เป็นเรื่องเล่าแบบเหน็บแนมเจ้านายหรือผู้จัดการทั้งหลายที่โดนใจลูกน้องเป็นอย่างยิ่ง
คุณเจนจิต รังคะอุไร ผอ. หน่วยประกันคุณภาพ (น้องตูนที่น่ารักของดิฉัน) ส่ง mail ที่มีสาระประโยชน์ดีๆ มาให้อีกแล้วเช้านี้ เป็นเรื่องเล่าแบบเหน็บแนมเจ้านายหรือผู้จัดการทั้งหลายที่โดนใจลูกน้องเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งเจ้านายหรือผู้จัดการ ควรสำเหนียกไว้ด้วยจ้า.....
เลขาฯสาว เขียนโน๊ตถึงท่านผู้จัดการ
-
อย่ามอบหมายงานให้หนูแต่เช้านะคะ ต้องรอให้ถึง 4 โมงเย็นก่อน หนูชอบเดดไลน์ มันตื่นเต้นดี
-
แล้วถ้าอันไหนเป็นงานเร่ง คอยทวงหนูทุก 10 นาทีเลยนะค่ะ ว่าไปถึงไหนแล้ว
-
ถ้าท่านจะออกไปไหน ไม่ต้องสั่งใครไว้หรอกนะคะ เวลาใครมาถาม หนูจะได้ใช้ความคิดสร้างสรรค์ในการเดา
-
ถ้าหนูหอบแฟ้ม กระดาษ กล่อง หนังสือ มาเต็มสองแขน ไม่ต้องช่วยเปิดประตูให้หนูหรอกค่ะ หนูชอบฝึกกายกรรม
-
วันไหนสั่งงานหลายอย่าง ไม่ต้องบอกหรอกค่ะว่าอยากให้ชิ้นไหนเสร็จก่อน เดี๋ยวหนูก็ตรัสรู้ได้เอง
-
พยายามทำให้หนูกลับบ้านดึกๆ ทุกวันนะคะ หนูชอบออฟฟิศ หนูไม่เคยมีนัดหรอกค่ะ แล้วไม่รู้จะไปเที่ยวไหนด้วย
-
ถ้าชอบใจงานที่หนูทำชิ้นไหน เก็บไว้เป็นความลับสุดยอดเชียวนะคะ
-
แต่ถ้าไม่ชอบ บอกให้รู้กันทั้งออฟฟิศไปเลย หนูชอบตกเป็นขี้ปากชาวบ้านค่ะ
-
ถ้างานชิ้นไหน อยากให้ทำอะไรเพิ่มเติมเป็นพิเศษ อย่าเขียนโน๊ตแนบมาด้วยนะคะ รอให้หนูทำเกือบเสร็จก่อน หนูชอบรื้อทำใหม่ค่ะ
อ้อ! เกือบลืม......หนูขอลาออกโว้ย!..
อันนี้ดิฉันย้ำเอง ! อย่าลืมว่าเลขาฯ เขาเหน็บแหนมหรือประชด นะค่ะ.. ตีความให้ดี...
เอกสารอ้างอิง : ไทยโพสต์ 14 มี.ค. 49 คอลัมน์ ฝรั่งทะเล้น
ภาคภาษาอังกฤษ (ปรับปรุง 15 มี.ค. 52)
A perfect Employee
- Never give me work in the morning. Always wait until 4pm and then bring it in to me. The challenge of a deadline is refreshing.
- If it’s a rush job, run in and interrupt me every 10 minutes to inquire how I am doing. That helps. Or even better, hover behind me, advising my every keystroke.
- Always leave without telling anyone where you are going. It gives me a chance to be creative when someone asks where you are.
- If my arms are full of papers, boxes, books or supplies, don’t open the door for me. I need to learn how to function as a paraplegic and opening doors with no arms is good training.
- If you give me more than one job to do, don’t tell me which is the priority. I am psychic.
- Do your best to keep me late. I adore this office and really have nowhere to go or anything to do. I have no life beyond work.
- If a job I do pleases you, keep it a secret. If that gets out, it could mean a promotion.
- If you don’t like my work, tell everyone. I like my name to be popular in conversations.
- I was born to be whipped.
- If you have special instructions for a job, don’t write them down. In fact, save them until the job is almost done. No use confusing me with useful information.
- Never introduce me to people you are with. I have no right to know anything. In the corporate food chain, I am plankton. When you refer to them later, my shrewd deductions will identify them.
- Be nice to me only when the job I am doing for you could really change your life and send you straight to manager’s hell.
- Tell me all your little problems. No one else has any, and its nice to know someone is less fortunate. I especially like the story about having to pay so much taxes on the bonus cheque you received for being such a good manager.
- Wait until my yearly review and THEN tell me what my goal SHOULD have been. Give me a mediocre performance rating with a cost of living increase. I’m not here for the money anyway.
