เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา ผมเข้าประชุมคณะทำงานคณะหนึ่ง ประชุมในฐานะเป็นคณะทำงาน
ระหว่างการประชุมก็มีการอภิปรายกันหลากหลายว่างานนี้จะเอาอย่างไร แต่อภิปรายไปคนละทิศคนละทางครับ ประธานในที่ประชุมไม่ทราบว่าจะเอาอย่างไร ก็เลยสรุปเอาตามความคิดของคนที่ดูว่ามีบทบาทสูง โดยไม่สรุปเอาตามเหตุผล
ผลการประชุมในครั้งนี้ จึงออกมาแบบ ชนะ – แพ้ ครับ
การประชุมแบบนี้ผมเห็นบ่อยครับ เนื่องจากประธานการประชุมไม่กำหนดเป้าหมายและวัตถุประสงค์ให้ชัดเจน การประชุมก็เลยสะเปะสะปะ
ถ้าประธานการประชุมมีความชัดเจนในเป้าหมาย และ วัตถุประสงค์แล้ว ก็สามารถหลอมรวมความคิดของทุกคน ให้มาอยู่ในเป้าหมายและวัตถุประสงค์เดียวกันได้ จะทำให้ผลการประชุมออกมาแบบ ชนะ – ชนะ
ดังนั้น ก่อนประชุม คนเป็นประธาน ต้องศึกษาวัตถุประสงค์และเป้าหมายให้ชัดเจนแน่นอนเสียก่อนครับ
จะได้ไม่หลงทิศ หลงทาง เคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางสารพัดความคิด
เห็นด้วยครับ
บางทีอยากจะเอาหนังสือ Learn How To Learn ให้ท่านผู้มีอำนาจ
ในการควบคุมการประชุมอ่าน แต่ก็ไม่กล้า กลัวใจท่านไม่เปิด
เป็นมากครับปัจจุบันที่หัวหน้าที่ประชุมเป๋ไปจากเป้าหมาย บางทีเสียเวลา
บางท่านเพียงจัดฉากเพียงให้ดูว่าได้ประชุมผ่านการมีส่วนร่วมแต่คำตอบเตรียมไว้แล้วก็มี
ผมว่าในที่ประชุมที่ทุกคนลดอัตตาหรือมีอัตตาน้อยๆ จะไปได้ดีนะครับ (ความคิด)
คุณจักรกฤษณ์ครับ
ขอบคุณมากครับสำหรับความคิดที่เป็นประโยชน์ ก็เป็นจริงและตรงอย่างที่คุณจักรกฤษณ์เขียนมาครับ
สวัสดีค่ะ
เรื่องการประชุม ถ้าไม่เตรียมวาระดีๆ ประธานควบคุมไม่ได้ ก็มักเป็นอย่างที่เล่าค่ะ
เวลาเป็นทรัพยากรที่มีค่าและมีอยู่อย่างจำกัด พวกเราทุกคนก็พยายามใช้เวลาที่มีอยู่อย่างจำกัดให้มีค่ามากที่สุด แต่หลายครั้งที่เราจะต้องสูญเสียไปกับการประชุมที่ หลงทิศ หลงทางค่ะ
ความคิดของพี่ เสริมเติมเต็มและต่อยอดความคิดของผมได้เยี่ยมยอดทุกครั้งเลยครับ
ขอบคุณมากครับ
สวัสดีค่ะ...ท่าน small man
การประชุมส่วนใหญ่ ก็เป็นอย่างที่คุณnoktalayเขียนมานั่นแหละครับ
ขอบคุณมากครับ