คิดถึงเจ้า..สาวกระโปรงเหี่ยน..

เดินแต่งหน้าทาปากเพราะอยากสวย
ทาปากด้วยสีแดงแห่งสีสัน
ผัดหน้าขาวพราวพริ้งหญิงผ่องพรรณ
เออ!เจ้าฝันถึงอะไรใคร่รู้จริง
จริตกร้านเกินวัยหัวใจกร้าน
ดูเบิกบานผ่านวัยหัวใจสิงห์
เจ้าสวยงามยามเดินเชิญแอบอิง
อกประวิงหวั่นแล้วหนอแก้วตา
ชุดนักเรียนเขียนสวยด้วยวัยใส
แล้วทำไมไยเจ้าเฝ้าใฝ่หา
ตกแต่งกายพรายเพริศบรรเจิดตา
นงพะงา..ลืมแต่งใจ..ให้สวยงาม
ขอเจ้าจงตั้งใจให้แม่นมั่น
แล้วฝ่าฟันปัญหาเจ้าอย่าขาม
โอกาสมีที่ให้ใฝ่ติดตาม
เรียนเถิดยามเจ้าน้อยด้อยอ่อนวัย
เก็บเกี่ยวนำความรู้สู่ปฏิบัติ
แล้วฝึกหัดคัดแต่ดีนี้มาใช้
ไม่รู้จริงหญิงเอ๋ยเผยความนัย
ถามทันใดให้รู้แจ้งแห่งปัญญา
ไว้สำเร็จการศึกษาค่อยหาคู่
ความฝันอยู่ไม่ไกลหากใฝ่หา
มีหลักฐานมั่นคงแล้วนะแก้วตา
มีเวลาหารักแน่..นะแม่คุณ..
ขอสำแดงแผลงฤทธิ์ "คิดแนวขวาง" เลือกยืนข้าง "นงพะงา" กระโปงเหี่ยน
ที่เป็นไปใช่ว่าจะผิด "เพี๊ยน" ฤากงเกวียน-กงกรรม ที่ทำมา
ที่ "ผัดหน้าทาปาก" ใช้อยากอวด ใช่คิด"วาดลายลวด" ให้ปวดขา
แต่สังคม "หมักหมม"สั่งสมมา ให้คุณค่าของ "สตรี" ที่สิ่งใด
แม้ความคิดจรรยายที่ว่าแน่ โดยเนื้อแท้คือ "ชายมุ่ง" ใจหมาย
ให้หญิงงามควรค่าแก่ยอดชาย ให้หญิงร้ายเลวกว่าเรียก "กากี"
สังคมไทยเรียนรู้ดูแล้วคิด หรือลิขิตบุตรีดัง "ผีมั่มมี่"
ห่อผ้าคลุมทั้งตัวอาจดูดี ตามวลีที่ชายเป็นใหญ่ได้วางมา
สวัสดีค่ะ ครูอ้อ
"มีหลักฐานมั่นคงแล้วนะแก้วตา
มีเวลาหารักแน่" ขอให้สมพรปากเถอะ
โชคดี มีสุขค่ะ
สงสัยว่าหนุ่มน้อยเสื้อแดงทำไม๊ไปยืนแทรกเสื้อเหลืองได้น๊า..อิอิ..(แซว)...กลอนเพราะและเตือนใจกับสาวกระโปรงเหี่ยนทั้งหลายได้ดีทีเดียวค่ะ....
แต่งกลอนเพราะค่ะ