"ท่วงทำนองเสนาะหูไม่รู้หาย" ผศ.วีณา วีสเพ็ญ

          เมื่อวันที่ 25  เมษายน ที่ผ่านมา เราได้มีโอกาสไปร่วมงาน มุทิตาจิต ผศ. วีณา ที่จะเกษียณอายุราชการในเดือนตุลาคมที่จะถึงนี้  ผศ.วีณา นับว่าเป็นผู้ที่มีความสำคัญต่อวิชาภาษาไทยในฐานะผู้บุกเบิก  เมื่อเป็นเด็กเราจำได้ว่า  เราเคยได้เห็นชื่อท่านปรากฏในหนังสือเรียนที่เราใช้  ในฐานะผู้ประพันธ์  เช่น  เรื่องแก้วกล้า  เมื่อเวลาผ่านไปเราเปลี่ยนสถานะมาเป็นศิษย์ของ ผศ.วีณา  เราจึงได้เห็นรูปร่าง  ตัวตนที่จับต้องได้จริงๆ  ประกอบกับน้ำเสียงอันเสนาะหูของท่าน  ท่านผู้นี้นับว่าเป็นบุคคลที่สำคัญมากคนหนึ่งในวงวิชาการทางด้านภาษาไทย  ทั้งความรู้ความสามารถ  ตลอดจนแบบอย่างวัฒนธรรมแบบไทยๆ  ซึ่งใครหลายคนคงรู้สึกอย่างเราเช่นกัน

          ไหนๆ  ก็ขอเล่าบรรยากาศของงานให้ฟัง  บรรยากาศในงานมีศิษย์มากมายของอาจารย์  ทั้งศิษย์เก่า ตรี  โท  และศิษย์ปัจจุบันจำนวนมาก  มากท่านอายุก็ไม่ได้น้อยกว่าท่านอาจารย์ก็มี ในงานถือได้ว่าเป็นบรรยากาศแห่งการรวมรุ่นภาษาไทยก็คงไม่ผิด  เพราะปรากฏเป็นเช่นนั้นจริง  ใครที่ไม่ได้มาก็เป็นที่น่าเสียดาย  และเรายังมีโอกาศได้พบวิทยากรที่มีชื่อเสียง  เช่น  ศาสตราจารย์ภิชาล้อม  เพ็งแก้ว รองศาสตราจารย์  ดร.อัมพร  สุขเกษม ฯ  ซึ่งเป็นอาจารย์ของ ผศ.วีณา  ด้วย  นอกจากนี้เรายังมีโอกาสรสนำขอพรด้วย