 |
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของงานฐานข้อมูล เว็บศูนย์รวม "สถาบันโยคะวิชาการ" (เข้าสู่หน้าเว็บไซด์ที่นี่ค่ะ) |
 |
ค่ายเบาหวานของ รพ.ศิริราช ตอนที่ -(๑)- |
ค่ายเบาหวานของ รพ.ศิริราช
(๓๐ มี.ค. - ๓ เม.ย.'๕๒)
- ๒ -
ล.เล้งเสียงกระดิ่งหยก (ไม่ใช่มังกรบิน)
เข้าอ่านเขียนทั้งหมดของนักเขียนที่นี่
โยคะสารัตถะ ฉ.; เม.ย.'๕๒
จบเรื่องสมาชิกค่ายก็มาเข้าเรื่องกิจกรรมที่ไปทำมาซะที แบ่งคร่าวๆ ก็มีกิจกรรมเชิงวิชาการแบบ Simplified ทำทุกอย่างให้ง่ายที่สุด เพื่อว่าเด็กอายุ 10 กว่าขวบจะเข้าใจ และนำไปใช้ดูแลตัวเองได้ มีสอนเรื่อง เบาหวานคืออะไร อาหาร-ฉลาดเลือก ฉลาดกิน ยารักษาเบาหวาน การควบคุมน้ำตาล ภาวะแทรกซ้อน อันนี้มีเล่นเกมส์ แบบอโรคาปาร์ตี้ด้วยนะ สนุกซะไม่มีอ่ะ ได้พายเรือขายไอศกรีม และขนมหวาน หลอกเด็กเข้า red zone จะได้...ตาบอด ไตวาย โดนตัดนิ้วเท้า หรือไม่ก็ชัก หมดสติ มีภาวะ DKA* แต่เด็กเบาหวานฉลาดแฮะ ไม่มีหลงกลมาซื้อขนมหวานเลย
DKA - Diabetic Ketoacidosis เป็นภาวะที่มีกรดคีโตน (ของเสียจากการเผาผลาญไขมัน) สะสมอยู่ในเลือด ในปริมาณมาก จนทำให้เกิดอาการคลื่นไส้ อาเจียน ปวดท้อง หายใจหอบ หรือหมดสติ (หน้า 20 คู่มือประกอบการให้ความรู้โรคเบาหวานในเด็กและวัยรุ่น) ควรตรวจสารคีโตนในปัสสาวะเมื่อระดับน้ำตาลในเลือดสูงกว่า 250 mg%
ถ้ามีแต่วิชาการอย่างเดียว ก็ไม่เป็นองค์รวมเนอะ ก็ต้องมีสันทนาการที่ให้ทั้งความสนุกสนาน ฝึกสติ ฝึกการสื่อสาร และ แบบจำลองสถานการณ์จริง เพื่อว่าพอถึงเวลาที่ต้องใช้ความรู้จริง...จะได้งัดมาใช้ได้รวดเร็วทันใจ...กลับบ้านไปแล้ว มัวแต่เปิดตำรา ก็ไม่รู้ว่าอยู่หน้าไหน ชักช้าไม่ทันใจ แถมเรียนไปนานๆ ไม่ได้ใช้ก็ลืมหมด
ยกตัวอย่างกิจกรรม สมดุลชีวิต ก็แล้วกันนะ เพราะเด็กๆชอบ ผู้ใหญ่ก็ชอบ เริ่มแรก ครูดลเค้าก็ฉายนิทานเงียบ นิทานมันเงียบ -ไม่มีเสียง แล้วก็ให้เด็กๆ ดูกันเงียบๆ ด้วย ดูเสร็จแล้ว ให้เด็กมาเล่าเรื่องที่เพิ่งดูไป พร้อมกับตั้งชื่อเรื่อง จากนั้นก็ให้เชื่อมโยงเข้ากับตัวเรา น้องๆ เค้าก็เล่าเรื่องตามภาพที่เห็น คือมีสุนัขตัวนึงชอบเดิน 2 ขา ซึ่งตอนแรกเราก็นึกว่าเป็นหมาอัจฉริยะ แต่น้องเค้าเห็นตั้งแต่ฉากแรกเลยนะว่าเป็นหมาพิการ มี 2 ขา ต่อไปนี้ขอเรียกว่าคุณสมดุลก็แล้วกันนะ คุณสมดุลไม่ได้เก็บเนื้อเก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน ท่าทางเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบสังคมน่าดู เธอไปปรากฏกายในห้องเรียนของมนุษย์ด้วยการยืน 2 ขา เหมือนตอนที่เราฝึกให้หมาสวัสดี บางทีก็หยุดทักทายคนที่เดินไปมาตามท้องถนน ที่ๆ คุณสมดุลปรากฏตัวจะมีแต่รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ...และความสุข ดูเรื่องนี้แล้วเชื่อมโยงกับชีวิตคนเป็นเบาหวานได้ว่า...