ขึ้นชื่อว่า หัวใจของแม่ มีความอ่อนโยน(ต่อลูก)ยิ่งนัก;

...เต คจฺฉนฺตา, ปาเถยฺเย ปริกฺขีเณ, ขุทาภิภูตา ทารกํ วหิตุ นาสกฺขึสุฯ อถ สามิโก ปชาปตึ อาห "ภทฺเท มยํ  ชีวนฺตา ปุน ปุตฺตํ ลภิสฺสาม, ฉฑฺเฑตฺวา นํ คจฺฉามาติฯ มาตุ หทยํ นาม มุทุกํ โหติ; ตสฺมา สา อาห "นาหํ ชีวนฺตเมว ปุตฺตํ ฉฑฺเฑตุ สกฺขิสฺสามีติฯ...

...เมื่อสองสามีภรรยา เดินทางไป เสบียงก็หมดลง พอถูกความหิวโหยครอบงำ จึงไม่สามารถจะอุ้มลูกต่อไปได้ฯ ลำดับนั้น สามีจึงพูดกะภรรยาว่า "นี่หล่อน..! (ถ้า)พวกเรายังมีชีวิตอยู่ คงจักมีลูกได้อีก พวกเราทิ้งลูกคนนั้นแล้ว ไปกันเถอะฯ ขึ้นชื่อว่า หัวใจของแม่ มีความอ่อนโยน(ต่อลูก)ยิ่งนัก; เพราะฉะนั้น นางจึงพูดกะสามีว่า  "ดิฉัน ไม่สามารถจะทิ้ง ลูกที่ยังมีชีวิตอยู่ได้หรอกฯ...

*ความจริงที่ลูกทุกคนควรรู้ และระลึกเสมอ ความรักที่คุณแม่มีต่อลูกนั้นยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์เสมอ ลูกทุกคนควร ให้ความรักและความเคารพบุพการี ผู้ให้กำเนิดด้วยการทำตัวเป็นลูกที่ดี และอยู่ในโอวาทของคุณแม่

อ้างอิงบาลีจาก:ธรรมบทภาคที่๒

                   :เรื่องสามาวดี

                   :หน้าที่๘

        แปลโดย: พระมหานพรัตน์ ตนฺติปาโล