เรียนรู้จากระพีเสวนาครั้งที่ ๒/๗ การเรียนรู้เพื่อความเป็นไท


          ระพีเสวนา เป็นการประชุมเสวนาที่มีแผนจัดต่อเนื่อง ๗ ครั้ง   ผมได้เล่าการไปร่วมระพีเสวนาครั้งที่ ๑ ไว้ที่ ,    งานครั้งที่ ๒ นี้มีการประชาสัมพันธ์ในเว็บหลายที่ เช่นที่นี่   และการประชาสัมพันธ์ระพีเสวนาในภาพรวมอ่านได้ที่นี่ 
          แม่งานตัวจริงของงานนี้คือสถาบันอาศรมศิลป์ที่ท่าน ศ. ระพี เป็นนายกสภา  และโรงเรียนรุ่งอรุณ  ดังนั้นพิธีเปิดจึงเต็มไปด้วยศิลปะและความศักดิ์สิทธิ์   ดังรูปประกอบ


          สาระที่สื่อในงานนี้ คือมิติต่างๆ ของการเรียนรู้เพื่อความเป็นไท   เป็นไทจากมายานานัปการ   เป็นไทจากการถูกครอบงำ  เป็นไทจากความไม่มั่นใจตนเอง  เป็นไทจากกิเลสตัณหา    เป็นการรวบรวมตัวอย่างของบุคคลและกิจกรรมที่แสดงความเป็นไทในการเรียนรู้    ที่ทั้งหมดเป็นการเรียนรู้สู่การปฏิบัติ เรียนรู้จากการปฏิบัติ และเรียนรู้เพื่อชีวิต


          เพราะไปงานนี้ ผมจึงได้รับหนังสือ “กรณีตัวอย่างประชาคมตำบลหัวสำโรง” จาก อ. อำนวย จั่นเงิน ผู้เขียน โดยท่านบอกว่าเป็นหนี้รับปากกับผมไว้ว่าจะนำมาให้ เพิ่งได้นำมาให้วันนี้ ช้าไป ๒ ปี   เป็นหนังสือที่นักพัฒนาทุกคนควรได้อ่าน


          หนังสือประกอบการประชุม ชื่อ หลอมรวมการเรียนรู้เพื่อความเป็นไท เล่ม ๒ น่าอ่านมาก   มีเรื่องปราชญ์ ๑๐ ท่าน   ร้อยคนร้อยแหล่งเรียนรู้   และตัวอย่างเยาวชนพึ่งตนเองบนวิถีชีวิตเกษตร  


          เพิ่งทราบว่าครูใหม่ ก็ไปร่วมประชุมด้วย จากบันทึกของท่านที่นี่   และมูลนิธิสยามกัมมาจลได้สรุปกิจกรรมในงานไว้อย่างครบถ้วน อ่านได้ที่นี่

วิจารณ์ พานิช
๓ พ.ค. ๕๒
ปรับปรุง ๘ พ.ค. ๕๒

พิธีเปิดด้วยนักร้องประสานเสียง ร้องเพลงที่แต่งโดย ศ. ระพี สาคริก  และท่านเล่นไวโอลิน

ศ. ระพี เล่นไวโอลิน

 

ใบหน้าอิ่มสุขของนักร้องจากสถาบันอาศรมศิลป์

 

ศ. เสน่ห์ จามริก กล่าวปาฐกถา

 

 

 

เสวนาจุดประกาย วิถีเกษตรกรรมพึ่งตนเอง จากซ้าย

ดร. วิวัฒน์ ศัลยกำธรสมณะเสียงศีล ชาตวโร 

ดร. เพิ่มศักดิ์ มกราภิรมย์

 

เสวนาคนนำทาง  ถ่ายทอดประสบการณ์ของผู้นำ

เกษตรกรพึ่งตนเอง จากซ้าย คุณชัยพร พรหมพันธุ์ 

 อ. ผ่อง เซ่งกิ่ง คุณธงชัย คงคาลัย

ปกหนังสือประกอบการเสวนา