ทำทานมาเยอะเป็นปี  แต่ทำไมไม่รวยซะที  การทำทานวันนี้แล้วจะส่งผลให้รวยทันตา 

นั้นหาได้ยาก  เพราะคนที่รวยมาตั้งแต่เกิดนั้น  เป็นเพราะผลบุญของเคาที่ส่งมาตั้งแต่อดีตชาติ  ชาติที่แล้วมีความคิดดี  จิตกุศลดี  ทำดี  ทำทานโดยมีความสบาย  รับกับจิตที่ปราศจากโลภะ 

เมื่อเลือกที่เกิดใหม่ก็ไม่หมดแรงส่ง  ทานที่ทำทั้งชาติมีกำลังใหญ่  สายป่านยาวจึงมีแรงอุดหนุนให้มั่นคั่งสม่ำเสมอ  เนิ่นนาน  โอกาสร่วงหล่นจากบัลลังก์ก็ยากนัก  การทำทานเป็นเหตุปัจจัยในปัจจุบันยังไม่เพียงพอทั้งแง่ของความฉลาดหาเงิน  และทั้งในแง่ของลำดับกาลให้ผลกรรมอันเกิดจากการทำงาน  เพราะทางที่ทำในปัจจุบันชาติมักมาในรูปของกำลังหนุน  ไม่ใช่หัวรถจักรฉุดดึงฐานะทางการเงินได้ทันตาทันใจ  และเมื่อไม่ได้ทำทานด้วยจิตคิดสละ  ไม่ได้ทำเพราะอยากอนุเคราะห์อย่างแท้จริง  ทานนั้นก็มักมีผลน้อย  หรือให้ผลช้า  เนื่องจากความโลภเป็นของหนักนอกจากทำจิตให้ทึบ  ไม่ปลอดโปร่งเป็นกุศลเติมที่แล้วยังบั่นทอนกำลังบุญหรือหน่วงเหนี่ยวไม่ให้เกิดผลเร็วอีกด้วย  กฎแห่งกรรมวิบากที่ชัดเจนข้อหนึ่งคือถ้าก่อกรรมโดยมีโลภะ  โทสะ  โมหะเจืออยู่  กรรมนั้นจะเป็นกุศลหรือกระเดียดไปในทางอกุศล  อย่างน้อยที่สุดถึงตั้งต้นเป็นกุศลจริงก็จบถูกแย่งพื้นที่ความสว่างไปด้วย  เพราะมีเงาอกุศลทาบทับอยู่ดี  เมื่อไหร่ที่คุณให้จนเกิดความรู้สึกราวกับซื้อของให้ตัวเองนั่นแหละคุณ  “ทำทาน”  อย่างแท้จริง  ฝึกจนถึงจุดจริงๆ  จะรู้ว่ารู้สึกอย่างไร  เหมือนดีใจที่ได้ของเอง  เพราะเข้าใจล่วงหน้าอย่างลึกซึ้งว่าผู้รับเขาจะเกิดปีติและอิ่มเอมกับการให้ของขนาดไหนแล้วคุณพลอยร่วมยินดีในระดับเดียวกันหรือเกินกว่าเขา คำแนะนำที่ดีที่สุด  คือประกอบอาชีพ  ขยันขันแข็งให้เต็มกำลังและอย่าหวังรวยทางลัด  การมีอาชีพซื่อสัตย์สุจริตและความขยันขันแข็งนั้นไม่ใช่อำนวยผลเฉพาะหน้าที่การงานแต่ยังเหมือนเป็นฐานะรองรับความกินดีอยู่ดีที่สมตัวในระยะยาวด้วย

เมื่อประกอบอาชีพสุจริต  มีรายได้มา  ก็ลองฝึกที่จะเผื่อแผ่เจือจาน  ได้น้อยก็ทำน้อย  แต่ขอให้มีใจใหญ่เป็นหลัก  ก็จะพบด้วยตนเองว่าการให้ในแต่ละครั้งนั้น  มีปรากฏการณ์บางอย่างเกิดขึ้นกันใจตน  คือเบาลงเรื่อยๆ  ยินดีมากขั้นเรื่อยๆ  เลื่อมใสในการให้มากขึ้นเรื่อยๆ  ถึงตรงนั้นต่อให้ไม่มีผลตอบแทนเป็นรูปธรรมใดๆ  ใจคุณก็ไม่รอแล้ว  เพราะอิ่มสุข  อิ่มปีติ  อยู่เดียวนี้แล้ว  พอถึงจุดของความชอบให้  ชอบช่วย  ด้วยไม่หวังผลตอบแทนนั้น  ความช่วยเหลือจากธรรมชาติจะเริ่มไหลมา

เทมา  คุณไม่อยากได้ก็ต้องได้  คุณไม่อยากรวยก็ต้องรวย  เพื่อเอาไว้เป็นทุนทำทาน  เตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัวต่อไป.....

                ขอทานทางวิญญาณ  คือสิ่งมีชีวิตที่หิวโหยบนเส้นทางแห่งความไม่รู้  เอาแต่สะสมเครื่องตัดกำลังแทบไม่เคยตระเตรียมเสบียงเพื่อเอาไว้เลี้ยงตัวเสียบาง  นี้คือคู่มือที่จะช่วยให้คุณอิ่มทั้งที่ท้อง 

ที่สมอง  และที่ใจตลอดจนห่างไกลจากทางกันดารของขอทานวิญญาณชั่วนิรันดร์ ...

                                                                                           ที่มา  :  จากหนังสือ  “เตรียมเสบียงไว้เลี้ยงตัว” ฉบับคัดสรร

                                                                                                        ผลงาน  ดังตฤณ  ผู้เขียน  เสียดาย... คนตายไม่ได้อ่าน