ตัวอักษรเป็นส่วนประกอบสำคัญอย่างหนึ่งของสิ่งพิมพ์ เพราะการสื่อสารในปัจจุบันยังคงต้องใช้ตัวอักษรเพื่อถ่ายทอดความคิดจากคนหนึ่งไปสู่อีกคนหนึ่ง รูปแบบตัวอักษรมีวิวัฒนาการต่อเนื่องมายาวนาน จากการเขียนด้วยมือมาสู่ยุคที่ใช้คอมพิวเตอร์ รูปรอยอักขระที่เกิดจากฝีมือมนุษย์และนำไปออกแบบเพื่อสื่อสารแทนคำพูด เรียกว่า “ตัวอักษร(letter)”
ส่วนรูปรอยตัวอักขระที่เกิดจากเครื่องจักร เครื่องคอมพิวเตอร์ หรืออุปกรณ์ทางด้านเทคโนโลยีต่าง ๆ แล้วนำไปสื่อสารสู่ผู้คนจำนวนมาก เรียกว่า “ตัวพิมพ์ (type)”เมื่อกล่าวถึงการออกแบบสิ่งพิมพ์ จึงมักปรากฏคำว่าตัวอักษรและตัวพิมพ์อยู่ปะปนคาบเกี่ยวกันเสมอซึ่ง ต้องพิจารณาจากบริบทของตัวอักขระ จะได้ไม่สับสนในความหมายที่จะเกิดขึ้น
เมื่อกล่าวถึงการออกแบบสิ่งพิมพ์ จึงมักปรากฏคำว่าตัวอักษรและตัวพิมพ์อยู่ปะปนคาบเกี่ยวกันเสมอซึ่ง ต้องพิจารณาจากบริบทของตัวอักขระ จะได้ไม่สับสนในความหมายที่จะเกิดขึ้น
ความล้มเหลวของตัวเนื้อความ
-
อ่านยาก
- เพี้ยนไปจากมาตรฐานมาก
- มีคู่สับสน
- ช่องไฟชิดเกินไป
-
รำคาญตา
- ลูกเล่นในการออกแบบมากไป
- ช่องไฟไม่สม่ำเสมอ
- ขนาดตัวอักษรไม่สมดุล
- ความไม่ปราณีตกลมกลืนของรูปอักษร (Glyph)
การได้ศึกษารูปลักษณ์ของอักษรไทย เพื่อประโยชน์ในการออกแบบ
ทำให้รู้ว่าข้อควรระวังในการออกแบบตัวพิมพ์ไทยคือ
- ระวังคู่สับสน
- กำหนด Style จากลักษณะเด่นของอักษรไทย
(คิดว่าหมายถึง จับลักษณะเด่นของรูปลักษณ์อักษรไทยก่อน เมื่อรู้แล้วจึงออกแบบ ใส่ Style เข้าไป) - ตรวจสอบว่าออกแบบแล้วเกิดคู่สับสนใหม่หรือไม่
ลักษณะเด่น 6 ประการของอักษรไทย
1. มีหัว
- หัวกลม : พ ผ ด ค ภ ถ ...
- หัวม้วน : ข ช ...
- หัวหยัก : ฃ ฆ ฑ ...
2. มีหาง
- หางตรง : ป ฝ ฟ ฤ ฦ ...
- หางเฉียง : ช ซ ศ ส ...
- หางขมวดตวัด : ฬ ฮ ...
3. มีขมวดม้วน : ม น ห ...
4. มีปาก : ก ฎ ถ ...
5. มีหยัก : ฅ ต ฏ ...
6. มีเส้นสะบัด : ฐ ธ ร โ
อ่าน ๑๐ ตัวพิมพ์ กับ ๑๐ ยุคสังคมไทย
ที่นี่ >>> http://www.sarakadee.com/feature/2002/09/thaifont.htm