ช่วงโรงเรียนปิดภาคเรียนที่ผ่านมาเป็นเวลานานถึง ๓ เดือน สำหรับเด็กๆ แต่ความสัมพันธ์ของคุณครูและเด็กๆ ไม่ได้ห่างไกลหรือปิดภาคเรียนตามกันไป  ชั่วระยะเวลาเพียงสามเดือนครูพรรณา ต้องได้รับรู้ในสามเรื่องเดียวกันของนักเรียนที่ครูพรรณาเป็นครูที่ปรึกษา

      ช่วงปิดภาคเรียนใหม่ๆ ครูพรรณา  ก็ได้ข่าวดีในเรื่องของเจ้าบา  แม่ของเจ้าบามาบอกเล่าให้ฟังว่าบัดนี้ครอบครัวของเธอกำลังเป็นสุข  พ่อแม่ลูกได้อยู่กันครบหน้าหลังจากที่ห่างหายจากกันไปด้วยความเห็นแก่ตัวของแต่ละคนซึ่งมีผลทำให้เจ้าบาไม่เคยยิ้มได้สักวัน  ทุกวันนี้พบเห็นเจ้าบามีสีหน้าที่เบิกบานเมื่อสบตากันก็ได้เห็นรอยยิ้มที่ดวงตาและมุมปากส่งมาให้....  ครูรู้สึกสบายใจที่พ่อแม่เป็นผู้สร้างรอยยิ้มให้เจ้าบาด้วยตนเอง

        ถัดมาใกล้เปิดเทอมขณะอยู่ที่ค่ายรักภาษาฯ ที่อ. เทพา จ. สงขลา ก็ได้รับโทรศัพท์จากน้องแพรวแจ้งให้ครูพรรณาทราบว่าเธอจะขอลาออกไปเรียนต่อที่อื่น  เมื่อกลับถึงโรงเรียนบางลี่วิทยาก็ได้มีโอกาสพบกับแม่ของน้องแพรว  เธอบอกเล่าถึงปัญหาครอบครัวในอดีตที่แสนจะเป็นสุขว่าขณะนี้เธอต้องแยกกับสามีอย่างเด็ดขาดและจะขอพาลูกไปเรียนต่อที่จังหวัดพิษณุโลก  ....น้องแพรวผู้ที่มีรอยยิ้มอันสดใสอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา..... ครูรู้สึกสงสารและเศร้าใจ

          เปิดเรียนได้ไม่ถึงสองสัปดาห์  บ่ายวันหนึ่งครูพรรณาได้ยินครูพิสูจน์พูดว่าจะไปงานศพ  ด้วยความปากไวหรือเหตุอะไรดลใจก็ไม่ทราบจึงร้องถามว่างานใคร  ครูพิสูจน์บอกว่าพ่อเจ้าอรรถตาย  เจ้าอรรถเป็นเด็กในวงเพลงอีแซวและเป็นเด็กในห้องที่ปรึกษาของครูพรรณา พ่อกับแม่แยกกันอยู่(หย่าขาดจากกัน)หลายปีแล้วเจ้าอรรถไม่อยากไปอยู่ที่กรุงเทพฯ กับแม่เพราะต้องเปลี่ยนสภาพแวดล้อมและสังคมใหม่ จึงขออยู่กับพ่อจนถึงวันนี้....

 

         เออหนอความสุข