ตอนที่ 4 ชีวิตที่ถูกตีกรอบ

        " เด็กเอ๋ย เด็กน้อย ความรู้เจ้าด้อยเร่งการศึกษา เมื่อเติบใหญ่ เจ้าจะได้มีวิชา เป็นเครื่องหาเลี้ยงชีพ สำหรับตน "

         ใคร ๆ  ก็เคยได้ยินนะค่ะ บทนี้

         เมื่อวัยเยาว์ เจ้าหอยขม ได้รับการศึกษาตามวัยที่เขาควรได้รับตามเกณฑ์ และตามใจมารดา ผู้มีพระคุณ เธอต้องตั้งใจเล่าเรียน เรียนมากขึ้นกว่าชาวบ้านเขา เพราะครอบครัวที่ต่ำต้อยในสายตาชาวบ้าน ชีวิตลูกสาวคนขับรถ ลูกจ้าง ในที่ทำงาน ช่างดูต่ำ   ทั้งสายตา คำพูดที่ทิ่มแทงใจผู้มีพระคุณ  เด็กน้อยไม่ค่อยเข้าใจหรอกว่าทำไม

                                  

        เจ้าหอยขม ต้องการแค่การเล่นตามวัยเด็ก แต่ชีวิตนี้ขาดไปไหน เจ้าต้องตั้งใจเรียนที่โรงเรียน ที่บ้านเธอก็ไม่เว้น ต้องทำการบ้าน อ่านหนังสือ ทบทวนบทเรียน  เพียงเพื่อชนะคำพูดของคนรอบข้าง  เพื่อให้ผู้มีพระคุณได้เชิดหน้าชูตา  พูดนิยมในสายตาชาวบ้าน ว่า "ลูกสาวลูกจ้าง เรียนดีกว่าลูกข้าราชการ" เท่านี้หรือ

       เดินต่อไปในชีวิตที่ถูกตีกรอบ เมื่อไหร่เจ้าจะทำตามใจ หรือตามวัยของเจ้าได้ เด็กน้อย