีค่ะ