การบวชทำให้เกิดความมั่นคงทางศาสนา เป็นการต่ออายุ มาเป็นเลือดเป็นเนื้อของศาสนา

ตอนแรก

เมื่อวันที่ ๑๖ พฤษภาคม ๒๕๕๒ ลูกชาย (ตอนนี้เป็นพระแล้ว) ไปสอบเตรียมบวชพร้อมผลการตรวจเลือดผ่านเรียบร้อย ขั้นต่อมาคือเตรียมตัวเตรียมข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวตามที่พระอาจารย์แนะนำ บันทึกต่อไปนี้เล่าเรื่องราววันเตรียมบวชและวันบวช ซึ่งดิฉันอาจใช้ภาษาทางพระไม่ถูกต้องนัก

วันอาทิตย์ที่ ๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๒
พระอาจารย์นัดทุกคนให้มาถึงวัดในเวลา ๑๒.๓๐ น. วันนี้จะค้างอยู่ที่วัดเลย ช่วงเช้าเราพาลูกชายไปให้ยาย (ขึ้นมาจากนครนายกเพื่อมาพบแพทย์ตามนัดเมื่อวันที่ ๒๔ และพักรอวันหลานจะบวชอยู่กรุงเทพฯ) ขลิบผม ป้า น้า พ่อและแม่ได้ขลิบผมของลูกด้วย เรารับประทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยก็เดินทางไปที่วัด เที่ยวนี้พี่สาวและพี่เขยของลูกก็ไปด้วย

ไปถึงวัดยังไม่เที่ยง ที่โรงเรียนพุทธธรรม สถานที่นัดหมาย มีผู้ที่จะบวชและญาติโยมมากันเยอะแล้ว พอใก้ลเวลาก็มีเจ้าหน้าที่มาติดเบอร์เลขที่ตามเก้าอี้ภายในห้อง พระอาจารย์เริ่มการประชุมตรงเวลา ประกาศให้ผู้ที่จะบวชไปดูเลขที่ของตัวเองและให้นั่งตามเก้าอี้ที่ติดเบอร์ไว้ ให้ดูสมญานามที่ทางวัดตั้งให้เวลาบวชให้เอ่ยชื่อนี้ ผู้ที่จะบวชบางคนขาดหายไปทำให้ต้องขยับหมายเลขกันอีกที และมีอีกคนที่มาสายไป ๑ ชม. โดนพระอาจารย์ตำหนิเพราะเวลาเป็นเรื่องสำคัญ วันพรุ่งนี้จะมีผู้เข้าบวช ๑๔๔ คน

พระอาจารย์ให้ผู้จะบวชไปรับของใช้ โดยมีการระบุขนาดของแต่ละคนไว้แล้ว ให้ไปบอกว่าของตน ๑๙๐, ๒๐๐.....บางคนอ้วนก็ต้องบอกว่าอ้วนด้วย (เข้าใจว่ากำหนดตามความสูง) มีเสื่อ ๑ ผืน บาตร และห่อผ้า รับแล้วเอามาฝากญาติโยมไว้ก่อน ต่อจากนั้นจัดผู้จะบวชเป็นกลุ่มๆ บอกว่าได้อยู่ที่กุฏิไหน พระอาจารย์ท่านใดดูแล ให้จับคู่อยู่กุฏิเดียวกันเอง

ระหว่างการประชุมผู้ที่จะบวชอยู่ในห้อง ญาติโยมที่อยู่ภายนอกห้องประชุมคุยกันเสียงดัง บางคนถ่ายรูปตรงโน้นตรงนี้ พระอาจารย์กล่าวตำหนิหลายรอบ บางครั้งระบุตัวคนเลยว่าใส่เสื้อสีนั้นสีนี้ทำผมอย่างไร ที่คุยเยอะเป็นผู้หญิง

