"ผมอยู่ตรงไหนก็ได้ ที่อยู่แล้วทำงานได้ สบายใจ"

 

ชีวิตของคนเรา มีเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา มีทั้งดีและไม่ดี บางช่วงก็โดดเด่นรุ่งเรือง บางช่วงก็แสนจะตกต่ำจนน่าใจหาย  บังเอิญว่าวันนี้ (วันเสาร์ ที่ 7 มิถุนายน 2552) เจ้านายเก่า ผ่านมาเลยแวะมาเยี่ยม  บอกว่าจะไปฝึกงาน (เป็นผู้อำนวยการ)  เมื่อก่อนท่านมีตำแหน่งเป็นรองผู้อำนวยการ  แต่เดี๋ยวนี้ท่านมีตำแหน่งเป็น ผู้อำนวยการ แล้ว  ท่านก็ยังนิสัยน่ารักเหมือนเดิม พูดจาเป็นกันเอง  ท่านพูดว่า "เปี้ยว เอ้ย ผมอยู่ที่ไหนก็ได้ ขอให้ได้ทำงาน พัฒนาพื้นที่ ที่อยู่  แม้พูดจา อาจจะไม่หวานหูนัก ไม่ถูกใจใคร หลาย ๆ คน แต่ในใจไม่คิดพยาบาท อาฆาต มุ่งร้ายใครหรอก"  อันนี้จริง  เพราะเคยได้ร่วมทำงานกับท่าน และเป็นลูกน้องท่านมาก่อนระยะหนึ่ง  จริง ๆ ผู้เขียนก็แกล้งพูดหยอกท่านว่า สงสัยฝึกงานเสร็จ ท่านคงได้ไปลงตำแหน่ง แถว 3 จังหวัดชายแดนใต้...อิอิ  ท่านหัวเราะเสียงดังเลย แล้วก็ต่อด้วยรอยยิ้มอันเปี่ยมสุข อย่างเห็นได้ชัด

เรารู้จักท่าน ก็ตรงที่ท่านเป็นคนอย่างนี้แหละ ค่อนข้างพูดอะไรตรง ๆ โผงผาง แต่จริงใจ  สไตล์คนใต้บ้านเรา

ปล. อย่างไรเสีย ลูกน้องคนนี้ ก็ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วยความจริงใจ และขอให้ท่านบรรลุประสงค์เป้าหมายในหน้าที่การงาน ปราศจากอุปสรรคอันใด ตลอดกาลเวลางาน...