เขียนขณะรู้ใจว่าซัดส่าย
คิดร้อยล้าน คิดผูกพัน คิดทางหื่น
ความขมขื่น ร้อยแปด add เข้าหา
แท้จริงแล้วสติเป็นอนัตตา
ไม่อาจรู้ นาม-กายา ได้ทั้งวัน
ทั้งสติ และตัวรู้ล้วนเกิดดับ
ทั้งวูบวาบ สัญญา วิญญาณขันธ์
การปรุงแต่ง ก็เกิดดับ ไม่เว้นกัน
เหลือ ตัวฉัน ตัวกู ที่อยู่ทน
จะต้องเกิดอีกกี่ชาติกันเล่านี่
เกิดเป็นผี เป็นเปรต เศษสถุล
เป็นเกย์ ตุ๊ด สุดโหด หรือเจ้าคุณ
ยังต้องลุ้น จิตสุดท้าย ว่าหมายใด
ยิ่งไม่อยากยิ่งต้องเกิดเชื่อเถิดน้อง
ยิ่งไม่เชื่อยิ่งต้องตายอีกหลายหน
หรือแม้นเชื่อแต่ไม่ทำพวกชอบกล
ลุ้นกันทีอีกหนยุคศรีอาริย์
มาอ่านแล้ว ปรัชญาจริงๆ จะคอยอ่านตอนต่อไปครับ
เรียน คุณประสิทธิ์-หนูกุ้ง
ขณะที่ผมเขียนนั้น จิตใจกระจาย และฟุ้งเป็นอย่างยิ่ง
โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านให้มากนะครับ
ไม่เป็นไรครับ ปรัชญา หากเป็นความจริงเขาเรียกว่า ศาสตร์ครับ ส่วนที่ฟุ้งซ่านหาเหตุและหาผล หาข้อเท็จจริงเขาเรียก "ปรัชญา"ครับ
"...เป็นเกย์ ตุ๊ด สุดโหด หรือเจ้าคุณ..."
ตกลงจะเลือกเป็นอะไรดีครับพี่
....
เมนท์นี้เขียนไปด้วยอารมณ์อยากกวน
พูดถึงชาติหน้า ครับ พูดแล้วก็กลัวเลยนะเนี่ย ลองอ่านประวัติพระอานนท์ดูนะ
ว่าแตน้องซวงได้สร้าง หรือทำอะไรไว้ให้เกิดความเสี่ยงหรือเปล่า ^^