เรื่องต่างๆ ที่พระอาจารย์เอามาพูด เหมือนรู้ใจญาติโยม เช่น อาหารมื้อเย็นวันนี้ ท่านบอกว่าไม่ต้องห่วง ทางวัดได้จัดเตรียมอาหารอะไรไว้บ้าง มื้อเย็นมีอะไร มื้อเช้ามีอะไร วันพรุ่งนี้ทางวัดได้สั่งอาหารจากที่ไหนสำหรับเจ้านาค พระ และญาติโยม แนะว่าไม่ควรซื้ออาหารที่ขายแถวหน้าวัดมาใส่บาตรเพราะเป็นอาหารที่ไม่มีคุณภาพ ทางวัดไม่อยากทะเลาะกับแม่ค้า ขอแรงญาติโยมช่วยกันปอกผลไม้ ยกเว้นทุเรียนทางวัดให้เจ้าของสวนเป็นผู้ปอกเอง (การันตีว่าไม่มีเสีย) มีการแจกใบสำหรับให้ระบุจำนวนเงินทำบุญในส่วนต่างๆ ได้แก่ ถวายพระอุปัชฌาย์ พระคู่สวดฯ ถวายอาหารเจ้านาคและพระ ค่าน้ำไฟและอยู่อาศัย ค่าบำรุงวัด เงินส่วนนี้ให้ถวายในวันพรุ่งนี้

หลังจากแนะนำเรื่องต่างๆ เป็นที่เรียบร้อย แต่ละคนก็เอาข้าวของไปไว้ที่กุฏิ พระอาจารย์ให้ญาติโยมไปดูกุฏิได้ แถมให้ช่วยกันดูด้วยว่ามีอะไรที่จะช่วยกันปรับปรุงซ่อมแซมได้บ้าง มีเด็กวัดที่แต่งกายเรียบร้อยและดูมีมารยาทดีคอยเชื้อเชิญและบอกทางให้  กุฏิที่เห็นเป็นห้องขนาดไม่ใหญ่ มีหน้าต่าง ๒ บานอยู่ด้านหนึ่ง ไม่มีอะไรนอกจากนี้

ผู้ที่จะบวชทำการสระผม ไปนั่งเก้าอี้ตามที่จัดไว้ พระรุ่นพี่โกนผมให้เสร็จแล้วไปพร้อมกันที่ลานหินโค้ง ญาติโยมอยู่กันรอบๆ ลาน พระอาจารย์แจ้งกำหนดการสำหรับวันบวช ได้เวลา ๑๕ น. ก็บอกให้ญาติโยมกลับกันได้แล้ว เพื่อท่านจะได้ซักซ้อมผู้ที่จะบวชต่อไป ถ้าญาติโยมยังอยู่กันก็จะพูดคุยกันเสียงดังเป็นที่รบกวน

วันจันทร์ที่ ๑ มิถุนายน ๒๕๕๒
พระอาจารย์นัดญาติโยมให้ไปถึงวัดไม่เกิน ๐๖.๓๐ น. พิธีเริ่มตอนเวลา ๗.๐๐ น. ผู้ที่จะบวชแต่งชุดขาวมาพร้อมกันที่ลานหินโค้ง มีการกราบขอขมาลาโทษพ่อแม่ ช่วงนี้ทำเอาแม่อย่างดิฉันน้ำตาร่วงทีเดียว

พระอาจารย์ให้ข้อคิดสอนทั้งเจ้านาคและญาติโยมว่าการบวชแบบนี้เป็นเรื่องของความสมานฉันท์ขั้นพื้นฐาน การจัดงานใช้หลักของความประหยัดทั้งค่าใช้จ่ายและการซื้อข้าวของ ถ้าบวชแบบเดิมๆ นาค ๑๔๔ องค์ ต้องใช้เวลาหลายวันและไม่รู้ค่าใช้จ่ายจะมากมายสักแค่ไหน คนที่มาบวชพร้อมกันมีหลากหลาย เป็นโอกาสให้ได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ระหว่างกัน

บวชแล้วไม่อนุญาตให้ญาติโยมมาเยี่ยม มาใส่บาตรได้ช่วง ๐๗.๐๐-๐๗.๓๐ น. การมาเยี่ยมเป็นการฆ่าเวลาของพระ ห่วงลูกให้ห่วงตอนอยู่ที่บ้านให้มากๆ อยู่วัดไม่ต้องห่วง อย่าห่วงอะไรจนเกินเหตุ ถ้าห่วงเกินเหตุจะเกิดความระแวง ถ้ามาเยี่ยมเอาเรื่องโน้นเรื่องนี้มาเล่า เหมือนเอาไฟมาลนพระ ได้บาป พ่อแม่อยู่ที่บ้านก็บวชเสียบ้าง ละเลิกสิ่งไม่ดี ถ้าปฏิบัติไม่ดี ลูกรู้ก็ร้อนใจ บวชแปลว่าเว้นชั่ว ประพฤติดี จะได้บุญมหาศาล

