เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ชวนให้นึกโยงไปถึง"มารไม่มาบารมีไม่เกิด"

 

วันๆมีแต่ละคนคงมีเรื่องที่เข้ามากวนใจสารพัด

สำหรับตัวเองแล้วรู้สึกว่ายิ่งตอนที่คิดจะทำดีนี่ล่ะ มีเรื่องบ่อยที่สุด(โดยเฉพาะการปฏิบัติภาวนา)

จิตเกิดแบบ ไม่ใช่แค่ดูไม่ทันนะ แต่ไม่ได้สติเลย เจอมารฟาดเข้าให้โป๊ก

แทนคำตอบรับในเซเว่นที่ว่า "ยินดีต้อนรับค่ะ....." อะไรทำนองนั้น

ต้อนรับลูกค้าแบบ เลือดสาด... เดือดในใจปุดๆ ออกมาต้องแวะเข้าร้านขายยา

ก่อนจะบริโภค ลืมอ่านข้างฉลาก "เขย่าก่อนดื่ม" ตัวยานอนก้นส่วนผสมไม่เข้ากัน

เลยเกิดอาการยิ่งกว่าเดิม.... เฮ้อ

(ยา เท่ากับ สติ ค่ะ ส่วนยานอนก้น หมายความว่า รับรู้คำว่าสติจากหลวงพ่อ

แต่ไม่ยอมรับฟังเข้ามาในความเข้าใจ เลยมีอาการแบบคนกินยาผิด เช่นนี้เอง)

ทั้งหมด จากความตั้งใจที่จะเขียนบล็อกเรื่อยๆ จึงหายช่วงไปเช่นนี้ (T_T)

 

แต่ว่า...ถ้าดูให้ดี เรื่องรอบๆตัว เมื่อเราสงบขึ้น เราก็รับรู้ไวขึ้น

ในใจเราไม่ทันสังเกตุ เราก็ไปโทษว่า ทำไมตั้งใจจะทำให้ดี แต่กลับมีเรื่องมากขึ้น

แต่พอเย็นลงได้ เรื่องรอบๆตัวก็ดูเหมือนไม่มีอะไร

แวดล้อมเหมือน(คล้ายๆ)เดิม แต่ใจเราเท่านั้นล่ะที่เปลี่ยนไป

 

ปล. จากจุดเริ่มต้นไม่แน่ใจ ว่าเดินมาได้กี่ก้าวแล้วนี่