พระพุทธเจ้าตรัสแก่ภิกษุสาวก ถึงเรื่องของความรักไว้ว่า



ความรักเป็นความร้าย ความรักเป็นความทารุณ



และเป็นเครื่องทำลายความสุขของปวงชน



ทุกคนต้องการความสมหวังในชีวิตรัก แต่ความรักไม่เคยให้



ความสมหวังแก่ใครถึงครึ่งหนึ่งแห่งความต้องการ



ยิ่งความรักที่ฉาบทาด้วยความเสน่หาด้วยแล้ว



ก็เป็นพิษแก่จิตใจ ทำให้ทุรนทุรายเป็นทุกข์ไม่รู้จักจบสิ้น



ความสุขที่เกิดขึ้นจากความรักนั้น



เหมือนความสบายของผู้ป่วยที่ได้กินของแสลง



เธอทั้งหลายอย่าได้พอใจในความรักเลย



เมื่อหัวใจยึดถือไว้ด้วยความรัก



หัวใจนั้นจะสร้างความหวังขึ้นอย่างเจิดจ้า



แต่ทุกครั้งที่เราหวัง



ความผิดหวังก็จะรอเราอยู่"