วัดต้องการคืนคนดี การบวชทำให้มีโอกาสศึกษาพระธรรมวินัย ได้ฝึกอบรม วัดไม่มีโครงการใช้แรงงานพระ ให้เวลาสำหรับการศึกษา พระธรรมวินัยเป็นแสงสว่างของชีวิต

การบวชเป็นการทดแทนบุญคุณพ่อแม่ การเกิดไม่ใช่เรื่องง่าย เป็นเรื่องเสี่ยงตาย มีใครบ้างที่ยอมเสี่ยงตายให้เรารอด (แม่)..... มาบวชอาจรู้สึกลำบากบ้าง ให้นึกถึงว่าทำเพื่อพ่อเพื่อแม่ คนที่ไม่มีพ่อแม่อยู่กับลุงป้า ยิ่งต้องทำดีเป็น ๒ เท่า เพื่อพ่อแม่ของเราเองและเพื่อคนที่เลี้ยงเรา ความปลื้มใจดีใจไม่มีขายในท้องตลาด เกิดจากการทำดีทำถูก มีคนเชียร์เยอะ คนอยากร่วมด้วย เพราะเป็นการทำความดี

การบวชทำให้เกิดความมั่นคงทางศาสนา เป็นการต่ออายุ มาเป็นเลือดเป็นเนื้อของศาสนา เหมือนเช่นคนป่วยก็ต้องการเลือด.........ให้บุญซึมซับอยู่ในใจ ไม่มีวันหมดสิ้น

พระอาจารย์สอนว่าเวลาสวดให้เจ้านาคว่าให้เต็มที่ (เสียง) อย่าเป็นนาค copy……..

พิธีในเช้าวันนี้เป็นการบวชเป็นเณรก่อนเพื่อให้ญาติโยมได้ร่วมพิธีด้วย การบวชพระทำพิธีในโบสถ์ไม่อนุญาตให้ญาติโยมเข้าร่วม เพราะโบสถ์มีขนาดเล็กและต้องการความสงบ ท่านบอกว่าเป็นเรื่องของพระ บวชทีละกลุ่ม ๔ กลุ่ม (๓๓, ๓๓, ๓๙ และ ๓๙ รูป) เช้านี้บวชได้กลุ่มเดียว คาดว่ากว่าจะครบหมดก็คงดึกแล้ว

๑๑ น. มีการถวายอาหารเพลแก่เณรและพระ หลังจากนั้นญาติโยมก็รับประทานอาหารร่วมกัน พระอาจารย์เตือนว่าให้เอาอาหารไปแต่พอทาน แต่ญาติโยมบางกลุ่มก็ขนกันเสียมาก โดยเฉพาะทุเรียนยกกันเป็นถาดๆ และมีบางคนซึ่งเข้าใจว่าไม่ใช่ญาติโยมเอาถุงมาใส่ พระท่านก็ว่า แต่คนก็ยังทำ

ตลอดพิธี พระอาจารย์ตำหนิหลายหนเรื่องญาติโยมคุยกันเสียงดัง อยู่ไม่สงบ คอยมุงตรงโน้นตรงนี้ที่ไม่สมควรอยู่ ถ่ายรูปกันวุ่นวาย ท่านบอกว่าทางวัดได้ให้ช่อง ๙ อสมท. มาบันทึกภาพทั้งหมดให้ จะเอาลง CD แจกให้ทุกคน ไม่ต้องถ่ายภาพเอง เพราะถ่ายไปก็ไม่สวย อีกอย่างที่ดิฉันพบเห็นคือขยะ แก้วเครื่องดื่ม ขวดน้ำดื่มที่ถูกทิ้งไว้ตามที่ต่างๆ เป็นภาระให้ทางวัดต้องเก็บกวาด ญาติโยมเหล่านี้น่าจะเข้าวัดให้พระท่านสอนบ่อยๆ

วัลลา ตันตโยทัย