ให้เรามีความสุขกับสิ่งที่เรามี สิ่งที่เราเป็น...มี 2 ขาไม่เหมือนใคร นับว่ามีเอกลักษณ์แบบไม่ต้องพยายามสร้างเลยนะ...จริงๆ แล้วเล้งว่า ถ้าเทียบกับเด็กอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน คงไม่มีใครฉีดยาเก่งเท่าเด็กเบาหวานอีกแล้ว เล่นฉีดอินซูลินกันวันละตั้ง 4 เข็ม เจาะเลือดอีก 4 เข็ม กว่าจะโต ไม่รู้ฝึกมือมาจนเชี่ยวชาญที่สุดในยุทธภพแล้วมั้ง ถ้าโตมาได้เป็นหมอ เป็นพยาบาลคงฉีดยาเก่งที่สุดในโรงพยาบาล
จากนั้นก็เป็นงานกลุ่ม...สุมหัว...ให้สมาชิกในกลุ่มช่วยกันเอาตะปู 10 ตัว มาเรียงเลี้ยงตัวอยู่บนตะปู 1 ตัว คิดกันอยู่ตั้งนานก็คิดไม่ออก ครูดล กลัวว่าถ้าปล่อยให้คิดกันต่อ สงสัยคืนนี้ไม่ต้องไปนอนกันล่ะ ก็เลยยอมเฉลยให้ดูว่าทำยังไง แล้วแต่ละกลุ่มก็ลองทำกันดู แหม! พอมีตัวอย่างให้ดูก็ง่ายละสิ แต่ก็มีบางกลุ่มเค้าออกแบบเรียงตะปูเป็นแบบเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยนะ สร้างสรรค์ซะไม่มีอ่ะ
นั่งมานาน ชักเมื่อยก้น ครูดลก็เลยชวนฝึกอาสนะท่าต้นไม้ เพื่อหาสมดุล เลียนแบบคุณสมดุลที่เพิ่งดูมา เด็กๆ เริ่มฝึกเลี้ยงตัวบนขาข้างเดียวที่ต้องใช้สมาธิเป็นอันมาก จากที่คุยกันจ๊อกแจ๊กจอแจก็เริ่มเงียบกันไปหมด ใครว่าเด็กไม่มีสมาธิ ลองท่าต้นไม้ขาเดียวดูสิ
จากนั้นพอวันรุ่งขึ้นเป็นชั่วโมงเดินป่า หลังฝนตก ซึ่งเด็กๆ คงไม่ได้มาเดินแหงๆ ถ้าทีมคุณหมอได้มาสำรวจเส้นทางตอนเช้าก่อนออกเดิน ก็ทางมันชันและลื่นมาก พวกผู้ใหญ่ก็กลัวเกิดอุบัติเหตุ แต่เด็กๆ เค้าไม่ค่อยกลัวกันหรอก...สนุกมาก แต่ที่เดินกันช้าเพราะว่ามีความสามัคคี ต้องรอ ต้องช่วยกันให้กลุ่มเล็กๆ ของเรา (มี 7 กลุ่ม) พร้อมกันทุกคนถึงจะออกมาได้ เกมส์ต่อตะปูเมื่อวานสอนให้เรารู้ว่าตะปูแต่ละตัวมีความสำคัญ วันนี้เราก็ได้ตอกย้ำความรู้สึกนั้นอีกครั้ง นี่เป็นสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจว่าจะสอน แต่เด็กๆ เรียนรู้ได้ด้วยตนเอง จากการที่ต้องเดินผ่านความยากลำบาก จากเหตุปัจจัยภายนอกที่ฝนเทลงมาโครมเบ้อเร่อ เมื่อเย็นวาน และ ความไม่พร้อมของเด็กบางคนที่ไม่ได้เตรียมรองเท้ามา ด้วยอาจจะนึกว่าแค่เดินทางราบ ไม่น่าจะมีอะไร ปรากฏว่าขนาดเราไม่ป่วยยังแอบบ่นเลย...เมื่อไรจะถึงสักที ไหนว่า 2 กิโลไง ทำไมเดินกันตั้ง 2 ชั่วโมง ยังไม่ถึงอีก ปกติ 40 นาทีก็ถึงแล้วนี่นา...คุณหมอสุภาวดียังมาเล่าให้ฟังว่า...ผู้ปกครองก็ได้เรียนรู้ว่า...ทางของเรามัน ดินลูกรัง ไม่ใช่ Super Highway...ช้านิด ช้าหน่อย ลำบากอีกนิดหน่อยก็ต้องค่อยๆ เดินกันไป เดินช้า แต่ก็ถึงเหมือนกัน...อานิงสงฆ์นิทานเงียบเมื่อวานแท้ๆ ถ้าเป็นปกติรับรองผู้ปกครองบ่นแหลก!
โทรศัพท์ 02-732-2016 - 17, โทรสาร 02-732-2811 มือถือ 081-401-7744 ;
E-mail: [email protected] ; www.thaiyogainstitute.com
