โรงเรียนด้อยคุณภาพ ย่อมส่งผลกระทบกระทำให้ได้ผลผลิต คือ เด็กและเยาวชนด้อยคุณภาพ แล้วเด็กและเยาวชนด้อยคุณภาพก็เติบโตไปเป็นครอบครัวด้อยคุณภาพ เกิดพ่อแม่ที่ย่อหย่อนจริยปัญญา กระทั่งเกิดสังคมที่ด้อยคุณภาพตามมา

"""""""""""""""""""""

ตุ๊กตาล้มลุก 

 

ครูกานท์ 

 

.

 

จากการเดินทางสัมผัสลึกถึงแก่นเนื้อการศึกษาของบ้านเมืองเราในวันนี้ พบว่าเหตุปัจจัยแห่งความเสื่อมและความเจริญในระดับที่พึงประสงค์หรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับองคาพยพสำคัญดังภาพแสดงความสัมพันธ์เชื่อมโยง ๓ ภาพต่อไปนี้ 

 

. 

 

. 

 

. 

 

ภาพที่ ๑ แสดงให้เห็นว่า โรงเรียนด้อยคุณภาพ ย่อมส่งผลกระทบกระทำให้ได้ผลผลิต คือ เด็กและเยาวชนด้อยคุณภาพ แล้วเด็กและเยาวชนด้อยคุณภาพก็เติบโตไปเป็นครอบครัวด้อยคุณภาพ เกิดพ่อแม่ที่ย่อหย่อนจริยปัญญา กระทั่งเกิดสังคมที่ด้อยคุณภาพตามมา  ขณะเดียวกันในทางปฏิสัมพันธ์ย้อนกลับ พ่อแม่ที่ย่อหย่อนจริยปัญญา ครอบครัวที่ด้อยคุณภาพ ก็สร้างผลิตผลเด็กและเยาวชนที่ด้อยคุณภาพ สู่ความเป็นประชากรสังคมด้อยคุณภาพ แล้วประชากรสังคมด้อยคุณภาพส่วนหนึ่งที่เป็นครู เป็นผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษา ก็มาจากมวลรวมของความด้อยคุณภาพนั้น กลายเป็นผู้จัดการศึกษาและจัดการเรียนการสอนที่ด้อยคุณภาพ...เป็นงูกินหางกันไม่รู้จบ 

 

. 

 

. 

 

. 

 

ภาพที่ ๒ แม้ในท่ามกลางสังคมด้อยคุณภาพ พ่อแม่ย่อหย่อนจริยปัญญา ครอบครัวด้อยคุณภาพ เด็กและเยาวชนด้อยคุณภาพ หากโรงเรียนเข้มแข็งในอุดมคติและอุดมการณ์ คณะครู ผู้บริหาร และบุคลากรทางการศึกษาสามารถยืนหยัดดำรงตน สร้างสรรค์โรงเรียนให้เป็น โรงเรียนอบอุ่น ที่กอปรด้วยจริยปัญญา ความรัก ความงาม ความสุข ความเข้าใจชีวิต เข้าใจโลก สามารถพัฒนาคุณภาพการเรียนการสอนเพื่อชีวิตที่สันติสุขแท้จริงได้ตามศักยภาพแห่งตน  ก็ย่อมมีส่วนสร้างสรรค์ ส่งเสริมเด็ก เยาวชน พ่อแม่ และสังคมที่อบอุ่นดีงามได้ 

 

. 

 

. 

 

. 

 

ภาพที่ ๓ อาจดูเหมือนว่าเป็นเพียงภาพฝันในอุดมคติ แต่ถ้าทุกคน ทุกภาคส่วน จากหน่วยหนึ่งๆ ของหนึ่งชีวิต หนึ่งครอบครัว หนึ่งโรงเรียน และหนึ่งสังคมชุมชนเล็กๆ จะเป็นหนึ่งหน่วยพลังแห่งการสรรค์สร้าง วิถีแห่งความอบอุ่น โดยเริ่มจากตัวเอง ไม่รอว่าใครจะทำหรือไม่ทำ  เราก็สามารถสร้าง ทางอันอุดมสุข หรือ อุดมคติ ให้เป็นความจริงที่จับต้องได้ ใครไม่เชื่อก็ลองทำดูสิครับ อย่าปล่อยให้ตุ๊กตาแห่งการเรียนรู้ชีวิตที่มีคุณค่าของสังคมต้องล้มลุกต่อไปเลย

 

. 

 

. 

 

. 

 

ทุ่งสักอาศรม ขอเป็นหนึ่งในเพื่อนร่วมทางสายนั้น...