เมล์นี้อาจารย์วิบูลย์ก็ได้รับเหมือนกันค่ะ เพราะตูนมั่นใจค่อนข้างมาก.ว่าท่านที่ได้รับเมล์นี้จากตูน ไม่มีทางได้รับโน้ตน้อยนี้จากลูกน้องอย่างแน่นอน ตูนถึงตัดสินใจส่งไปให้ ขำ ขำ น่ะค่ะ
1). ลอย... คล้ายกะลา
2). พอง... คล้ายอึ่งอ่าง
3). โพละ... แตกออก
"โตกว่านี้แม่" ลูกตอบ
อึ่งพองอีก "เท่านี้ไหมลุก"
"โตกว่านี้แม่" ลูกตอบ
โพละ...
แวะมาขำ :-)
ชอบมากค่ะสำหรับโน๊ตนี้ เจอบ้างเหมือนกันเวลาทำงาน(ไม่เยอะ จริง จริ๊ง)) แต่ก็เต็มใจทำงานซึ่งมีทั้งใจรักและโดนบังคับด้วยหน้าที่ค่ะ
อ่านแล้วอมยิ้มเลยค่ะ เพราะบางทีก็เป็นแบบนี้จริง ๆ แต่ตอนนี้เบา ๆ ลงแล้วเนื่องจากหลังเลิกงานมีจ๊อบพิเศษทำ ไม่งั้นก็คงไม่ได้กลับบ้านตรงเวลาเลยสักวัน...
ชอบมากค่ะ แปลกแต่จริง
หนูมีความรู้น้อย หัวหน้า(ผู้หญิง)ให้มาเป็นหน้าห้องไม่ค่อยรู้ว่าหน้าห้องจะต้องทำอะไรบ้าง จะต้องทำตามหัวหน้าฯหรือคำสั่งของผอ. เพราะทำอะไรก็เหมือนไม่ดีสักอย่างจนไม่กล้าจะตัดสินใจทำอะไร มีเรื่องด่วนจะเรียน ผอ.ก็ไม่ได้ หัวหน้ารู้ก็โกรธ หัวหน้าจะต้องรายงาน ผอ.เอง ทำอะไรไปก็หาว่ารู้ดีพอไม่ทำก็ว่า ทุกวันนี้ไม่มีความมั่นใจหรือตัดสินใจทำอะไรเลย หนูอยากขอคำแนะนำค่ะ
ขอขอบพระคุณค่ะ
หนูมีความรู้น้อย หัวหน้า(ผู้หญิง)ให้มาเป็นหน้าห้องไม่ค่อยรู้ว่าหน้าห้องจะต้องทำอะไรบ้าง จะต้องทำตามหัวหน้าฯหรือคำสั่งของผอ. เพราะทำอะไรก็เหมือนไม่ดีสักอย่างจนไม่กล้าจะตัดสินใจทำอะไร มีเรื่องด่วนจะเรียน ผอ.ก็ไม่ได้ หัวหน้ารู้ก็โกรธ หัวหน้าจะต้องรายงาน ผอ.เอง ทำอะไรไปก็หาว่ารู้ดีพอไม่ทำก็ว่า ทุกวันนี้ไม่มีความมั่นใจหรือตัดสินใจทำอะไรเลย หนูอยากขอคำแนะนำค่ะ
ขอขอบพระคุณค่ะ
ชอบจังเลยค่ะ ประโยคแรกที่เอื้อนเอ่ยว่า "หนูมีความรู้น้อย" เพราะการถ่อมตน ทำให้เกิดมโนภาพของผู้พูดว่า "เป็นคนน่ารัก"
ดิฉันเองก็มีความรู้น้อยในเรื่องการเป็นเลขาหน้าห้องที่ดี ยามมีทุกข์ ดิฉันจึงมักน้อมนำพระบรมราโชวาทของในหลวงเป็นที่พึ่งเสมอ ดิฉันจึงขอนำมาแบ่งปัน ดังต่อไปนี้
หวังว่า คงมีสักข้อ หรือหลายๆ ข้อ ที่จะถูกใจคุณวิไล และนำไปปฏิบัติให้เกิดผล ให้สามารถแก้ปัญหาได้นะคะ ขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเลขาอีกคนนึงค่ะ พึ่งจะเคยเข้ามาอ่านครั้งแรกค่ะ รู้สึกดีค่ะ และมีข้อความบางอย่างที่ถูกใจมาก เพราะรู้สึกว่าตัวเองก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องหน้าห้องเหมือนกัน ทำได้ก็เพราะความรู้เบื้องต้น ก็พยายามหาที่สัมมนาหรืออบรมเกี่ยวกับเลขานุการอยู่บ้างค่ะ เพราะอยากจะพัฒนาการทำงานของตัวเอง รู้สึกว่าเจ้านายเหนื่อยค่ะ และรู้สึกช่วยงานเจ้านายได้ไม่เต็มที่เพราะเรายังขาดทั้งความรู้และประสบการณ์ค่ะ ช่วยแนะนำได้ไหม๊คะ เกี่ยวกับการอบรมเลขานุการ มีที่ไหนบ้างค่ะ