เพลง สะตอพลัดถิ่น
เจี๊ยบ เบญจพร
แลหวันลับฟ้า
แลนกกากลับรัง
ใจลูกเลยังไม่สมหวัง
จะไม่คืนฝั่งอันดา
เปรียบดังลูกนก
เพิ่งผกผินขึ้นฟ้า
ข้ามน้ำข้ามป่า
เข้ามาอยู่กรุง
ตัวดำคร่ำหมอง
บ่อยครั้งถูกมองหมางเมิน
ว่าเหม็นสะตอเหลือเกิน
ชีวิตหกเหินดังหนังลุง
ลาป่าสะตอ
มาขอสบการณ์เมืองกรุง
หวังหลบไป หาป้าลุง
แม่พ่อที่รอคอยฝัน
*สะตอพลัดถิ่น
มาเดินบนดินกรุงไกล
เมืองคนวุ่นวาย
หวังได้หวังแย่งข่งขัน
ในวันอ่อนล้า
อยากมีคนมาเคียงฝัน
แบ่งรักแรงใจให้กัน
ให้ฉันไม่เดินเดียวดาย
แลหวันพ้นฟ้า
ผ่านหลังคาตึกสูง
แลรูปพ่อรูปแม่ป้าลุง
พยุงให้มีแรงใจ
จะสู้เพื่อหวัง
ล้มลุกบ้างก็ไม่เป็นไร
ฝากคำข้ามเลลอยไป
ถึงอยู่ห่างไกลลูกยังคิดถึง
